Cuda na Jarmarku Tumskim…

Salon miasta znów ożył. To jeden z cudów dorocznego, szóstego już Jarmarku Tumskiego. Myszkujących między kramami było wielu i każdy mógł tu znaleźć coś dla siebie. Był nawet meteoryt z Czelabińska i misie maskotki, towarzyszące na ekranie brytyjskiemu komikowi Jasiowi Fasoli. Przy czym chyba największy wybór mieli poszukiwacze specjałów kulinarnych i nalewek, nie brakowało też rękodzieła. Kolekcjonerzy również dopisali.
Płocczanie trochę jednak narzekali, że ceny – jak i meteoryt – prosto z kosmosu. – Za kolczyki 350 zł? – pytały zaskoczone panie przy jednym z kramów. – Ale to jest ręczna robota i wyjątkowa technika. Poza tym gwarantuję, że pani nie znajdzie drugich takich samych – zapewniała sympatyczna artystka z Gdańska. Na Jarmark Tumski przyjechała po raz drugi. Tym razem nie wyjechała z Płocka z torbą pełną pieniędzy. Ale ta torba całkowicie pusta też nie była. Choć oryginalne kolczyki i wisiory nie znalazły nabywców, to wzięcie miały za to zdecydowanie tańsze i bardzo modne ostatnio eleganckie, metalowe zakładki ozdabiane wisiorkami z figurkami kwiatów, kotków czy sów. Można powiedzieć, że to biżuteria… ale dla książek!
Było ich 700,
ale 9 porwał wiatr
W sumie na Jarmarku Tumskim mieliśmy blisko 700 wystawców. Trudno zliczyć, ile osób w ciągu trzech dni odwiedziło ich stragany. Zadania podjęli się członkowie Uhuru Culture. Stanęli w samo południe w niedzielę na początku ul. Tumskiej i przez godzinę liczyli przelewający się tłum. Nie było to proste zadanie, bo na Jarmark Tumski wybierał się cały Płock i okolice. Dodatkowo pogoda dopisała, chociaż sobotni wieczór groził potężną burzą. – Silne podmuchy wiatru zniszczyły 9 namiotów. Część wystawców nawet wcześniej zwinęła stragany, ale generalnie nie można narzekać – dowiadujemy się w sztabie organizacyjnym.
– Nie wiemy jeszcze, jaka dokładnie była w tym roku frekwencja, ale na pewno jesteśmy z niej zadowoleni – podkreśla Paweł Mieszkowicz, pomysłodawca i organizator Jarmarku Tumskiego z ramienia Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum Mazowieckiego. Wszystkie przygotowane kramy zostały zajęte. Nawet te, które udało się w ostatniej chwili uruchomić w Nowym Rynku. – Za udostępnienie miejsca dziękuję zarządowi i członkom Spółdzielni Rzemieślniczej Wielobranżowej. Dzięki nim stanęło dodatkowo około 30 stoisk – tłumaczy organizator.
Bój to był zacięty, a Wisła tylko straszyła
Trzy dni imprezy tradycyjnie podzielone zostały na trzy bloki tematyczne. Pierwszy związany był z historią Płocka i 777. rocznicą lokacji naszego miasta. To z tej okazji prezydent Płocka dostał od kolekcjonerów kilka ciekawych prezentów. Bogdan Kowalczyk z Łódzkiego Stowarzyszenia Kolekcjonerów przekazał certyfikat upamiętniający wydarzenie lokacji Płocka z postacią księcia Konrada Mazowieckiego i widokiem Wzgórza Tumskiego oraz replikę denara Bolesława Chrobrego, na którym po raz pierwszy uwidoczniono nazwę naszego kraju.
Z tego dnia zapamiętamy jeszcze pojedynek przed ratuszem na miecze Marka Owsika (radnego osiedlowego i kierownika artystycznego imprezy) z radnym miejskim Arkadiuszem Iwaniakiem. Bój to był zacięty, w pełnym rynsztunku, w ogromnym upale. Panowie honorowo stanęli na wysokości zadania. A pojedynek zakończył się bez większego uszczerbku na zdrowiu biorących w nich udział. Po ogłoszeniu remisu przez oceniającego walkę Bogdana Kowalczyka panowie uścisnęli swe prawice, co jest pozytywnym prognostykiem na przyszłość.
