Andrzeja Drętkiewicza portret ze wspomnień

– Był pierwszym niekomunistycznym prezydentem Płocka w III RP. Kształtowanie nowego oblicza miasta, przekształcenia własnościowe, budowa infrastruktury, zaczęły się w latach 90. Tak się jakoś złożyło, że był ostatnim płockim wojewodą. Robił wszystko, najpierw, aby to województwo utrzymać, a potem, godnie zamknąć. Jako członek zarządu i dyrektor ds. handlu hurtowego i logistyki w Orlenie był jedną z osób przeprowadzających zakład przez trudny okres połączenia Petrochemii Płock z Centralą Produktów Naftowych. Potem, po głośnym odwołaniu pierwszego zarządu Orlenu, pracował jako księgowy w Miejskim Zespole Obiektów Sportowych. Po prostu. Konsekwentnie odmawiał powrotu do polityki. Bez reszty pochłonęła go rodzina. Działalność charytatywna, dbałość o Miejsca Pamięci Narodowej, życie duchowe – piszą we wstępie do książki „Mocarz ducha” autorki Małgorzata Białecka i Milena Gurda-Jaroszewska. Publikacja wydana przez Książnicę Płocką przypomina Andrzeja Drętkiewicza, prezydenta miasta w latach 1990–1995.
To książka ważna i potrzebna. Kontynuuje serię „Portrety Płocczan”, których Drętkiewicz jeszcze jako prezydent miasta był pomysłodawcą. Ukazały się w niej m.in. teksty o Janie Nowaku, Tadeuszu Garleju, Kazimierzu Askanasie. W trzy lata po swoim odejściu sam stał się jednym z bohaterów „Portretów”.
Urodził się w 1955 roku w Golinie koło Konina.