Reggaeland z piorunami

Płockie święto reggae za nami. Czas na podsumowania. Czy udało się? Zdecydowanie tak, choć nie brakowało przeciwności losu. W ostatniej chwili do sztabu organizacyjnego dotarła wiadomość, że nie dojedzie jedna z gwiazd. Mowa o Elephant Manie, który miał wystąpić w piątek. W oficjalnym oświadczeniu agencja informowała, że artysta podobno zachorował. Organizatorzy dosłownie stanęli na rzęsach, by publiczność nie poczuła się zawiedziona. W zastępstwie wystąpiła gwiazda dancehallu z Wielkiej Brytanii – Gappy Ranks. Drugiego dnia cały skład gwiazd zameldował się nad Wisłą, ale żadna ludzka siła nie była w stanie pokonać sił natury. Porywisty wiatr, pioruny i strugi deszczu o północy przerzedziły reggaelandową publiczność.
Na szczęście Gentleman zdążył przez ponad godzinę bawić publiczność na plaży. To był jego kolejny koncert w Polsce, jednak wielu gości płockiego festiwalu przyjechało właśnie dla niego. I słusznie, bo Gentleman dostarczył wielu wrażeń. Wyjątkowo na scenie wspierali go: J Boog, Chris Martin, Ziggi Recado oraz Scarra Mucci. Obowiązkowo Gentleman wraz z publicznością zaśpiewał swój hit „To the Top”. Zachwycał się też pięknym Płockiem i narzekał na komary.
Niestety, zaraz potem zerwał się wiatr, lunął deszcz, a niebo przeszyły błyskawice. Organizatorzy dla bezpieczeństwa artystów podjęli decyzję o przerwaniu koncertów na głównej scenie. Nie usłyszeliśmy już czekającego na występ w kolejce za Gentlemanem, zachwalanego składu zza wschodniej granicy – St. Petersburg Ska – Jazz Review, ani też grupy Zebra Dub. Cała impreza przeniosła się pod namioty, z muzyką oczywiście.
Najwięcej osób chwaliło muzykę z namiotu System Sound, gdzie zagrał m.in. Tisztelet, Kingston Sound, Skarra Mucci, Chrisopher Martin, J Boog, Ziggi Recado. Swoich wiernych fanów miały też sceny Uhuru Culture i Ictus.
Przez dwa dni i dwie noce na płockiej plaży bawiło się ok. 11 tys. osób. Fanów reggae przybywało z godziny na godzinę. W piątek koło południa udało się sprzedać 5 tysięcy biletów. Wieczorem na płockiej plaży bawiło się ponad osiem tysięcy osób. W sobotę tłum zgęstniał jeszcze bardziej. Plan minimum organizatorów, czyli 6 tys. sprzedanych biletów został więc prawie dwukrotnie pobity. – Tegoroczny wynik frekwencji na Reggaelandzie sprawił, że zyskał on miano największej imprezy reggae w Polsce – cieszy się Max Fuzowski, rzecznik prasowy festiwalu.
Na Reggaelandzie bawili się nie tylko płocczanie. Spora grupa przyjechała z Warszawy, Torunia i Łodzi, a więc z miast, w których Reggaeland wcześniej był promowany specjalną trasą Reggaeland Promo Tour. Dodatkowo kurs na Reggaeland obrali również fani z Białegostoku, Lublina i Poznania. Zza granicy przyjechali Belgowie, Niemcy, Włosi, a nawet Białorusini. Na ulicach pełno przyjezdnych z charakterystycznymi dredami. Cały pociąg fanów reggae dotarł w piątek z Kutna. Wszyscy ciągnęli nad Wisłę. Powierzchnię pola namiotowego przewidzianego dla 3 tys. osób musiano powiększyć dwukrotnie. Można było z niego skorzystać bezpłatnie.
– Staram się co roku być na Reggaelandzie, bo ta impreza ma niepowtarzalny charakter. Cała Polska może wam pozazdrościć miejscówki nad Wisłą z takimi widokami, a do tego nikt nie zdziera z nas pieniędzy – chwali imprezę Michał z Warszawy. Do Płocka przyjechał z kolegami specjalnie na koncert Elephant Mana. Brak idola zrekompensowały mu na szczęście inne brzmienia.
A słuchać było czego. W ciągu dwóch dni na czterech scenach wystąpiło ponad 40 artystów, w tym zaproszono aż 12 spoza polskich granic. – To na pewno rekord dotychczasowych edycji Reggaelandu, jak również prawdopodobnie w przypadku podobnych imprez w Polsce – mówi Grzegorz Żaglewski, dyrektor artystyczny festiwalu, a jednocześnie też spiritus movens całego przedsięwzięcia. Na FB napisał, że „czuje się jakby siłami natury urodził dziecko”. Wierzymy na słowo i podziwiamy kondycję, bo dyrektor ma już pomysły na kolejne edycje festiwalu, a właściwie na kolejną scenę EtnoWorld. Jej przedsmak mieliśmy w tym roku na koncercie Pablopavo i Praczasa. Ponadto na Regaelandzie usłyszeliśmy również nowy materiał zespołu Tabu z płyty „Euforia”. Przypomniały się też takie polskie tuzy reggae jak: Daab, Parika Koprs czy Vavamuffin.
Festiwalem żyła nie tylko Płocka plaża. Wzmożony ruch turystów odnotowali właściciele sklepów i knajp na Starówce. Zwiększone patrole policji i służb miejskich czuwały, by przyjezdni czuli się u nas bezpiecznie. W związku z panującym upałem, w pobliżu festiwalu jak i w mieście stanęły z zarządzenia prezydenta Płocka kurtyny wodne. Znalazły się m.in. na Nowym Rynku, ul. Tumskiej, koło Teatru Dramatycznego, na Placu Narutowicza i w Parku Północnym.
Tegoroczną edycję festiwalu po raz pierwszy w historii organizował od A do Z Płocki Ośrodek Kultury i Sztuki. – Prezydent Płocka postawił przed nami dodatkowe wymagania m.in. związane z podniesieniem standardów dla osób niepełnoprawnych – mówi Artur Wiśniewski, dyrektor POKiS-u.
Osoby niepełnosprawne miały zapewnione (i chętnie z tego korzystały), specjalne miejsce przy scenie jak i miejsc parkingowe przy amfiteatrze, a ich opiekunowie wchodzili na imprezę za darmo. Kilka rodzin skorzystało też z 50% bonifikaty na bilety, gwarantowanej w ramach Karty Familijnej 3+. Poza tym dzieci do lat 10 pod opieką dorosłego, który zakupił bilet, mogły wejść na imprezę za darmo. – Najmłodszy festiwalowicz miał trzy miesiące i przyjechał do Płocka wraz z mamą z Olsztyna – zdradza Max Fuzowski.
Na stronie www.tp.com.pl zamieściliśmy fotoreportaż z festiwalu.
Blanka Stanuszkiewicz-Cegłowska
fot. Dariusz Ossowski