Przełomowy raport z Płocka. Tyle naprawdę zarabia się w mieście. Wielu przeciera oczy ze zdumienia

Najnowsze analizy statystyczne rzucają zupełnie nowe światło na sytuację finansową mieszkańców Płocka. Choć oficjalne wskaźniki płacowe dla sektora przedsiębiorstw w kraju przekroczyły już barierę 9100–9300 zł brutto, rzeczywistość na płockim rynku pracy okazuje się znacznie bardziej skomplikowana. Kto tak naprawdę zgarnia najwyższe stawki, a kto musi mierzyć się z rosnącymi kosztami życia?

Rynek pracy w Płocku od lat budzi ogromne emocje. Z jednej strony miasto uchodzi za jeden z kluczowych punktów na gospodarczej mapie Mazowsza, z drugiej – statystyki potrafią mocno zniekształcić obraz codziennego życia mieszkańców. Oficjalne raporty Głównego Urzędu Statystycznego pokazują, że przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw oscyluje w granicach 9 173 zł do nawet 9 530 zł brutto.

Dla przeciętnego pracownika w Płocku taka kwota to jednak abstrakcja. Dlaczego?

Wysoka średnia zarobków w regionie to efekt dominacji gigantów z sektora przetwórstwa przemysłowego oraz branży rafineryjnej. Tam, gdzie generowane są najwyższe zyski, pensje windują ogólny wskaźnik w górę. Jednak wystarczy spojrzeć na pozostałe branże, w których zatrudniona jest lwia część płocczan, by zobaczyć zupełnie inną rzeczywistość:

• Handel i naprawa pojazdów: Średnie stawki w tym sektorze wciąż mają problem z dogonieniem średniej i oscylują bliżej granic 8 300 zł brutto.

• Budownictwo: Pracownicy fizyczni i specjaliści na budowach mogą liczyć średnio na około 8 900 zł brutto.

• Administracja i usługi wspierające: Tutaj statystyki są najbardziej bezwzględne – średnia pensja potrafi drastycznie spaść, zatrzymując się w okolicach 7 300 zł brutto.

Uwaga: Podane kwoty to wartości brutto. Oznacza to, że po odliczeniu podatków i składek, „na rękę” pracownika trafia kwota znacznie niższa, co przy obecnych cenach w sklepach generuje ogromną presję płacową.

Zgodnie z najnowszymi odczytami, stopa bezrobocia rejestrowanego dla samego Płocka i powiatu płockiego utrzymuje się na stabilnym poziomie w okolicach 5,3%. Z perspektywy tabeli w urzędzie statystycznym sytuacja wygląda bezpiecznie. Diabeł tkwi jednak w strukturze osób poszukujących zatrudnienia.

Okazuje się, że paradoksalnie największy problem ze znalezieniem stabilnego, satysfakcjonującego zajęcia mają dwie grupy: osoby z wykształceniem wyższym (stanowiące aż 16,7% zarejestrowanych bezrobotnych) oraz osoby z wykształceniem zasadniczym zawodowym (16,5%).

Eksperci zajmujący się rekrutacją w regionie płockim zauważają niepokojący trend. Młodzi specjaliści, zamiast zasilać lokalne firmy, coraz częściej wybierają model pracy hybrydowej lub zdalnej dla korporacji z Warszawy, bądź decydują się na całkowitą migrację zarobkową.

Lokalni przedsiębiorcy stają przed ścianą: albo zaryzykują podniesienie stawek startowych do poziomów, które realnie przyciągną pracownika, albo będą musieli pogodzić się z permanentnymi brakami kadrowymi. Jedno jest pewne – obecne dane pokazują jasno, że czas taniej siły roboczej w Płocku bezpowrotnie minął.