Kościół w Suserzu jest sanktuarium diecezjalnym. Do świątyni po uzdrowienie

Kościół w Suserzu (powiat gostyniński) został ustanowiony przez biskupa łowickiego Andrzeja F. Dziubę – Sanktuarium Diecezjalnym Matki Bożej Uzdrowienia Chorych. To podnosi rangę XIX-wiecznej świątyni z XVII-wiecznym wizerunkiem Matki Bożej Suserskiej. To do Niej od wieków pielgrzymują wierni, modląc się o uzdrowienie duchowe i fizyczne.

Historia parafii Suserz sięga odległego XII wieku – w średniowieczu wyodrębniono ją z parafii Gąbin. W 1545 r. świeccy patronowie parafii – Lasoccy – przeszli na protestantyzm. Właściciel wsi Suserz Krzysztof Lasocki przekazał drewniany kościół parafialny swoim współwyznawcom. Wszelkie oznaki kultu katolickiego nakazał zniszczyć. W 1595 r. kościół został oddany katolikom, a po profanacji formalnie przywrócono mu charakter sakralny. 
Nie wiadomo, kiedy zbudowano pierwszy kościół w Suserzu. Ostatni drewniany kościół parafialny spłonął w roku 1660, prawdopodobnie od uderzenia pioruna. Obecna świątynia murowana wzniesiona została w roku 1810, według projektu Hilarego Szpilowskiego, z fundacji Jerzego Bończy-Skarżyńskiego, podkomorzego sochaczewskiego, właściciela wsi Suserz (spełnił w ten sposób wolę swojego stryja – Józefa Skarżyńskiego). Nadbudowę wież wykonano w 1890 r., a polichromię wnętrza namalował w 1894 r. Leon Zdziarski.
Podczas okupacji hitlerowskiej kościół w Suserzu został zamieniony na magazyn, ale czczony w nim obraz Maryi pozostał w jego wnętrzu. Proboszcz parafii – ks. Józef Chyczewski – został przez Niemców aresztowany 26 sierpnia 1940 r. i przewieziony do obozu w Sachsenhausen, a następnie do Dachau, gdzie 10 sierpnia 1942 r. poniósł śmierć męczeńską. W czasie wojny, gdy Niemcy kościół zamienili na magazyn, pątnicy modlili się do Matki Bożej Suserskiej pod osłoną nocy, przed zamkniętymi drzwiami świątyni. 
Wizerunek, który uzdrawia
W Suserzu od wieków czczony jest wizerunek Matki Bożej z Dzieciątkiem. Powstał prawdopodobnie w XVII w., namalowany na desce temperą, w typie malarstwa włoskiego. Maryja na obrazie ukazana jest jako dostojna królowa, o pogodnym obliczu, w postawie tronującej, w prawej dłoni trzyma berło. Jej głowę zdobi królewska korona podtrzymywana przez dwóch aniołów. Na kolanach Maryi stoi mały Jezus, trzymając w lewej dłoni kobaltową kulę ziemską, zwieńczoną krzyżem, a jego głowę otacza promienista aureola. Zarówno Matka Boża jak i Jezus okryci są sukniami wykonanymi w XIX w. Obraz maryjny zasłaniany jest przedstawieniem św. Rocha (z XIX w.). 
Suserski wizerunek Matki Bożej przetrwał wiele prób. Po wspomnianych czasach reformacji zaczął cieszyć się jeszcze większym kultem. W latach potopu szwedzkiego cudownie ocalał, choć świątynia doszczętnie spłonęła. Sytuacje takie powtarzały się, ale (o dziwo)  za każdym razem malowidło wychodziło z pożogi bez szwanku!

eg

Fot.  Ewa Chodorowska ( www.sanktuariapolskie.com.pl)

Kup e-wydanie Tygodnika Płockiego .