Niestety, nie udało się w pełni zrealizować w sobotę święta Wisły. Nie przypłynęły na paradę statki. Nie było pokazów ratownictwa wodnego ani zawodów wioślarskich i koncertów szant. Powód? Wysoki stan Wisły i pogotowie przeciwpowodziowe. Ostatecznie okazało się, że rzeka nie wystąpiła z koryta w czasie trwania imprezy, ale lepiej dmuchać na zimne.
A Dzień Wisły i najważniejsze wydarzenie z nim związane, czyli nadanie imienia Stanisława Górnickiego nadwiślańskiemu bulwarowi przesunięte zostały na późniejszy termin.
– Ustalamy termin i szczegóły z prezydentem Płocka. Najprawdopodobniej wydarzenie przeniesiemy w okolice Wianków – mówi Paweł Śliwiński, prezes Stowarzyszenia Przyjaciół Płocka oraz świeżo wybrany Płocczanin Roku 2014. Na Jarmarku Tumskim przyjmował moc gratulacji, a w dawnym EMPiK-u oprowadzał po wystawie pt. „Ludzie i statki. Historia Płocka Wisłą pisana”. To też tytuł książki, która właśnie została wznowiona. W nowych 500 egzemplarzach znajdziemy dodatkowe 25 stron i niepublikowane dotąd informacje.
– Wspólnie ze Stowarzyszeniem Przyjaciół Muzeum Mazowieckiego wydaliśmy też album „Wiślane bocznokołowce” zawierający 34 sylwetki najsłynniejszych statków wiślanych pływających po płockiej Wiśle. Pokazujemy tu m.in. zdjęcia z lat 30., 60. i 70. – opowiada Paweł Śliwiński. Obydwa wydawnictwa były oczywiście dostępne na stoisku stowarzyszeń.
W trzeci dzień Jarmarku Tumskiego świętowali kolekcjonerzy. Ich rodzina w Płocku znacząco się powiększyła.
– Bardzo się cieszymy, że dołączyło do nas 80 nowych kolekcjonerów, tym razem starych samochodów – mówi Paweł Mieszkowicz. Świetnie zakonserwowane „dziadki”, czyli fiaty 125, maluchy i wartburgi często z łezką w oku oglądaliśmy na parkingu za Antypodkową.
Po jarmarku zostały tylko papierki
Dziś na starówce wszystkie kramy już zwinięte. Po 200 kilogramach krówek zostało parę papierków. – Zostawiliśmy je, bo jest wielu kolekcjonerów, którzy je zbierają. Prześlemy im je niebawem – zaznacza Paweł Mieszkowicz. Czas najwyższy na podsumowania i kolejny jarmarkowy cud. Pieniędzy na imprezę mniej, a impreza równie udana, jeżeli nie lepsza. – To zasługa ludzi, którzy się włączyli w organizację. Było ich więcej niż w ubiegłym roku – podkreślają organizatorzy.
Wkład pracy i zaangażowanie doceniał też prezydent Płocka Andrzej Nowakowski, zaznaczając, że Jarmark Tumski to święto płockich społeczników i organizacji pozarządowych, którzy imprezę wymyślili i wciąż go razem z miastem realizują. Cieszył się też, że dzięki jarmarkowi na ulicy Tumskiej znów jest jak w ulu. Tradycyjnie złapał też za kosz z krówkami Tumkami, by częstować nimi gości.
A powód do dumy ma też mały jarmarkowy gazeciarz. Przez trzy dni w upale i skwarze roznosił „Express Tumski”. Gazeta była darmowa, ale sympatycznemu chłopcu ludzie i tak dawali datki. Uzbierała się całkiem niezła sumka – 400 zł, w tym kilka eurocentów, a do tego pleciona czterolistna koniczynka, stos oscypków i pączków. Janek Jaworski, uczeń czwartej klasy SP nr 6, postanowił całą kwotę przeznaczyć na rzecz rehabilitacji Sandry Szelągowskiej – dziewczynki w śpiączce.
Ile gazet rozdał? – Jak gwiazd na niebie, tego nie da się policzyć – mówi spryciarz. Chyba będziemy za nim tęsknić… Mamy nadzieję, że spotkamy się z nim znów za rok.
Blanka Stanuszkiewicz-Cegłowska
fot. D. Ossowski