Co nas boli, co cieszy?

Najpierw budowlane...
Przy ulicy Kwiatka w Płocku firma Arsen dokonywała ostatnio odnowienia elewacji zewnętrznej kamienic. Uznano, że to jest rzecz najpilniejsza do wykonania, choć w późniejszym czasie mają być wykonane remonty kompleksowe dachów. To ja już nic z tego nie rozumiem. Moim zdaniem jest to wydawanie pieniędzy trochę bez sensu. Bo przecież, kiedy się będzie naprawiało dach, na pewno farba na elewacji ulegnie zabrudzeniu, jak nie uszkodzeniu. Chyba najpierw powinno się robić prace budowlane, potem malarskie...Po co się spieszyć?
Pogoda w tym roku wyraźnie rozpieszcza budowlańców. Mogą spokojnie, bez pośpiechu wykonywać te prace, które wymagają dobrych warunków atmosferycznych. W efekcie całą nawierzchnię ulicy Tumskiej udało się odnowić przed nadejściem zimy, a na drogach dojazdowych do mostu prace mogą postępować pełną parą. Chyba jednak nie postępują, bo znowu słychać o opóźnieniu. Przy okazji jednak chciałbym zauważyć, że chyba nie warto się spieszyć z puszczeniem ruchu tylko jedną nitką mostu. Po co robić prowizorkę? Poczekajmy do dokończenia budowy drugiej nitki. A może w ogóle zrezygnować na razie z jazdy mostem (bo potworzą się korki na dojazdach) i poczekać na oddanie rond i północnego odcinka ulicy Wyszogrodzkiej? Czekaliśmy tak długo, poczekamy jeszcze pół roku. Byle do wiosny, przepraszam – do września...

Parkowanie przed Orkiestrą
Zastanawiam się czasami, które służby mundurowe odpowiadają za konkretny wycinek naszej rzeczywistości. Kto za jazdę niezgodną z przepisami, kto za parkowanie, kto za przestępstwa, a kto za przysłowiowy handel pietruszką? A pytam o to dlatego, że nie mogę w Płocku znaleźć odpowiedzialnego za przypadki parkowania niezgodnego z prawem. Straż Miejska skupiła się na Starym Mieście: czy słusznie, czy nie – nie mnie o tym stanowić. Zapomniała jednak przy okazji o innych newralgicznych miejscach. A chyba najbardziej charakterystyczne i utrudniające przejeżdżającym kierowcom miejsce to okolice szkoły muzycznej przy ulicy Kolegialnej. Usytuowane tam znaki wyraźnie pokazują, że poza wolnymi chodnikami nikt nie ma prawa się tam zatrzymywać. Tymczasem przepisy łamane są nagminnie, szczególnie przez taksówkarzy podczas koncertów Płockiej Orkiestry Symfonicznej. Ja rozumiem specyfikę tego zawodu, ale czy taksówkarze muszą być świętymi krowami? Czy ich przepisy nie obowiązują?

Migające przejście
Popadamy powoli w paranoję przy ustanawianiu kolejnych przepisów i obostrzeń, które niby mają zwiększyć bezpieczeństwo poruszających się pieszych po wyznaczonych pasach. Jestem zawodowym kierowcą i chyba moje doświadczenie upoważnia mnie do zabierania głosu w tej sprawie. Na ulicy Kobylińskiego, niedaleko „Marynarza” Miejski Zarząd Dróg postanowił siekierkę zamienić kijkiem. Otóż przejście dla pieszych nie dość, że zostało doświetlone (i dobrze), to jeszcze postanowiono przy okazji zamontować w asfalcie rząd migających jak policyjne koguty światełek. Kiedy w tej sytuacji jadę wieczorem przez to przejście, to kakofonia różnych świateł w znacznej ilości i kolorze powoduje, że ostatnią osobą, którą bym zauważył, byłby nagle wybiegający na jezdnię pieszy. Powiem szczerze, jeżdżę tyle lat, ale takiego idiotyzmu jak te migające z asfaltu światła to jeszcze nie widziałem. Pytałem się innych, także osób spoza Płocka, którzy pierwszy raz poruszają się autem ulicą Kobylińskiego. Opowiadają, że mało zawału nie dostają, bo w jednej chwili wydaje im się, że nie zauważyli karetki, albo straży, bo nagle zaczyna im światło migać. Jeśli się chce bardziej zadbać o bezpieczeństwo pieszych, to należy maksymalnie doświetlić przejście z góry. Jest to najlepszy sposób jaki wymyślono, bo nawet kierowca z wadą wzroku w skrajnych warunkach pogodowych dojrzy osobę doświetloną z góry. I Zarząd Dróg Miejskich właśnie w tym kierunku powinien kierować swoje działania. A nie w migające oczka, bądź inne „migadła”, choćby te, jakie ustawiono na skrzyżowaniu na Podolszycach. Chyba ktoś tu się powinien zastanowić...

Propozycje dla prezydenta
Po przeczytaniu Tygodnika Płockiego nr 51/52, m.in. artykułu: „Tramwaj, stok narciarski i remonty dróg” przedstawiam panu Prezydentowi Milewskiemu moje propozycje odnośnie obiecywanych inwestycji na 2007 r. Nie wiem czy Pan Prezydent przeczytał artykuł „Widziane ze Skarpy” Jerzego Ogonowskiego z tego samego numeru gazety, a jeśli tak, to pierwszym zadaniem inwestycyjnym powinno być rozładowanie korków, które tworzą się na ul. Wyszogrodzkiej od Zakładu Energetycznego do skrzyżowania z drogą dojazdową do nowego mostu i z ulicą Jana Pawła II-go. Trzeba pilnie wykonać następne dwa pasy jezdni na ul. Wyszogrodzkiej tak, aby w każdym kierunku były po trzy pasy jezdni. Następnie albo równocześnie – zbudować nową jezdnię przedłużając ulicę Czwartaków do trasy nowego mostu, co odciąży w/w skrzyżowania na ul. Wyszogrodzkiej, gdyż część samochodów jadących od mostu do Podolszyc Południowych, „Auchan”, a nawet dalej w stronę Warszawy może skręcać w prawo z trasy mostowej do w/w ulicy. Również w odwrotną stronę pojazdy mogłyby chyba korzystać z w/w jezdni. Nadmieniam, że po wyremontowaniu ulicy Gościniec, częściowo odciążono ruch na ul. Wyszogrodzkiej, ale należałoby wybudować jak najszybciej nową jezdnię przed cmentarzem, łączącą ulicę Grabówka z Gościńcem, o czym było pisane w jednym z poprzednich numerów Tygodnika Płockiego, co skróciłoby dojazd m.in. do Podolszyc Południowych i zmniejszyłoby uciążliwość zamieszkiwania osiedla domków jednorodzinnych przy ulicy Gościniec. Poza tym należałoby dokończyć ułożenie płyt betonowych na ulicy Gościniec, celem połączenia ich z ułożonymi już na ulicy Czerwonych Kosynierów, a wtedy dojazd do Podolszyc Południowych byłby jeszcze szybszy i wygodniejszy. Przecież tymi dwoma ostatnimi odcinkami dróg przechodzą m.in. pogrzeby do pobliskiego cmentarza. W związku z powyższym proszę odpowiedzialne służby miejskie o wypowiedzenie się na ten temat w jednym z najbliższych numerów Tygodnika Płockiego.