Królewskie obiady

Królewskie uczty od zawsze budziły wśród mas duże zainteresowanie. Bogate i wykwintne menu określało kondycję władzy. Im więcej i bardziej wyszukanych dań się w nim znalazło tym podwładni utwierdzali się w przekonaniu, iż władza jest silna i stabilna. Coś z tych czasów pozostało w nas do dziś. Widać to na wszelkiego typu przyjęciach, gdzie niezależnie od naszej kondycji finansowej jadła jest w nieprzyzwoitym nadmiarze. Jednak niektóre uczty królewskie przeszły do historii, nie ze względu na rodzaj serwowanego jadła, ale wydarzeń im towarzyszących. Otóż w VI w. p.n.e. władcą Babilonii (dzisiaj jest to teren Iraku) był Baltazar. Podczas swej ostatniej uczty pił wino wraz z innymi biesiadnikami z naczyń zrabowanych w jerozolimskiej świątyni. Wówczas to na ścianie ukazał się napis „Policzono – zważono – rozliczono”. Rychło się okazało, że dni króla Baltazara były już policzone, gdyż jeszcze tej samej nocy został zabity. Obżarstwo i pijaństwo pewnie uszłyby mu płazem, jednak brakiem szacunku do świętości musiał sprowokować Gniew Boski. Mając to na względzie, szanujmy świętości i raczmy się po królewsku, a nic złego nas nie spotka.

Wieprzowe ragout w francuskim cieście
Skład:

300 g polędwiczek wieprzowych (możemy je zastąpić innym wieprzowym mięsem przeznaczonym na gulasz);
100 g pieczarek;
pół papryki czerwonej;
1 mała cebula;
biała część pora;
1 łyżka koncentratu pomidorowego;
1 ząbek czosnku;
100 ml wytrawnego czerwonego wina (można ewentualnie pominąć, dodając w zamian kilka kropli soku z cytryny);
250 ml bulionu drobiowego;
1 łyżeczka majeranku;
50 g mąki;
olej do smażenia;
sól, pieprz;
opakowanie ciasta francuskiego.

Wykonanie:
Mięso kroimy w dość dużą kostkę, doprawiamy solą, pieprzem i majerankiem. Odstawiamy na pół godziny w chłodne miejsce, aby przeszło przyprawami. W tym czasie kroimy w drobną kostkę cebulę, czosnek, pora oraz w paski paprykę, a pieczarki w ćwiartki. W rondlu rozgrzewamy olej i obsmażamy na nim mięso oprószone mąką. Następnie dodajemy do mięsa cebulę, czosnek, por, pieczarki i paprykę. Całość chwilę razem smażymy, po czym dodajemy koncentrat pomidorowy i wino. Teraz dusimy potrawę tak długo, aż wyparuje wino. Wówczas dolewamy bulion, przykrywamy pokrywką rondel i dusimy całość do momentu, aż mięso stanie się miękkie. Przekładamy gulasz do naczynia nadającego się do zapiekania. Rozwijamy ciasto francuskie i wycinamy z niego koło, którym to przykrywamy naczynie (ciasto musi nachodzić na brzegi naczynia). Aby ciasto nabrało ładnej barwy podczas zapiekania, należy je dodatkowo posmarować roztrzepanym jajkiem. W cieście wycinamy jeden większy lub kilka mniejszych otworów, żeby para wodna miała jak uchodzić. Tak przygotowane danie zapiekamy w temperaturze 180 st. C przez 30 minut. Jeśli chcemy danie w tej formie podać dla każdego konsumenta z osobna to należy ragout zapiec w czterech osobnych miseczkach.

W Polsce najbardziej utkwiły w pamięci potomnych czwartkowe obiady u ostatniego króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Ciekawe, że do historii przeszły te z czwartku, podczas których król podejmował literatów i uczonych. Natomiast nie te ze środy, kiedy to gościli u władcy artyści, nierzadko wraz ze swoimi pięknymi muzami. Czyżby król Staś właśnie w środy odreagowywał swój romans ze szczecinianką carycą Katarzyną?
Tekst i stylizacja Izabela Chudzyńska
fot. Piotr Chudzyński