Właściwy człowiek na właściwym miejscu

Rozmowę w Tygodnikiem Płockim nowy wiceprezes Wisły Płock ds. sportowych Bogdan Zajączkowski rozpoczął od stwierdzenia: – Nie jestem przyzwyczajony do biurka. Swoje urzędowanie musiał rozpocząć od dokładnego przeanalizowania tego, co dzieje się w klubowych zespołach seniorów. A nie dzieje się dobrze. Zespół piłki nożnej zajmuje miejsce w strefie spadkowej, a piłkarze ręczni nie tylko odpadli z europejskich pucharów, także przegrali mecz ligowy. Nie tak miał wyglądać ten sezon w ich wykonaniu.

Bogdan Zajączkowski jest przede wszystkim związany z piłką ręczną, ale jak twierdzi, drugiej klubowej dyscyplinie będzie teraz poświęcał nie mniej czasu. Przypomnijmy, że jako trener zespołu seniorów odniósł z Wisłą największe sukcesy. I drużynę objął w sezonie 1992//93. Do 2000 roku, kiedy to przestał być szkoleniowcem Nafciarzy, wywalczył z zawodnikami pierwszy w historii Płocka tytuł Mistrza Polski, zdobył także cztery srebrne i dwa brązowe medale oraz pięć Pucharów Polski. W tym czasie dwa razy Wisła awansowała do ćwierćfinałów europejskich pucharów, w sezonie 1993/94 i 1996/97.
W 2000 roku został trenerem kadry narodowej i to w tym czasie reprezentacja Polski wywalczyła wreszcie awans do finałów Mistrzostw Europy. Wielu dziś grających w kadrze narodowej piłkarzy, właśnie wtedy wyjechało do bardzo dobrych drużyn zachodnich, by tam podnosić swoje umiejętności, co miało ogromny wpływ na obecne wyniki narodowej drużyny.
W drugim swoim podejściu do Wisły, trener Zajączkowski wraz z zespołem zdobył srebrny medal w 2007 roku i złoty w 2008, awansował również do Ligi Mistrzów, a prowadzony przez niego zespół dwukrotnie zdobył Puchar Polski. Od 27 października znów pracuje w Wiśle Płock, tym razem na stanowisku wiceprezesa ds. sportowych.
Pierwsze dni pracy, to przede wszystkim rozmowy z osobami, które bezpośrednio zajmują się pierwszymi zespołami. – Jak jest przedstawiciel piłki ręcznej w zarządzie, to jest to korzystne dla sekcji, ale ja nie zamierzam zajmować się tylko tą jedną dyscypliną – tłumaczył. – Przede wszystkim mam teraz większe pole do popisu, ale i znacznie większą odpowiedzialność. Jest bardzo wiele takich obszarów, którymi trzeba zająć się natychmiast i muszę tu zaznaczyć, że na razie nie zamierzam rozmawiać o jakichkolwiek zmianach kadrowych, są znacznie ważniejsze sprawy.
Te ważniejsze sprawy to przede wszystkim brak lekarza i odnowy biologicznej dla zawodników. – Nie wiem, kto do tego dopuścił, ale w zawodowym świecie sportowym to nie do pomyślenia, by kupować za duże pieniądze graczy, a potem nie dbać o nich należycie – mówił. – To jest nielogiczne – przecież zawodnicy to majątek klubu.
Podobnych problemów i pytań jest mnóstwo. Być może ktoś przez miesiące wpadł w rutynę, a tu potrzebne jest inne spojrzenie. Przecież przed Wisłą jest bardzo ważny, choć nie najważniejszy w tym sezonie mecz, tymczasem sytuacja kadrowa nie jest najlepsza, są problemy z dyspozycyjnością zawodników. – Nie może być tak, że zawodnik kontuzjowany wchodzi do gry – tłumaczy. – Trzeba racjonalnie dysponować siłami piłkarzy, już dziś postawić sobie cele, czy ważny jest najbliższy mecz z VIVE i zwycięstwo za cenę zdrowia zawodników, czy racjonalne dysponowanie ich siłami. W wielu przypadkach nawet nie znamy efektów leczenia piłkarzy. Ja nie twierdzę, że wszyscy muszą leczyć się w Płocku. Samdahlowi to odpowiada, a Kuzelevovi nie. I dlatego mam nadzieję, że wypracujemy taki model, że współpraca będzie ścisła. To jedno z najważniejszych zadań, jakie stawiam teraz przed sobą. Nie jest wykluczone, że ten problem dotyczy obu sekcji.
Co do zdrowia zawodników i leczenia ich kontuzji, to w Wiśle jest z tym różnie. Trudno usprawiedliwić postępowanie klubu z jednym z rozgrywających, który grał końcówkę poprzedniego sezonu z kontuzją, a potem czekał od maja do lipca, by poddać się operacji. W rezultacie dopiero w październiku wrócił na boisku.
Trudno ocenić pozytywnie występy Larsa Madsena, ale z drugiej strony zawodnik jest kontuzjowany i przede wszystkim powinien wyleczyć swoje dolegliwości, by potem w pełnej krasie swoich możliwości wrócić na boisko. Nie jest też dobrym rozwiązaniem, kiedy jeden z bramkarzy gra z pękniętą kością dłoni, a drugi narzeka na uraz, z powodu którego zostaje natychmiast odesłany ze zgrupowania kadry.
Takich przykładów można podać dużo. Do tego dochodzi brak wiedzy o postępie leczenia, choćby Kuzeleva, który wyjechał z Płocka do swoich lekarzy i tak na dobrą sprawę trudno przewidzieć, kiedy i w jakim stanie wróci. – Mamy XXI wiek, a tak naprawdę nie ze wszystkim jesteśmy w stanie nadążyć za światem – zakończył dyskusję na ten temat wiceprezes Zajączkowski.
B. Zajączkowski ma podpisany kontrakt do 30 czerwca 2012 roku, ale jak sam stwierdził, każdy można wcześniej rozwiązać. Po raz pierwszy w życiu, choć nawiązuje współpracę z klubem po raz trzeci, nie ma postawionych konkretnych celów. – Ale oczywiście utożsamiam się z tym zadaniami, które zostały postawione przed trenerami. W końcu to jedziemy na tym samym wózku, nie wyobrażam sobie, by mogło być inaczej.  
Jola Marciniak