Zapasy na chłodniejsze czasy

Targowiska pełne czerwonych pomidorów i papryk, zielonych ogórków i cukiń oraz kremowych kalafiorów, niezmiennie o tej porze roku zachwycają bogactwem barw i zapachów. Wszystko jest świeże, wygrzane w słońcu i dojrzałe. Właśnie takie warzywa najlepiej nadają się do zaprawiania. Choć obecnie wszystko można kupić, to jednak wartość tych własnoręcznie wykonanych zapraw jest bezcenna, a smak bezkonkurencyjny. Gromadzenie zapasów na zimę nie jest tylko domeną człowieka. Wiele zwierząt też pieczołowicie przygotowuje się na tę chłodną porę roku. Metody konserwowania żywności przez nie wymyślone bywają przeróżne, a niekiedy nawet nieco szokujące. Otóż nasz kret, który nie zapada w zimowe odrętwienie, tylko schodzi na głębokość na której ziemia nie zamarza, niewątpliwie zimą padłby z głodu, gdyby nie umiejętność tworzenia zapasów z dżdżownic. Problem z ich przechowywaniem polega na tym, że jeśliby je uprzednio zabijał, wówczas podczas odwilży rozpocząłby się proces rozkładu jego rezerw pokarmowych, zaś jeśliby je trzymał żywe, to ciągle musiałby nadzorować swoją spiżarnię, aby mu „jedzenie” nie uciekło. Kret ów problem rozwiązuje w szczególny sposób. Mianowicie, dżdżownicom nadgryza część głowową, niszcząc w ten sposób ich zwoje nerwowe. W efekcie dżdżownice nie mogą się poruszać, a kret wciska je w miękką ścianę swej spiżarni. W sezonie potrafi zgromadzić ich około tysiąca sztuk. Jednak taka sztuka „konserwowania” pokarmu wymaga dużej wprawy, stąd krety muszą się tego wytrwale uczyć. Zaprawianie ogórków nie wymaga ani takiej precyzji, ani anatomicznej wiedzy. Stąd wspaniałe efekty w ich konserwowaniu osiągną również i młode osobniki.

Ogórki w musztardzie (wg Emilii Kalinowskiej z Wojnowa)
Skład: