Ochrona ubezpieczeniowa narciarzy

Wyjazdy narciarskie to dla wielu osób ulubiona forma zimowego wypoczynku. Aktywność ta niesie ze sobą wysokie ryzyko uszkodzenia ciała. Statystyki pokazują, że złamania kończyn, zerwania więzadeł czy inne kontuzje są, niestety, częstym zjawiskiem, a ich leczenie bywa bardzo kosztowne. Zdarza się również, że w wyniku kolizji nieumyślnie wyrządzimy szkodę innej osobie, uszkadzając jej sprzęt lub, co gorsza, powodując u niej poważne obrażenia ciała. Konsekwencje finansowe takich zdarzeń, szczególnie gdy dochodzi do nich poza granicami Polski, mogą być dotkliwe i sięgać astronomicznych kwot. Dlatego przed wyjazdem należy być świadomym, w jakim zakresie polisa ubezpieczeniowa ochroni nas przed tego typu ryzykami.

Planując szusowanie w krajach Unii Europejskiej lub EFTA, wiele osób polega na Europejskiej Karcie Ubezpieczenia Zdrowotnego, traktując ją jako wystarczającą ochronę. Karta EKUZ nie stanowi jednak pełnego zabezpieczenia, ponieważ jej zakres jest ściśle ograniczony i nie pokrywa szeregu istotnych kosztów. Zapewnia ona dostęp do publicznej opieki medycznej na takich samych zasadach, jakie obowiązują obywateli danego państwa, lecz nie refunduje leczenia w placówkach prywatnych, które często dominują w popularnych kurortach narciarskich. Co więcej, EKUZ nie obejmuje kosztów akcji poszukiwawczych i ratownictwa górskiego, a także transportu medycznego helikopterem, gdzie zaledwie godzina lotu może kosztować nawet kilka tysięcy złotych. Również wsparcie w zakresie transportu medycznego do Polski jest bardzo ograniczone. Pokrycie jego kosztów jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych sytuacjach, gdy leczenie za granicą byłoby długotrwałe i kosztowne, a przewóz do kraju stanowi tańszą alternatywę. Posiadanie samej karty jest zatem niewystarczającym zabezpieczeniem podczas aktywnego wypoczynku na stoku.

Fundamentalnym pojęciem przy wyborze polisy jest suma ubezpieczenia, która określa maksymalny limit finansowej odpowiedzialności ubezpieczyciela za powstałe szkody. Częste na stokach urazy, takie jak złamana kończyna czy zerwanie więzadeł, pociągają za sobą kosztowne i długotrwałe leczenie, co w pełni uzasadnia potrzebę wysokich limitów. Suma tego ubezpieczenia musi być na tyle wysoka, aby w razie wypadku w pełni pokryła nie tylko wydatki związane z ewentualną operacją i hospitalizacją, ale również koszty akcji poszukiwawczej, ratownictwa górskiego oraz transportu medycznego do Polski.

Równie istotne jest ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej w życiu prywatnym, które chroni przed finansowymi konsekwencjami szkód wyrządzonych osobom trzecim, tzw. OC. Praktycznym przykładem wagi tej ochrony jest obowiązek posiadania polisy OC wprowadzony od 2022 roku na stokach narciarskich we Włoszech, gdzie za jej brak grozi konieczność zapłaty kosztownego mandatu oraz bezpowrotna utrata skipassu. Należy pamiętać, że stoki są miejscem dużego natężenia ruchu, a kolizje zdarzają się nawet doświadczonym narciarzom. Zderzenie może skutkować roszczeniami poszkodowanego, które obejmują nie tylko zwrot kosztów zniszczonego sprzętu czy leczenia, ale także zadośćuczynienie za cierpienie poszkodowanego czy utracone dochody w przypadku okresowej niemożności podjęcia pracy. Wysokość takich roszczeń może być bardzo wysoka, dlatego suma ubezpieczenia OC powinna zapewniać realną ochronę ubezpieczeniową.

Uzupełnieniem kompleksowej ochrony jest ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków. Jego funkcja jest jednak inna niż ubezpieczenia kosztów leczenia. O ile KL stanowi zwrot faktycznie poniesionych wydatków na leczenie, o tyle świadczenie z NNW jest z góry określoną kwotą wypłacaną za sam fakt doznania trwałego uszczerbku na zdrowiu. Jego wysokość jest ustalana jako określony procent sumy ubezpieczenia, zależny od stopnia doznanego urazu. Co istotne, możliwa jest kumulacja świadczeń, co oznacza, że w razie wypadku możemy otrzymać odszkodowanie z kilku posiadanych polis NNW jednocześnie.

Analizując oferty ubezpieczeniowe, konsumenci muszą zachować czujność w zakresie wyłączeń odpowiedzialności. Standardowe polisy turystyczne często zawierają klauzule wyłączające ochronę w przypadku uprawiania sportów uznanych za ryzykowne, do których ubezpieczyciele mogą zaliczać narciarstwo i snowboarding. Uzyskanie ochrony wymaga wówczas rozszerzenia umowy i opłacenia dodatkowej składki. Należy również zweryfikować, czy planowana aktywność nie jest klasyfikowana jako sport ekstremalny, co ma miejsce w przypadku dyscyplin takich jak freeskiing, heliskiing czy narciarstwo akrobatyczne. W takich sytuacjach konieczne jest poszukiwanie ofert ponadstandardowych.

Ważnym aspektem prawnym jest także kwestia spożywania alkoholu. Co do zasady, ubezpieczyciele wyłączają swoją odpowiedzialność za skutki zdarzeń powstałych pod wpływem alkoholu. Na rynku pojawiają się jednak oferty z tak zwaną klauzulą alkoholową, która rozszerza ochronę o zwrot kosztów leczenia i ratownictwa nawet w przypadku nietrzeźwości ubezpieczonego. Należy jednak pamiętać o dwóch kluczowych ograniczeniach. Po pierwsze, klauzula ta często zawiera limity dotyczące stężenia alkoholu we krwi. Po drugie – i najważniejsze – klauzula alkoholowa nigdy nie ma zastosowania do ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Oznacza to, że wyrządzenie szkody innej osobie pod wpływem alkoholu zawsze wiąże się z pełną osobistą odpowiedzialnością sprawcy i brakiem wsparcia ze strony ubezpieczyciela.

Podsumowując, mimo iż koszt polisy ubezpieczeniowej jest jest odczuwalny, szczególnie przy wysokich sumach ubezpieczenia, to jest on niewspółmiernie niski w porównaniu do potencjalnych wydatków będących następstwem wypadku na stoku za granicą. Fundamentem bezpiecznego i spokojnego wyjazdu jest świadomy wybór ubezpieczenia, uwzględniający odpowiednią sumę ubezpieczenia, zakres ubezpieczenia i wyłączenia odpowiedzialności ubezpieczyciela.

r.pr. Karol Olkuski
www.olkuski.legal
plac Stary Rynek 2 lok 1 B, Płock