Pikieta przed Orlenem

Związkowcy z organizacji działających w zakładzie produkcyjnym PKN Orlen oraz ze spółek grupy kapitałowej zademonstrowali w ubiegłym tygodniu swoje niezadowolenie z polityki płacowej koncernu. Pikieta odbyła się przed płocką siedzibą firmy. Prawie miesiąc wcześniej, 13 marca, organizacje związkowe weszły w spór zbiorowy z pracodawcą. Jeśli postulaty związkowców nie zostaną spełnione, kolejna pikieta odbędzie się 21 kwietnia w Warszawie. Niewykluczony jest także strajk.
Kolejne rundy negocjacji w sprawie podwyżek i nagród finansowych prowadzone pomiędzy związkowcami a zarządem PKN Orlen nie przyniosły rezultatu. Kierownictwo firmy nie chce spełnić oczekiwań pracowników i zapowiada zamrożenie płac oraz wypłatę nagród jednorazowych. W ubiegły wtorek, 9 kwietnia związkowcy pikietowali przed siedzibą spółki. W akcji protestacyjnej według organizatorów miało wziąć udział około 1000 osób. Według służb prasowych PKN było ich 700–800. Oliwy do ognia dolało oświadczenie kierownictwa firmy, w którym działania związkowców zostały uznane za nielegalne. – Nasze działania są w pełni legalne – przekonywał zebranych pracowników koncernu i spółek kapitałowych szef Międzyzakładowego Komitetu Protestacyjno-Strajkowego Krzysztof Barcikowski.
– Naszym podstawowym postulatem jest wzrost wynagrodzeń dla pracowników. Oczekujemy podniesienia wynagrodzenia podstawowego średnio o 400 zł miesięcznie, licząc od kwietnia. Oczekujemy również 2400 złotych nagrody. Średnie zarobki podawane przez kierownictwo spółki dotyczą 20% pracowników na stanowiskach menedżerskich. Pozostali pracownicy spółki mają zarobki znacznie poniżej tych kwot. Jeżeli mówimy o skali rozpiętości zatrudnienia, to ostatnia informacja giełdowa pokazała, że wynagrodzenia prezesa i członków zarządu znacznie wzrosły. Mamy nadzieję, ze dzisiejszy protest przyniesie efekt i usiądziemy do stołu rokowań. Jeśli tak się nie stanie, to pozostają referendum strajkowe i działania strajkowe – mówi o oczekiwaniach związkowców rzecznik prasowy MKPS Walenty Cywiński.
Listę jedenastu postulatów przedstawiciele związkowców złożyli w kancelarii pism przychodzących firmy. Oprócz wzrostu wynagrodzeń, wycofania decyzji o zamrożeniu płac i podjęcia rokowań domagają się oni odstąpienia od likwidacji zakładowego radiowęzła, zaprzestania dyskryminacji spółek z opisywanej wielokrotnie tzw. czarnej listy, zaprzestania redukcji zatrudnienia i stosowania śmieciowych umów o pracę oraz wprowadzenia jednolitej struktury pięciobrygadowej we wszystkich spółkach grupy kapitałowej. Wśród postulatów jest także unieważnienie wyborów rzecznika do spraw etyki, które zdaniem związkowców zostały przeprowadzone na podstawie regulaminu łamiącego przepisy kodeksu pracy mówiące o równym traktowaniu. Związkowcy oczekują również zaprzestania bezwzględnego egzekwowania dywidendy właścicielskiej od spółek z grupy kapitałowej, co uniemożliwia właściwy rozwój tych firm.
Co 0 oczekiwaniach związkowców myśli zarząd PKN Orlen? Stanowisko kierownictwa przedstawił Jarosław Sekuła, dyrektor wykonawczy do spraw kadr PKN Orlen. – Warunki pracy, jakie oferujemy pracownikom, możliwości rozwoju, system płac czy system świadczeń pozapłacowych oraz jedno z najwyższych w Polsce średnie wynagrodzenie oscylujące na poziomie 9400 złotych powodują, że argumenty strony związkowej wydają się być bezzasadne. Jesteśmy oczywiście gotowi do rozmów. Taką inicjatywę zawsze zgłaszaliśmy. Proponowaliśmy możliwość rozmów z udziałem Wojewódzkiej Komisji do spraw Dialogu Społecznego. Przedstawione żądania w opinii pracodawcy nie znajdują uzasadnienia i podstaw prawnych, dlatego PKN wystąpił do sądu z pozwem o stwierdzenie legalności sporu zbiorowego – powiedział Jarosław Sekuła.    (jac)
fot. D. Ossowski