Nie chce żadnej pomocy

Budynek przy ul. Otolińskiej 23 cieszy się bardzo złą sławą. Mieszkają tam przede wszystkim ludzie, którzy zostali wyeksmitowani z innych lokali, mający problemy z prawem, z alkoholem. Ale też tacy, którzy z różnych powodów życiowych właśnie tam dostali przydział i musieli się z tą decyzją pogodzić.

Nie wszyscy mieszkańcy bloku przy ul. Otolińskiej 23 to źli ludzie, niszczący wszystko dookoła, doprowadzający do tego, że ludzie boją się tam zamieszkać. Mieszkają tam też osoby życzliwe, chcące pomagać innym, nie mogące patrzeć na krzywdę starszych, bezbronnych. 
Do redakcji zadzwoniły kobiety, mieszkanki bloku przy ul. Otolińskiej 23, ale nie chciały pomocy w swojej sprawie. – Naszą sąsiadką jest pani Barbara, 94-letnia kobieta, która praktycznie jest samotna. Ma co prawda syna, ale ten rzadko ją odwiedza, a jeśli już, to udaje chyba, że nie widzi, w jakich warunkach mieszka jego matka. I to nie chodzi o to, że lokal jest zaniedbany, ale wręcz zarobaczony. Starsza pani jest pogryziona przez robaki, które chodzą sobie bezkarnie po całym mieszkaniu – opowiadają.
I tłumaczą, że pani Barbara miała opiekunkę, ale ta zrezygnowała z przychodzenia, z powodu robaków właśnie. Bo jak tu posprzątać czy ugotować zupę, kiedy po kuchni i pokojach spacerują karaluchy, pluskwy i inne robactwo. 
– My staramy się pomóc pani Barbarze. Jak ugotuję obiad, to zanoszę sąsiadce. Zresztą dała mi nawet klucze. Ale co z tego, jak sama boję się tam wejść. Nie chcę przynieść robaków do swojego mieszkania, staramy się jakoś oddzielić ten lokal od innych, ale jak wszyscy wiedzą, to jest niemożliwe, karaluch wszędzie wejdzie. Dlatego boimy się i prosimy o pomoc. Niech ktoś zajmie się tą sprawą, bo przecież tak nie można żyć – proszą.

Kup e-wydanie Tygodnika Płockiego .
Działamy i piszemy dla Ciebie.  W czasie utrudnionego dostępu do punktu sprzedaży gazet pomóż nam przetrwać pandemię koronawirusa.

Jola Marciniak
fot. D. Ossowski