Pamiętają o Stanisławie Biernackim. 20 lat temu odszedł Dyrektor

Członkowie Stowarzyszenia Absolwentów i Wychowanków Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki w Gostyninie przypomnieli społeczności Gostynina postać Stanisława Biernackiego, dyrektora tej szkoły w latach 1950-1959. W swoim wspomnieniu podkreślili, że był on „wspaniałym matematykiem, fizykiem, opiekunem młodzieży, wrażliwym człowiekiem”.

Stowarzyszenie Absolwentów i Wychowanków LO im. T. Kościuszki w Gostyninie przypomniało społeczności tego miasta, że Stanisław Biernacki przez całe życie związany był z oświatą. – Był przedstawicielem zanikającej generacji, która przywiązywała znaczenie do wychowania przez przykład osobistego działania w szkole, a nade wszystko w postawie moralnej ukazywanej podczas wykonywania pełnionych obowiązków. Przyczynił się do utrzymania wysokiego poziomu nauczania, któremu towarzyszył proces wychowania i szanowania tradycji. W Liceum Ogólnokształcącym pracował dziewięć lat. Zbudował salę gimnastyczną, budynek gospodarczy, urządził szereg gabinetów przedmiotowych (…). Śmierć dyrektora Stanisława Biernackiego stanowiła wielką stratę nie tylko dla rodziny i dla środowiska pedagogicznego, ale również dla mieszkańców Gostynina – podkreślili członkowie gostynińskiego stowarzyszenia.
Zaznaczyli ponadto, że w gostynińskim liceum pracowała również żona dyrektora Biernackiego, również już nieżyjąca Gabriela Biernacka, nauczycielka rysunku i prac ręcznych, a jedyna córka Zofia jest absolwentką tej szkoły. Cała rodzina Biernackich była więc związana z gostynińskim „ogólniakiem”.
Dokładny życiorys dyrektora Biernackiego opracowała dr Barbara Konarska-Pabiniak, znajduje się on w „Gostynińskim Słowniku Biograficznym” (Gostynin 2017). Stanisław Biernacki urodził się 28 sierpnia 1906 r. w Trzeszczanach na Zamojszczyźnie. W 1924 r. ukończył Gimnazjum Męskie w Hrubieszowie i rozpoczął studia na Wydziale Matematycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Ze względu na trudne warunki materialne przerwał studia dzienne i zatrudnił się jako nauczyciel domowy synów właściciela przędzalni w Sosnowcu, a naukę na studiach kontynuował w systemie zaocznym. W 1930 r. obronił pracę magisterską, uzyskując dyplom magistra filozofii w zakresie matematyki i podjął pracę nauczyciela matematyki w Gimnazjum im. Piotra Skargi w Pułtusku.
W 1936 r. poślubił  Gabrielę Kłoniecką. Cały wolny czas poświęcał na dokształcanie uzyskując tytuł profesora i uprawnienia do nauczania w szkołach średnich. Napisał zbiór zadań do fizyki, który został zatwierdzony jako podręcznik szkolny na lata 1939/1940. Opracowanie to zostało wydane w 1950 r. przez Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych.
Lata okupacji spędził w rodzinnej wsi Trzeszczany, pracując jako księgowy w spółdzielni mleczarskiej. Z narażeniem życia prowadził tam tajne nauczanie dla dzieci wiejskich. Po zakończeniu okupacji objął funkcję dyrektora Państwowego Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącego im. Piotra Skargi w Pułtusku. W 1950 r. przeniósł się do Gostynina, gdzie objął stanowisko dyrektora Liceum Ogólnokształcącego im. Tadeusza Kościuszki.
Z zaangażowaniem przystąpił do budowy sali gimnastycznej i budynku gospodarczego oraz urządzania gabinetów dydaktycznych. Wskutek rozbieżności poglądów z władzami powiatu zrezygnował z funkcji dyrektora i w 1959 r. rozpoczął pracę jako nauczyciel matematyki i fizyki w Liceum Pedagogicznym, a po jego zamknięciu w Technikum Elektrycznym.
Był członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego i działaczem Stronnictwa Demokratycznego. W 1972 r. przeszedł na emeryturę. Był bardzo lubiany przez uczniów, jak i kolegów z pracy. Za swoją pracę został odznaczony Krzyżem Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Srebrnym Krzyżem Zasługi, a od władz miejskich Gostynina – medalem pamiątkowym 600-lecia miasta. Zmarł 26 lipca 2000 r., został pochowany na cmentarzu parafialnym w Gostyninie. Dla utrwalenia jego pamięci jedna z ulic na osiedlu Zazamcze w Gostyninie nosi jego imię.

(eg)
fot. Archiwum