Zmarła Anna Kühn-Cichocka

25/11/2025 10:46

Nauczycielka, socjolog, poetka. W Płocku zamieszkała w 1964 roku. Pracowała w Cotexie. Uczyła w Szkołach Podstawowych nr 1 i 8. Środowisko kultury straciło cenioną poetkę i malarkę.

Jako autorka debiutowała w „Tygodniku Płockim” okolicznościowym wierszem na Dzień Nauczyciela, co, jak mówiła, ośmieliło Ją do udziału w konkursach poetyckich, najpierw lokalnych, później ogólnopolskich. Wielokrotnie nagradzana. Opublikowała kilkanaście zbiorów wierszy. Pierwszy tomik „Białe tango” ukazał się w 1996 roku. Kolejne to m.in.: „Gdy lustra milczą” (2000), „Miasteczko z widokiem na rzekę” (2003), „Smak miodu, smak piołunu” (2010), „W cieniu dzikiej róży” (2011), „Wiersze z ostatniej szuflady” (2017).

Należała do Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Autorów Polskich. W Płockim Stowarzyszeniu Twórców Kultury prowadziła warsztaty literackie. Wydała kilka tomików z wierszami dla dzieci i opowiadania („Niebieski królik”, Chichotki i śmieszki”, „Co słychać w Bajkowicach” ).

Reklama

W Książnicy Płockiej w 2020 roku obchodziła benefis. Przyjaciołom i znajomym przeczytała wybrane przez siebie wiersze. Wspominała dzieciństwo. Mówiła o pasjach literackiej i malarskiej. Solistka z Zespołu Pieśni i Tańca „Wisła” wykonała napisany przez nią „Walczyk płocki”.

- Wiersz moim zdaniem nie powinien być „światłem odbitym”, ale refleksem światła. Nie znoszę w wierszach dętego patosu, formy nakazowej czy moralizatorstwa. Wiersze nie mają uczyć i wychowywać, a jeżeli to w zupełnie inny sposób: nie chcący, niedostrzegalnie, sprawiając czytelnikowi przyjemność – mówiła Annie Marii Stogowskiej w książce „Płocczanki liderki”.

Reklama

Wiele utworów zadedykowała swoim dzieciom. W wierszu dla męża napisała: (...) już nie pytaj więcej dlaczego/nie odejdę stąd/ nie odjadę/choćbyś/ piękną pokazał mi drogę/ukochałam/ten świata kawałek/a miłości/zostawić nie mogę.

W 2009 roku otrzymała Odznakę Honorową „Zasłużony dla kultury polskiej”.