Tadeusz Mazowiecki honorowym płocczaninem

9 czerwca podczas nadzwyczajnej sesji Rady Miasta, Tadeusz Mazowiecki, płocczanin, rocznik 1927, pierwszy premier niekomunistycznego rządu w Europie Wschodniej, otrzymał tytuł Honorowego Obywatela Miasta Płocka, przyznany za zasługi dla demokracji. – Poczytuję to sobie za wielki dla mnie dar, nie mam szczególnych zasług dla Płocka, ale gdy historia postawiła mnie na ważnym miejscu, to pracowałem dla Polski, także dla Płocka.
Pomysł wyszedł od prezydenta miasta Płocka Andrzeja Nowakowskiego, a przyklasnęła mu 7-osobowa Kapituła, złożona z przedstawicieli duchowieństwa, szkół wyższych i biznesu, na czele której stoi przewodnicząca Rady Miasta Elżbieta Gapińska. 31 maja podczas sesji Rady Miasta z tą propozycją zgodzili się radni, którzy bez żadnych zastrzeżeń, jednogłośnie podpisali się pod uchwałą.
Płock, choć to tu urodził się Tadeusz Mazowiecki, nie był pierwszym miastem, które nadało premierowi honorowy tytuł. Wcześniej zrobiły to Słubice i Gdańsk. Na pytanie, dlaczego teraz właśnie zdecydowano się przyznać to honorowe wyróżnienie, E. Gapińska odpowiedziała: – Wcześniej nie było takiego pomysłu, a my uznaliśmy, że Tadeusz Mazowiecki zasłużył sobie na niego, jak mało kto. Tak niewielu mamy znanych ludzi, którzy są tak silnie związani z Płockiem. Chcieliśmy, by uroczyste nadanie tytułu nastąpiło 4 czerwca w rocznicę pierwszych wolnych wyborów, ale to 9 czerwca był pierwszym możliwym terminem.
Przedstawiając T. Mazowieckiego, prezydent Nowakowski podkreślał przede wszystkim, że to urodzony w Płocku wybitny Polak. – Każde miasto, każda najbliższa ojczyzna ma swoich bohaterów, którzy na trwałe wpisują się w historię miejsca, z którego wychodzą. Taką wybitną postacią jest Tadeusz Mazowiecki. Jako prezydent chciałem podziękować w imieniu płocczan za lata ciężkiej pracy dla Polski. Tu się urodził, tu wychowywał, chodził do szkoły, całe życie poświęcił dla kraju, czyli także dla Płocka. Dzięki odwadze, szlachetności i uczciwości wziął w odpowiednim momencie odpowiedzialność za nasz kraj i za to chcemy podziękować, nadając tę godność.
Premier, dziękując za wyróżnienie, podzielił się z gośćmi Rady Miasta swoimi wspomnieniami z czasów, gdy mieszkał w Płocku. Wspominał dzień swoich urodzin i swojego zapisania w księgach parafialnych. – Znalazłem ogłoszenie, że dr Bronisław Mazowiecki stawił się z dziecięciem, a tym dziecięciem byłem ja. Ojciec był wzorem postępowania. Lekarzem, także społecznikiem. W 1938 roku zmarł, a na jego pogrzeb przyszły tłumy płocczan. Miałem wtedy 11 lat, boleśnie to odczułem, tak skończyło się moje dzieciństwo.
I popłynęła opowieść o latach wojny, o najtrudniejszych w dziejach miasta wydarzeniach, o bohaterach tamtych dni. O latach spędzonych w Małachowiance, przyjaźniach, także miłościach i oczywiście o pracy dla kraju. Przyznał, że nie zna współczesnego Płocka, ale trochę wie o mieście. I dlatego z troską pochyla się nad osuwającą się skarpą, nad Borowiczkami i Radziwiem, które stale zagrożone są powodziami. Życzył także mądrych decyzji samorządowcom i by Małachowianka zawsze stanowiła dobrą markę.
Po uroczystej sesji Rady Miasta, podczas której wręczono Tadeuszowi Mazowieckiemu Dyplom malowany przez Stanisława Płuciennika i Medal Honorowego Obywatela Miasta Płocka, premier wybrał się do Liceum Ogólnokształcącego im. Marszałka Małachowskiego, którego był uczniem. Spotkał się tam między innymi z Waldemarem Hincem i Janem Chojnackim, szkolnymi kolegami, wysłuchał chóru Minstrel oraz odebrał dyplom gratulacyjny od rodziny Małachowiaków i Seniora Małachowianki. Nie obyło się bez wspomnień ze szkolnych lat.
Premier odwiedził również kamienicę przy ul. Kwiatka 25, tak zwany Dom Rabina, ostatnie miejsce zamieszkania rodziny Mazowieckich w Płocku. Na koniec wizyty w rodzinnym mieście było otwarcie ul. Stanisława Stommy, niewielkiej uliczki między ul. Gradowskiego i Misjonarskiej.    Jol.