Karol Miarka – apostoł Górnego Śląska

Był jednym z najżarliwszych propagatorów polskości na Górnym Śląsku. Wśród współczesnych zyskał sobie przydomki: apostoła Górnego Śląska, trybuna ludowego, a także śląskiego Mojżesza. Szczególnie gorliwie bronił wiary katolickiej, z którą identyfikowała się większość Górnoślązaków.
Żył w czasach, gdy polskojęzyczna ludność Śląska była poddawana coraz bardziej natarczywej presji germanizacyjnej, w epoce eliminacji ze szkół polskiego języka, polskiej literatury i historii, kiedy niejednokrotnie karę więzienia otrzymywało się za publiczne śpiewanie polskich pieśni lub rozpowszechnianie polskich książek. Państwo pruskie wykorzystywało do walki z Polakami cały swój potencjał administracyjny, sądowniczy, policyjny i wojskowy. Naprzeciw tej dobrze zorganizowanej maszynerii stawali na zasadzie „pospolitego ruszenia” ludzie obdarzeni dużą charyzmą i autorytetem w śląskiej społeczności. Jednym z nich był urodzony w Pielgrzymowicach Karol Miarka.
Dzieciństwo i młodość
Karol Mateusz Szymon Miarka urodził się 22 października 1825 r., jako pierworodny syn pochodzącego z Mikulczyc nauczyciela pielgrzymowickiej szkoły ludowej Antoniego Miarki i Karoliny z domu Borówka. Była to rodzina wielodzietna, dlatego aby zapewnić jej byt Antoni Miarka pełnił też funkcję organisty w miejscowym kościele.
Były to czasy, gdy o serca i dusze mieszkańców Górnego Śląska toczyła się nieustanna walka między Polakami i Niemcami.

Ewa i Bogumił Liszewscy