Jętka majowa

Jętki to najważniejszy rząd owadów dla wędkarzy łowiących na suchą muchę. Roją się one w ciągu całego roku od wczesnej wiosny, aż do późnej jesieni. Każdy wędkarz muchowy w swoim arsenale przynętowym posiada wiele różnej wielkości i w różnych kolorach imitacji tych owadów. Jednak wszyscy ci wędkarze z niecierpliwością czekają na jedną z największych jętek – jętkę majową.
Jej larwa przez trzy lata żyje w środowisku wodnym grzebiąc korytarze w mule lub leżąc na dnie. Tuż przed rójką podpływa pod powierzchnię, aby przeobrazić się w dużego owada półdoskonałego. W przybrzeżnych zaroślach odbywa się kolejna wylinka, po której rozwijają się owady doskonałe, dojrzałe do kopulacji samice i samce. To ostatnie stadium owada doskonałego żyje najwyżej kilka dni nie pobierając pokarmu. Samice wracają nad wodę głównie popołudniami i wieczorem, składają jaja, a potem giną. Samce również giną i część z nich spada na wodę. Jętka majowa w stadium dojrzałym jest to piękny, duży owad. Samica ma kremowy, silnie prążkowany tułów i szare skrzydełka, a samiec brązowy tułów i przezroczyste brązowe skrzydełka. Odwłok owadów dojrzałych zakończony jest trzema długimi szczecinkami.
Masowa rójka tych jętek nad rzekami zaczyna się z reguły w końcu maja, a ich główne nasilenie przypada na pierwszą połowę czerwca. Przebieg rójek, ich początek i koniec, zależy od warunków atmosferycznych panujących na danym terenie. Nawet na jednej rzece, na różnych odcinkach, nasilenie rójki może być bardzo zróżnicowane w tym samym czasie.
Ryby rozpoczynają żerowanie na jętce w momencie, kiedy pojawia się ona w dużej ilości.


Tekst i fot. Andrzej Konowrocki.