Podtrzymujemy secesyjną i artdecowską famę, nie zapominamy o korzeniach

Z Leonardem Sobierajem, dyrektorem Muzeum Mazowieckiego w Płocku, rozmawia Lena Szatkowska.

Zdaniem wielu płocczan Muzeum Mazowieckie ocaliło pustoszejącą ulicę Tumską. Otwarcia wystaw, wykłady, koncerty sprawiają, że ten fragment starego miasta ożywa, jest miejscem spotkań.
Zarząd Województwa podjął słuszną decyzję sytuując nową siedzibę Muzeum Mazowieckiego w zabytkowej secesyjnej kamienicy przy Tumskiej 8, która opuszczona wiele lat wcześniej, najprawdopodobniej popadłaby w ruinę. Takich perełek w centrum miasta jest więcej, ale płocka starówka chyba jeszcze czeka na swój czas. Interesowaliśmy się jako Muzeum budynkami na Starym Rynku, ale zostały sprzedane. Uważam, że starówka to znakomite miejsce do prezentowania skarbów kultury płockiej. Tu przebywa najwięcej turystów.
Do uratowania jest także Biblioteka Zielińskich...
To piękny gmach, historycznie związany z Muzeum, bo w okresie międzywojennym mieściła się tam część zbiorów TNP, w ramach działającego wówczas Muzeum Mazowsza Płockiego im. Ignacego Mościckiego. Zamknięcie biblioteki to wielka strata dla dziedzictwa kulturowego Płocka. Pracownicy Muzeum Mazowieckiego z wielkim żalem patrzą na rozwój wypadków, na upadającą placówkę, z którą do dziś jesteśmy bardzo związani i z niej czerpiemy wiedzę potrzebną w naszej codziennej pracy. Mamy nadzieję, że ten niebezpieczny proces zatrzyma się… Dużo nie możemy, ale pewnie w jakimś wymiarze moglibyśmy pomóc.
Adaptacja czy budowa siedziby to dla każdej placówki podstawa.
My zaczęliśmy właśnie od powiększenia bazy dla całej kolekcji muzealnej. Dzięki Zarządowi Województwa Mazowieckiego i Zarządowi Gminy Płock udało się nabyć w najbliższej okolicy działkę dla ekspozycji historycznej. To ta ekspozycja była priorytetem. Brakowało jej w Płocku, a miasto o takiej historii i tradycji zasługiwało na miejsce, w którym prezentowałoby się jego dzieje zarówno mieszkańcom, jak i turystom. Zaraz po objęciu stanowiska dyrektora powołałem zespół, który zajął się tworzeniem scenariusza tej ekspozycji. W jego skład wchodzili pracownicy działu historii, działu archeologii i numizmatycznego. Powstał scenariusz – opasła księga – weryfikowana przez możliwości wystawiennicze. Trzeba było dokonywać ograniczeń, ale wynik nas zadowolił. Środowisko muzealne przyjęło nowoczesną ekspozycję X wieków Płocka bardzo dobrze. Płocczanie i goście również chętnie ją odwiedzają i to nas cieszy. Dla szkół prowadzimy tam lekcje historii. Ta wystawa wzbogaciła dotychczasowy wizerunek muzeum kojarzący się słusznie z secesją. Secesję rozwijamy, ale historia to pierwsza rzecz, która powinna nas angażować. Jesteśmy dumni, że Spichlerz po rewitalizacji odzyskał blask. Tam zorganizowaliśmy dwie wystawy stałe: jedną poświęconą sztuce Dalekiego Wschodu (obiekty ze zbiorów TNP przekazane Muzeum), drugą – sztuce ludowej Mazowsza. Na parterze jest w tej chwili wystawa rzeźby i malarstwa Bolesława Biegasa.
Administrujemy nowo powstałym Muzeum Żydów Mazowieckich, dla którego została ocalona dawna bożnica. Nie można pominąć faktu zamieszkiwania w Płocku przed wojną dużej społeczności żydowskiej i jej wkładu w kulturę. Nie zapominamy o płockich Żydach. Służą temu nie tylko wystawy, także wydawnictwa: Żydzi Płoccy. Album Pamięci i Żydowski Płock – architektoniczne wizje i realizacje Gabrieli Nowak oraz książka Rafała Kowalskiego Raz jeszcze. Żydzi – Płock – Polska.
Budynek należy do Stowarzyszenia Synagoga Płocka. Oddano nam go w zarząd na 5 lat. Finansują go wspólnie Województwo Mazowieckie i Gmina Miasto Płock.
Przybył wam również nowy projekt – Skansen Osadnictwa Nadwiślańskiego w Wiączeminie.
Kultura olenderska zanika, jest coraz mniej przykładów zabudowań XIX-wiecznych i z początku XX wieku. Jeszcze chwila i znikną zupełnie, dlatego musimy je ratować.
Do ocalonej dzięki środkom unijnym i dotacji województwa mazowieckiego świątyni ewangelicko-augsburskiej dołączą zabudowania olenderskie, z suszarnią i powidlarnią. Zamierzamy zaprezentować także przykład polskiego budownictwa na tych terenach. Jest tam cmentarz, który planujemy odnowić. Dzięki staraniom gminy Słubice została wybudowana droga i doprowadzony będzie wodociąg. Cała infrastruktura jest gotowa.
Czy Muzeum prowadzi statystyki? Ile ludzi odwiedziło placówkę w 2016 roku? Które wystawy czy wydarzenia cieszyły się największym powodzeniem?