Zespół pałacowo-parkowy w Opinogórze zaprasza miłośników wyjątkowej epoki w polskiej literaturze. Muzeum Romantyzmu

Jest takie miejsce na mapie Mazowsza, z którym związany był jeden z polskich wieszczów narodowych – Zygmunt Krasiński. To Opinogóra, w której każdy sympatyk romantyzmu odnajdzie ducha tej wyjątkowej epoki w polskiej literaturze. To miejsce z bogatą historią, które zdecydowanie warto odwiedzić podczas wakacyjnych podróży po Mazowszu.

Muzeum Romantyzmu to miejsce wyróżniające się na muzealnej mapie Polski. Zostało otwarte 20 maja 1961 r., dokładnie w 150. rocznicę nadania dóbr opinogórskich przez Napoleona Bonapartego gen. Wincentemu Krasińskiemu – dowódcy I Pułku Szwoleżerów-Lansjerów Gwardii Cesarskiej. Opinogóra stanowiła wiejską posiadłość rodziny Krasińskich. To tu przyjeżdżano na letnie miesiące, tu też młody Zygmunt Krasiński oddawał się swojej wielkiej pasji – polowaniom. Tu generał Wincenty stworzył ordynację, liczącą w szczytowym jej okresie ponad 8 500 hektarów. Tu w końcu w podziemiach ufundowanego przez Krasińskich kościoła pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny spoczęli Zygmunt Krasiński i jego najbliżsi. Obecnie Muzeum zajmuje ponad dwudziestodwuhektarowy teren, będący częścią dawnego założenia pałacowo-parkowego.

Atutem tego miejsca jest jego bogata historia, z którą spotykamy się, spacerując alejkami zabytkowego, romantycznego parku o unikatowym w skali kraju położeniu na trzech pagórkach i neogotyckimi: zameczkiem oraz oficyną dworską. Nie są znane dokładne lata powstania tych budowli. Pierwsza wzmianka o budowie pałacyku i oficyny pochodzi z listu Zygmunta Krasińskiego z września 1828 r. Na pewno w 1843 r. prace budowlane były już ukończone, gdyż w sierpniu tego roku odbyło się huczne wesele Zygmunta i Elizy z Branickich, a zameczek był jednym z prezentów ślubnych. Zachwycona żona wieszcza nazywała go wówczas „małym klejnotem”. Pełnił funkcję romantycznego pawilonu ogrodowego. W okresach letnich zamieniał się w dom mieszkalny dla gości.

Podczas I wojny światowej uległ dużym zniszczeniom. Odbudowy dokonano na przełomie  XX w. Początkowo był jedynym obiektem, który składał się na Muzeum Romantyzmu. Dziś możemy w nim oglądać ekspozycję prezentującą życie i twórczość Zygmunta Krasińskiego. Dopiero od września 1990 r. także w oficynie dworskiej prezentowane są ekspozycje muzealne – poświęcone historii rodu Krasińskich, ordynacji opinogórskiej, epoce napoleońskiej oraz wystawy czasowe.

W ciągu dwóch ostatnich dekad, dzięki środkom pozyskanym z Unii Europejskiej oraz wsparciu Samorządu Województwa Mazowieckiego znacząco rozbudowano infrastrukturę Zespołu, mając na celu przywrócenie w przestrzeni obiektów historycznie tu istniejących. W latach 2006-2008 powstał Dwór, wybudowany według projektu wybranego w 1908 r. przez wnuka poety Adama Krasińskiego. Obecnie prezentowana jest w nim Galeria malarstwa polskiego XIX w. im. Januarego Suchodolskiego. W kolejnych latach najważniejszą inwestycją były zabudowania folwarczno-gospodarcze z powozownią, ptaszarnią i zapleczem edukacyjnym. Następnie w 2014 r. ukończono budowę Oranżerii, nawiązującej do dawnego kompleksu oranżerii i cieplarni, gdzie znajduje się sala koncertowo-teatralna, jak również sale ekspozycyjne. Stworzono tu także ogród wertykalny i sale edukacyjne, w których prowadzone są lekcje muzealne i warsztaty – dzięki pakietowi dedykowanych aplikacji dostosowanych do wieku turystów.

Historycznie w skład Zespołu wchodzi także neoklasycystyczny kościół zbudowany w latach 1874-1876 wg projektu architekta Wincentego Rakiewicza, który stanął na miejscu murowanej kaplicy-rotundy wzniesionej  przez gen. Wincentego Krasińskiego w latach 1820-1822 r. Swoją wizytę w kościele opinogórskim wspomina Stefan Żeromski w „Dziennikach”:

„Weszliśmy do wiecznej sypialni smutnego ducha poezji polskiej. (…) Wobec tego prochu czujesz się tak nikczemnym i małym, tak dziwny wstyd uderza cię w twarz!… Ten „syn szlachecki” – wiecznie jednaki: śpi teraz z tym samym słowem na trumnie, jakie miał za życia na ustach:

Duma bez pokory – to próżność;

pokora bez dumy – to podłość.

(…) Jesteś w tym podziemiu Polakiem, czcicielem wielkiego prochu”.

Opr. (kw)

Materiał promocyjny