Jesienne wypady na rzeczne okonie (2)

Przybywając nad wodę, szukamy drobnicy, która zazwyczaj oczkuje i się spławia. W jej pobliżu zawsze są okonie. W dużych rzekach okonie przeważnie zawsze przebywają w pobliżu kamienistych umocnień brzegowych. Najpewniejszym ich łowiskiem będzie na pewno opaska faszynowo-kamienna ułożona wzdłuż brzegu i wchodząca stromo pod wodę, tworząc na dnie faszynowy materac. Równie dobrymi wielkorzecznymi łowiskami okoni są kamieniste ostrogi. Okonie można tam znaleźć po obu jej stronach, a nawet – w nurcie, pod warunkiem, że na dnie znajdują się kamienie, tworząc kryjówki dla ryb.
Wszystkie prądy wsteczne, szczególnie przy stokach ostrogi, nad twardym dnem są warte spenetrowania małą, ciężką przynętą, np. przeciążoną obrotówką, cykadą lub małym, lecz ciężkim twisterem bądź ripperem. Pewnymi rzecznymi łowiskami jesiennych okoni są także tzw. klatki, czyli prostokątne baseny utworzone pomiędzy ostrogami i łączące ich końce opaskę. Niektóre z nich są całkowicie odcięte od głównego nurtu rzeki, tworząc mało ciekawe pod względem wędkarskim zastoiska. Inne mają połączenia z rzeką (przerwana opaska lub ostroga), a niekiedy nawet dość silne prądy wsteczne. Te są najbardziej atrakcyjne, szczególnie wówczas, gdy głębokość wody przekracza 1,5 metra.
Spinningowanie rozpoczynamy od jigów, którymi obławiamy strefę przybrzeżną. Jeżeli miejsce pozbawione jest zaczepów, to łowimy na żyłkę.


Tekst i fot. Andrzej Konowrocki