Krośniewice – miasto zapomniane

Krośniewice to niewielkie miasteczko leżące sześćdziesiąt kilometrów na południowy – zachód od Płocka. W latach 1975 – 1998 znajdowało się w województwie płockim i pod względem liczby mieszkańców było siódmym co do wielkości miastem regionu (niecałe pięć tysięcy mieszkańców). Obecnie leży w północnej części województwa łódzkiego.

Do czasu wybudowania obwodnicy, informacje o Krośniewicach pojawiały się często w serwisach informacyjnych, głównie w kontekście wielokilometrowych korków tworzących się na przecięciu dróg krajowych biegnących z Warszawy do Poznania i z Łodzi do Gdańska. Obecnie miasto, mimo że leży w samym centrum Polski, jest senną, nieco zapomnianą miejscowością, do której nie zagląda zbyt wielu turystów. Mimo wszystko warto go zwiedzić, ze względu na kilka wyjątkowych ciekawostek.

Słynni mieszkańcy

Najsłynniejszym mieszkańcem był dowódca spod Monte Cassino, generał Władysław Anders. Urodził się 11 sierpnia 1892 roku w Błoniu, wsi leżącej obecnie w granicach administracyjnych Krośniewic. Jego ojciec administrował tutejszymi dobrami ziemskimi. 
Tzw. Andersówka, czyli dziewiętnastowieczny neoklasycystyczny dworek, w którym przyszedł na świat dowódca II Korpusu Polskiego zachował się do dnia dzisiejszego. Na ścianie budynku wisi pamiątkowa tablica. Wewnątrz mieszczą się obecnie mieszkania prywatne oraz świetlica osiedlowa. Planowane jest wyodrębnienie jednego z pomieszczeń na izbę pamięci. Andersowi i jego żołnierzom poświęcona jest jedna z wystaw w krośniewickim muzeum. Generała upamiętnia też postument w centrum miasta, z wplecionymi w niego elementami symbolizującymi czerwone maki.
Ekspozycja w krośniewickim muzeum jest wielotematyczna, choć jej zrębem są zbiory urodzonego tutaj Jerzego Dunina – Borkowskiego, którego imieniem nazwano muzeum, mieszczące się w samym centrum, przy Placu Wolności.
Jerzy Dunin – Borkowski, zwany hetmanem polskich kolekcjonerów, urodził się w 1908 roku. Przejął po ojcu, obecnie już nieistniejącą,  rodzinną aptekę „Pod Łabędziem”, która zajmowała wówczas parter budynku. Prowadził ją w latach 1950 – 1978. Ponieważ z wykształcenia był ekonomistą, w wieku czterdziestu lat rozpoczął studia farmaceutyczne.
Jego największą pasją życiową było kolekcjonerstwo dzieł sztuki, wyrobów artystycznych, starych monet oraz wszelkich przedmiotów mających związek z przeszłością Polski i regionu. 

Kup e-wydanie Tygodnika Płockiego .
Działamy i piszemy dla Ciebie.  W czasie utrudnionego dostępu do punktu sprzedaży gazet pomóż nam przetrwać pandemię koronawirusa.

tekst i fot. Ewa i Bogumił Liszewscy