W Brudzeniu Dużym uhonorowano Wiktora Kaźmierowicza. „Bohater narodził się na nowo”

- Parafrazując przysłowie, że człowiek żyje tyle, ile pamięć o nim, mam wrażenie, graniczące z pewnością, że dzisiaj Pan Wiktor narodził się na nowo – powiedział podczas uroczystości inicjator tego wydarzenia Michał Umiński ze Stowarzyszenia „Tradytor”.

– Wujek sielsko i anielsko wspominał swoje dzieciństwo, był bardzo związany z miejscem, w którym mieszkał. Był zwykłym chłopcem, który lubił technikę, cieszył się z nowego radia, czy pierwszego na wsi radia. Miał swoje marzenia. Był taki sam, jak większość z nas. 1 września 1939 roku wszystko się zmieniło. Powiedział mi wracając do tej chwili – wiesz, jak szybko wtedy człowiek dojrzewa? Okoliczni mieszkańcy bardzo szybko odczuli ciężar wojny – były aresztowania, naloty, wywózki do obozów… Tutaj było bardzo ciężko, bo te ziemie były wcielone bezpośrednio do III Rzeczy. W związku z tym, zorganizowanie jakiejkolwiek siatki państwa podziemnego było niezwykle trudne – opowiadał Marcin Piotrowski. – W 1943 r. pojawił się w naszym domu Ludwik Kamiński ps. „Wyrwa”. To był jeden z najważniejszych ludzi Armii Krajowej w okręgu płocko-sierpeckim, był szefem II Referatu najpierw kontrwywiadu, a potem wywiadu Inspektoratu Płocko-Sierpeckiego AK. Już po kilku dniach pobytu w młynie, zaproponował on Wiktorowi Kaźmierowiczowi współpracę i pracę dla Armii Krajowej. Tak 21-letni wuj Wiktor został żołnierzem Armii Krajowej, a przysięga, którą wtedy złożył towarzyszyła mu przez całe życie. Od tamtej pory, Wiktor stał się bezpośrednim łącznikiem między „Wyrwą” a wszystkimi innymi referatami Armii Krajowej. Zajmował się także zbieraniem informacji o gestapo, ruchach wojsk czy donosicielach. Bardzo zaangażował się w tę sprawę. Budował m.in. kryjówkę w lesie dla szefa AK w naszym okręgu. To wymagało ogromnej odwagi. Wuj wspominał, że było wiele sytuacji, kiedy dekonspiracja była bardzo blisko, ale na szczęście do tego nie doszło. Najbardziej bał się nie siebie, a o swoją rodzinę. To trudna i pełna ryzykownych momentów historia, którą warto poznać – mówił Marcin Piotrowski.

Reklama

- Był bardzo skromną osobą. Nigdy nie robił z siebie bohatera, nie uważał, że jego działanie było bohaterstwem. Uważał, że to było oczywiste postępowanie w takich czasach, w których przyszło mu żyć. Umarł w 2018 roku i został pochowany na cmentarzu w Bądkowie Kościelnym – dodawał Marcin Piotrowski.

– Podchodzę bardzo osobiście do tego wydarzenia, bo był to człowiek, którego znałem i podziwiałem. Jestem dumny, że to wszystko się powiodło, dzięki współpracy wielu osób dobrej woli, którzy mnie wsparli w tej inicjatywie. Na sam pomysł uhonorowania naszego bohatera wpadłem stojąc nad jego grobem. Kiedy w 2018 roku Pan Wiktor zmarł, czułem niedosyt, ponieważ praktycznie nikt nie znał jego historii. Czułem potrzebę, żeby przywrócić go pamięci ludzi. Kiedyś, zupełnie przez przypadek, zobaczyłem zdjęcie tego mostu i stwierdziłem, że to chyba najlepsze miejsce. Po pierwsze, jest blisko jego rodzinnego domu, po drugie miał on tutaj swoją skrzynkę konspiracyjną z broni, a po trzecie, on ukochał to miejsce, zawsze tu przychodził, jak tylko odwiedzał rodzinę. Potem przeszedłem do czynów, czego efektem jest dzisiejsza uroczystość. Oczywiście, nie byłoby to możliwe bez pomocy z różnych stron, która przyszła wręcz lawinowo. Rodzina Piotrowskich, wójt Michał Twardy wraz z pracownikami Urzędu Gminy, starosta Sylwester Ziemkiewicz wraz z zarządem i Radą Powiatu, strażacy z Parzenia i Bądkowa Kościelnego, KGW z Brudzenia Małego, zarząd i pracownicy ORLEN Ochrony, mieszkańcy gminy… Bez nich wszystkich, by tego nie było – mówi Michał Umiński. – Jestem przekonany, że Pan Wiktor jest dzisiaj z nami. Pewnie jest trochę zły, bo tego nie lubił, był niezwykle skromny, ale tak było trzeba i pewnie by nam to wybaczył – dodaje.

Reklama

– Niestety, czasami dzieje się tak, że zapominamy o lokalnych bohaterach, a przecież powinno być odwrotnie. Musimy o nich pamiętać, bo oni są nierozerwalnie związani z naszą historią. To nie jest historia wyłącznie Brudzenia Dużego, ale też powiatu płockiego, Mazowsza i Polski. Pamiętajmy, że tak jak my będziemy szanować historię i do niej wracać, tak kolejne pokolenia będą szanowały nas i tak właśnie będą myślały o swoim narodzie. Dziękuję, że przyszliście, że możemy wspólnie zrobić dobrą rzecz – upamiętnić osobę, które na trwale jest związana z gminą Brudzeń Duży. A to przecież ważne, żeby takie osoby był odkrywane i honorowane. Mam nadzieję, że ten dzień zapisze się w pamięci wielu osób. Dziś dajemy naszej społeczności coś, co było ukryte. Coś, o czym niektórzy mówili przy kolacji, podczas spotkań, a teraz wiemy wszyscy i możemy być dumni, że ziemia brudzeńska ma swojego, kolejnego bohatera. Gratuluję i dziękuję – mówił wójt Michał Twardy.

Reklama

- To bardzo ważna inicjatywa, dzięki której przywracamy na karty historii lokalnych bohaterów, często do tej pory anonimowych. W szkołach poznajemy wiele ważnych postaci, które walczyły o naszą ojczyznę, ale często zapominamy o tych, którzy funkcjonowali w naszym najbliższym otoczeniu. Dzisiaj Wiktor Kaźmierowicz ps. „Okoń” pokazuje się szerszemu gronu. Powinniśmy pamiętać o takich osobach, a przez to budować świadomość historyczną i silne społeczeństwo w powiecie płockim – powiedział starosta Sylwester Ziemkiewicz.

Reklama

– Mam nadzieję, że nasz bohater stanie się wzorem dla młodzieży i pokaże im, jak trzeba żyć. Mam nadzieję, że ten duch patriotyzmu nigdy nie zgaśnie. Robimy to także dla młodego pokolenia, żeby zainteresować ich historią. Dlatego bardzo cieszę się, że w dzisiejszej uroczystości wzięli udział także przedstawiciele młodego pokolenia. To napawa mnie nadzieją na przyszłość – podsumował. Uroczystość zakończył Apel Poległych przygotowany przez strażaków z OSP Parzeń.

Reklama