Prezydencki maj

Ubieganie się mężczyzn o władzę wydaje się oczywiste i naturalne. Natomiast żądza władzy u kobiet odbierana jest z dużą rezerwą, pomimo że w historii świata pojawiło się kilka wybitnych przywódczyń. Ambicje kobiet, w przeciwieństwie do ambicji mężczyzn, mogą zostać przelane na męża bądź syna. W dawnych czasach wynikało to z wykluczenia kobiet z życia publicznego bądź z wygody (bowiem znacznie łatwiej wymaga się wysiłku od innych niż od siebie). Niewątpliwie kobietą ambitną była Mary Todd – żona 16. prezydenta Stanów Zjednoczonych Abrahama Lincolna (1861-1865). Mary pochodziła z zamożnej rodziny plantatorów. Współcześni jej uważali, że jest piękną kobietą (choć na dzisiejsze standardy była zbyt niska, gdyż miała 155 cm wzrostu). Podobno jako młoda panienka mówiła swoim przyjaciołom, że będzie żoną prezydenta. W tej materii okazało się, że miała właściwe przeczucie, które podpowiedziało jej wybór (spośród wielu kandydatów) młodego, biednego prawnika. Najwidoczniej czuła, że to z Abrahamem Lincolnem przekroczy próg Białego Domu. I nie myliła się. W 1860 roku republikanie wystawili Lincolna jako swojego kandydata na urząd prezydenta, a ten – miażdżąc swoich trzech kontrkandydatów – zdecydowanie wygrał wybory. Podobno żonę o tym fakcie zawiadomił słowami „Wybrali Nas”. Mary była bardzo zaangażowana w kampanię wyborczą męża. W jej przepisach kulinarnych znalazła się nawet receptura na „Babkę wyborczą”. Warto przetestować ten przepis, gdyż w roku tak obfitym w wybieranie, zapewne będzie to najbardziej stosowne, niedzielne ciasto, a przy tym zgodne z obowiązującą proamerykańską linią polityczną naszego kraju.

Babka wyborcza
Skład:
(na formę o pojemności 2l)
· < 2 szklanki mąki;
· < 50 g drożdży;
· < 1/2 szklanki ciepłego mleka;
· < 1/2 szklanki ciepłej wody;
· < 1/2 kostki miękkiego masła;
· < 1 jajko;
· < 1/2 szklanki rodzynek;
· < 1/3 szklanki brandy (lub wódki);
· < 1/2 szklanki cukru;
· < 1/2 łyżeczki cynamonu;
· < 1 łyżka soku cytrynowego;
· < 1 łyżeczka startej skórki cytrynowej;
· < szczypta soli;
· < tłuszcz do wysmarowania formy;
na lukier
· < 1/2 szklanki cukru pudru;
· < 2 łyżki soku cytrynowego.
Wykonanie:
Rodzynki przesypujemy do słoika i zalewamy brandy. Słoik szczelnie zamykamy i pozostawiamy na noc. Do garnuszka wlewamy ciepłe mleko i wodę. Następnie dodajemy 1. łyżkę cukru i pokruszone drożdże. Dodajemy szklankę mąki i wszystko starannie mieszamy. Tak przygotowany rozczyn odkładamy w ciepłe miejsce, do momentu aż podwoi swoją objętość (ok. 20 minut). Miękkie masło ucieramy z cukrem na puszystą masę. W dalszej kolejności dodajemy jajko, cynamon, sok z cytryny, otartą skórkę z cytryny i szczyptę soli. Do maślanej masy dodajemy wyrośnięty rozczyn. Odsączamy rodzynki z brandy. Dodajemy je do ciasta wraz z pozostałą mąką. Całość starannie mieszamy i wlewamy brandy pozostałe z nasączania rodzynek. Tak przygotowane ciasto przykrywamy lnianą ściereczką i pozostawiamy w ciepłym miejscu, aby wyrosło (ok. 1 godziny). Wyrośnięte ciasto pieczemy w rozgrzanym do 190 st. C piekarniku przez ok. 45 minut. Po wyciągnięciu z piekarnika, krótko studzimy i wyjmujemy z formy. Z cukru pudru i soku cytrynowego ucieramy lukier, którym smarujemy wierzch ciasta (nie lukrujemy boków, choć pozwalamy polewie na nie spływać).

Mary Todd Lincoln przeszła do historii jako porywcza i rozrzutna prezydentowa. Według Williama Herndona – biografa Lincolna – uczyniła z życia prezydenta „piekło”. Niemniej należy mieć na uwadze, iż relacje miedzy Herndonem a panią Lincoln nie były dobre. Herdon był bliskim współpracownikiem Lincolna, o którym ten zwykł był mawiać, iż jest dla niego najważniejszym człowiekiem na świecie (podczas gdy dla jego żony był „brudnym psem”). Choć należy przyznać Herdonowi, że większość Amerykanów w tamtym czasie podobnie jak on uważało, że prezydentowa jest okropną zołzą. Nie wyklucza to jednak możliwości, że taką właśnie kobietę mógł kochać Abraham Lincoln.
Tekst i stylizacja Izabela Chudzyńska