Zegary

Koniec roku sprzyja refleksjom nad upływającym czasem. Żałujemy straconego czasu, ubolewamy nad brakiem czasu i marzymy o wolnym czasie. Jedynie sporadycznie zastanawiamy się, czym właściwie jest ten czas? Dla Isaaca Newtona, genialnego angielskiego fizyka, był rodzajem uniwersalnej ramy, w obrębie której odbywają się wszelkie fizyczne zjawiska (czyli czas absolutny). Jednak w XX wieku inny wielki fizyk obalił newtonowską koncepcję czasu, wprowadzając czas względny. Uważał, że czas nie płynie równomiernie, a jego tempo zależy od prędkości poruszania się przedmiotów w przestrzeni. Jeszcze bardziej skomplikował rozumienie czasu Stephen Hawking (brytyjski fizyk, autor naukowego bestsellera „Krótka historia czasu”), wprowadzając termin „czasu urojonego”. Pewnie wielu fizyków i filozofów będzie jeszcze mierzyło się z rozumieniem i definiowaniem czasu. Czas natomiast będzie płynął, a upływ jego mierzyć będą zegary. Pierwszymi zegarami były zegary słoneczne zwane gnomonami, które wykorzystywały cykliczny proces „wędrówki” Słońca po nieboskłonie. Podczas gdy Słońce „wędrowało” po niebie, długość i pozycja cienia rzucanego przez wbity w ziemię pionowy słup wyznaczały porę dnia. Na półkuli północnej cień przesuwał się zgodnie ze znanym dziś ruchem wskazówek zegara, z zachodu na wschód, a na południowej w kierunku przeciwnym. Niestety zegary słoneczne nie mierzyły czasu w nocy, a ich dokładność była bardzo ograniczona. W województwie świętokrzyskim, w Jędrzejowie mieści się Muzeum im. Przypkowskich, gdzie zgromadzona jest największa na świecie kolekcja słonecznych zegarów. Zegary te gromadzili Feliks i Tadeusz Przypkowscy. W 1962 roku Tadeusz Przypkowski przekazał rodzinną kolekcję państwu. Tak powstało muzeum, którego został pierwszym dyrektorem. Muzeum im. Przypkowskich zawiera też bogaty dział gastronomiczny (są tam dawne naczynia, sprzęty i urządzenia kuchenne oraz bardzo duży zbiór książek kucharskich), gdyż Tadeusz Przypkowski był nie tyko wybitnym znawcą i miłośnikiem słonecznych zegarów, ale też wielkim smakoszem. Podobno w jego domu przyrządzało się polewkę piwną, która przypominała tą z poniższej receptury. Zatem sporządźmy ją i pozwólmy się przenieś w „urojony czas” dawnego życia pasjonatów gnomonów.
Piwna polewka z twarogiem
Skład: