Walc dla narzeczonej

Rękopis Walca As-dur (op. 69 nr 1), który Chopin dedykował „pour Mlle Marie” (dla panny Marii) zaginął. Przetrwała legenda – o tym, że wszystkie listy, które wymienił ze swoją potajemną narzeczoną, poskładał, przewiązał różową wstążeczką i opatrzył napisem „moia biéda”. Maria Wodzińska w 1841 roku wyszła za mąż za Józefa hr. Skarbka z Osięcin, syna Fryderyka – ojca chrzestnego Chopina, a kompozytor pogłębił znajomość z George Sand.
Maria Anna Józefa Nepomucena Wodzińska urodziła się 7 stycznia 1819 roku w Warszawie przy ul. Miodowej. Była córką Wincentego Wodzińskiego, właściciela położonego na Kujawach Służewa i Teresy Wodzińskiej. Miała trzech braci i siostrę Józefę. Po upadku powstania listopadowego, w latach 1833-35, rodzina mieszkała w Genewie. Ich salon stał się miejscem spotkań szwajcarskiej Polonii. Tam w październiku 1833 roku Maria poznała m.in. Juliusza Słowackiego, na którym wywarła duże wrażenie. Choć jak pisał w liście do matki (21/23 VIII 1834 r.) panna nie wydała mu się ładna, natomiast miła – owszem – i bardzo utalentowana. Wraz z całą rodziną Wodzińskich Słowacki odbywał wycieczki w góry. Jedna z nich rozpoczęta 31 lipca 1834 roku poprowadziła od Jeziora Genewskiego (niegdyś nazywanego Lemańskim) do wodospadu Giessbach i dalej aż do Jeziora Czterech Kantonów. Ostatni etap wędrówki poeta odbył w towarzystwie braci Marii: Kazimierza, Feliksa i Antoniego. Zmęczone panie odpoczywały.


Lena Szatkowska