Ni z pietruchy, ino z gruchy

 

„A wszystko przepasane, jakby wstęgą, miedzą
Zieloną, na niej z rzadka ciche grusze siedzą.
A. Mickiewicz

Niestety, miedze są coraz uboższe i nie ma na nich tarnin, róż, a tym bardziej dzikich grusz. A szkoda, bo byłoby to z pożytkiem dla licznych żyjątek zamieszkujących je, z pożytkiem dla rolników, a nawet dla tych wszystkich, którzy widokiem ich mogliby się tylko rozkoszować. Podobno tak jest, że skoro efekt jakiegoś działania przychodzi z opóźnieniem, to mimo świadomości jego skutków, nie zrażamy się. Przykładowo, gdyby ból po uderzeniu młotkiem w palec pojawiał się po roku, walilibyśmy się nim często i gęsto. Wracając zaś do wspomnianych miedz, obecnie rolnicy odczuwają już skutki ich braku. Gdy tylko bardziej powieje zboża się wykładają, coraz trudniej zwalczać szkodniki upraw polowych, gdy tymczasem ptaki robiłyby to z przyjemnością. W dodatku nasadzenia na miedzach nie musiałyby być częste, bo wspomniana dzika grusza potrafi dożyć nawet 300 lat (niestety odmiany ogrodowe żyją znacznie krócej). Ponadto, w gruszy tkwi taka moc, iż jak człowiek, który jest w związku małżeńskim (single mogą patrzyć na grusze bez obaw), ujrzy ponowne kwitnienie tego drzewa, to znaczy, że czeka go rychła śmierć. Jakby tego było mało jego współmałżonek szybko zakończy żałobę zawierając ponowny związek. Mniej magiczne są owoce grusz, szczególnie tych ogrodowych. Za to smaczne i wdzięczne są jako dodatek do ciast. Stąd sięgajmy po nie bez obaw, bo jedzenie ich wróży tylko dobre zdrowie.

Muffinki z gruszkami
Skład:

3 gruszki;
40 dag mąki;
10 dag cukru;
10 dag roztopionego masła (ewentualnie margaryny);
2 jajka;
1,5 szklanki mleka;
2,5 łyżeczki proszku do pieczenia;
szczypta soli;
1 łyżka cukru waniliowego;
cukier puder do posypania muffinek;
tłuszcz do wysmarowania formy lub papierowe foremki do muffinek.

Wykonanie:
W misce ubijamy jajka z cukrem, cukrem waniliowym i szczyptą soli. Następnie powoli wlewamy przestudzone masło, nie przestając ubijać masy. W osobnym naczyniu przygotowujemy mąkę wymieszaną z proszkiem do pieczenia, którą na przemian z mlekiem dodajemy do masy jajecznej. W ten sposób otrzymujemy ciasto, do którego dodajemy obrane ze skórki i pokrojone w kostkę gruszki. Całość delikatnie mieszamy i przekładamy do formy na muffinki. Babeczki pieczemy ok. 30 minut w nagrzanym do 210 st. C piekarniku. Przed podaniem obsypujemy je cukrem pudrem.


Dzikie grusze często porastały miedze, obrzeża lasów i jezior Kujaw. Ślad tej powszechności widoczny jest nawet w herbach kujawskich miast. Zarówno Inowrocław, jak i Kruszwica, mają w swoich herbach tę roślinę. Kruszwica mogła nawet wziąć swą nazwę od staropolskiego słowa krusza, czyli grusza. Choć tak samo zwano bryłę soli (a przecież sól w Kruszwicy też wydobywano). Ponadto, grusza w dawnych czasach symbolizowała bogactwo, stąd trudno dociec jak było z tą Kruszwicą. Czy nazwa jej wzięła się od soli, a grusza w herbie zaistniała jako świadectwo dawnego bogactwa? Czy grusza w herbie, to ślad licznych grusz, które porastały brzegi jeziora Gopło? Jednak nie z gruszek znamy to miasteczko, ale z radykalnych myszek, które pożarły złego i niemoralnego władcę Popiela. Dowodząc tym samym, że tylko bezkompromisowe rozwiązania są skuteczne i przechodzą na trwałe do historii.
Tekst i stylizacja Izabela Chudzyńska