Zanim stało się Boże Narodzenie

Józef opiekun Marii Matki Chrystusa był z rodu Dawida. To dzięki niemu spełniła się zapowiedź Starego Testamentu, że Mesjasz, który wybawi ludzkość będzie właśnie miał dawidowe pochodzenie. A ród ten był liczny, bo sam Dawid wiele uczynił, aby taki był. Gdyż życie Dawida (poza tym, że było przepełnione walką, a to z Filistynami, a to o władzę), umilały piękne kobiety, co przekładało się na sporą ilość żon i nałożnic. Choć nie zawsze łatwo i tanio przychodziła ta miłość. Aby móc poślubić Mikal musiał ojcu, czyli królowi Saulowi, dostarczyć dwanaście filistyńskich napletków. Natomiast z żoną Batszebą wiązał się inny kłopot, otóż miała męża. Na całe szczęście był żołnierzem wojsk dawidowych i udało się ów kłopot rozwiązać poprzez wystawienie go w walce na pewną śmierć. Nie bez pewnych perypetii zdobył Dawid Abigail. Ta oto mądra i powabna kobieta też miała męża, a na dodatek gbura i prostaka Nabala. To on odmówił wojskom Dawida pożywienia, co go na tyle zirytowało, że chciał wszystkich ludzi Nabala pozabijać. Na szczęście piękna Abigail potajemnie dostarczyła Dawidowi mnóstwo jadła i wina, co spowodowało, iż porzucił swoje krwawe plany. Poczynania Abigail źle jednak wpłynęły na jej męża, gdyż jak się o wszystkim dowiedział to trafił go przysłowiowy szlag i niedługo potem zmarł. Wtedy Dawid szlachetnie zaopiekował się jego żoną. Abigail, aby załagodzić gniew Dawida, wiozła również mu słodkie placki. Najwyraźniej wiedziała, że cukier obniża poziom agresji. Jednym z takich placków mógł być wieniec drożdżowy, na którego recepturę znalazłam w książce o biblijnych przysmakach. W moim odczuciu jest bardzo w stylu tradycyjnych bożonarodzeniowych ciast, bo jest drożdżowy i pełen rodzynek. Ponadto, pochodzi z rejonów, gdzie narodził się i żył Jezus, co może dodatkowo wzmacniać atmosferę świąt.
Drożdżowy wieniec z rodzynkami
Skład:

500 g mąki;
100 g cukru pudru;
150 ml mleka;
150 g masła (margaryny);
130 g rodzynek;
20 ml rumu;
40 g drożdży;
otarta skórka z jednej cytryny;
1 łyżeczka soli;
50 g masła do posmarowania wieńca;
cukier puder do posypania ciasta.

Wykonanie:
Kilka godzin wcześniej zalewamy rumem rodzynki, aby nasiąkły. Z mleka, odrobiny cukru i drożdży przygotowujemy rozczyn. Do dużej miski przesiewamy mąkę, sól, dodajemy rozczyn, letnie rozpuszczone masło oraz rodzynki i otartą skórkę z cytryny. Z całości wyrabiamy zwarte ciasto i odstawiamy do wyrośnięcia w ciepłe miejsce na dwie godziny. Po tym czasie jeszcze raz wyrabiamy ciasto i dzielimy na trzy części. Z każdej części przygotowujemy wałek i formujemy warkocz. Ten warkocz układamy na blasze wysmarowanej tłuszczem (lub wyłożonej papierem do pieczenia), w formie koła. Jeszcze raz pozostawiamy do wyrośnięcia na ok. 30 minut. Pieczemy przez godzinę w piekarniku nagrzanym do 200 st. C. Po upieczeniu smarujemy ciasto rozpuszczonym masłem i posypujemy cukrem pudrem. Ciasto to najlepsze jest po 4 dniach leżakowania w chłodzie, musi być tylko dobrze przykryte.


Jest taka religijna dziecięca piosenka, w której wiele rzeczy chce się robić jak Dawid, np. skakać, śpiewać, itd. Mam takie nieodparte wrażenie, że wielu mężczyzn chciałoby bawić się jak Dawid (i to niekoniecznie skakać). Bo nawet ostatnie chwile Dawida były zupełnie przyjemne. Mianowicie, gdy był już starcem i było mu ciągle zimno, a okrywanie szatami nie pomagało, słudzy Dawida uradzili, że należy królowi wyszukać piękną, młodą dziewczynę, aby zimnu zaradziła. I tak oto znaleźli Abiszag Szunamitkę, która służyła mu dobrze. Choć jej, jak mówi Biblia, nie poznał. A jak w ówczesnych czasach mężczyzna poznawał kobietę niech pozostanie zagadką.
Tekst i stylizacja Izabela Chudzyńska