Płock. Felieton - Wiesław Kopeć. Aborcja nie jest sprawą światopoglądową

W dniu 11 kwietnia partie wchodzące w skład koalicji rządzącej, zrzeszające także  kwiat inteligencji polskiej spod znaku „8 gwiazdek”, w ramach budowania „fajnej Polski” zainicjowały parlamentarną debatę na temat aż czterech projektów ustaw dotyczących przerywania ciąży. Sprawa jest poważna, ponieważ zdrowie każdej kobiety w ciąży jest kwestią najwyższej wagi. Równie ważne, powtarzam, równie ważne jest zdrowie poczętego dziecka. Spotykają się więc na tym samym poziomie wartości równej wagi, dlatego należy oczekiwać poważnej debaty, na najwyższym poziomie argumentacji. Czy Polaków stać na taką debatę, trzeźwą, mądrą, rozsądną, uwzględniającą dobro obu stron oraz wiedzę naukową? Przegląd tych czterech dokumentów pozwala stwierdzić, że tylko Trzecia Droga, czyli Polska 2050 z PSL-em zachowują w tej koalicji najwięcej zdrowego rozsądku (opowiadają się za przywróceniem wcześniejszego „kompromisu aborcyjnego” – druk sejmowy nr 223). Należy się im za to wielki szacunek. Pozostali wnioskodawcy, czyli Lewica i Platforma Obywatelska posuwają się za daleko. Obydwie siły polityczne proponują prawne zezwolenie na barbarzyńskie zabijanie dzieci do 12 tygodnia życia płodowego na tzw. „życzenie”, czyli bez żadnych ograniczeń, bez żadnych powodów oraz po 12 tygodniu w sytuacji zagrożenia życia matki, uszkodzenia płodu oraz gdy ciąża pochodzi z przestępstwa (druki 177 i 224).

Przesłanka dopuszczająca przerwanie ciąży w sytuacji zagrożenia życia kobiety pozostaje poza wszelką dyskusją. Nic tu nie mają do powiedzenia żadne „światopoglądy”. Mimo że naprzeciw siebie stają równe wartości w postaci życia matki i życia dziecka, każdej kobiecie przysługuje prawo do ratowania swojego życia w sytuacji, gdy ciąża przybiera dla niej obrót niebezpieczny i państwo ma obowiązek to prawo bezwzględnie jej zagwarantować. Nie jest to kwestia światopoglądowa, jest to kwestia w pełni medyczna i po prostu ludzka (kobieta w ciąży ma naturalne prawo do ochrony własnego życia i tego prawa jej nie mogą odebrać żadne religie ani filozofie).  Na straży tego naturalnego uprawnienia musi stać prawo stanowione. Kobiety muszą mieć poczucie bezpieczeństwa na każdym etapie ciąży i to bezpieczeństwo ma zapewnić państwo poprzez właściwe ustawodawstwo oraz właściwą opiekę medyczną. Jeśli tego nie robi, jest to państwo nieludzkie i kryminogenne. Pozostałe dwie przesłanki nie stanowią już tak oczywistej kwestii, wymagają zdroworozsądkowego namysłu oraz rozpatrzenia w sposób odpowiedzialny argumentów uwzględniających racje „obu stron” ciąży. W zasadzie w tym miejscu każdy sporny przypadek należy rozstrzygać osobno, ale możliwość tego rozstrzygania musi zostać zagwarantowana.

Natomiast poza wszelką dyskusją w kręgach ludzi na pewnym poziomie umysłowym pozostaje tzw. „aborcja na życzenie”. „Na życzenie”, czyli bez przesłanek medycznych, bez zagrożenia życia matki, bez deformacji płodu, bez przestępstwa. Zgoda na zabijanie dzieci poczętych w takiej sytuacji jest czymś barbarzyńskim, niehumanitarnym, nieludzkim, bezmyślnym, niegodnym człowieka jako bytu rozumnego, świadomego istnienia dobra i zła, jest absolutnym złem. Nieprzypadkowo projekty dopuszczające aborcję „bez powodu” (jako spóźniony środek antykoncepcyjny) wniosła zdemoralizowana inteligencja polska spod znaku „8 gwiazdek”. Przykro to mówić, ale z takim poziomem umysłowym nawet nie warto dyskutować, ale też nie wolno dopuścić, aby ten poziom decydował o kształcie życia społecznego. I nie jest to kwestia żadnego „światopoglądu”, bo o początku ludzkiego życia nie decyduje „światopogląd”, tylko rozstrzyga go nauka. Wiedzę mamy czerpać z nauki, a nie od jarmarcznych bab zdolnych podpisać się tylko „ośmioma gwiazdkami”. Umówiliśmy się bowiem w naszej cywilizacji, że ludzi się bez powodu nie zabija. A umówiliśmy się tak, ponieważ chcemy się szanować, cenić i chronić, czasem nawet przed nami samymi.

* Informujemy, że redakcja nie musi się utożsamiać z poglądami zawartymi w felietonach. W tym gatunku dziennikarskim ich autorzy wyrażają własne zdanie.