Nasze listy popłynęły kajakiem nad morze

Bardzo zmęczony, ale szczęśliwy dotarł w poniedziałek do Płocka Artur Michalski, członek Fundacji Promocji Rekreacji KiM z Łomianek. – Podobno jestem już szósty dzień w trasie. Tak mi ludzie mówią, ja sam nie liczę – mówi wyjątkowy kajakarz, który wybrał się na samotny spływ Wisłą z Krakowa do Gdańska. To wszystko w szczytnym celu. Mężczyzna chce w wakacje zorganizować wyprawę kajakową dla osób niepełnosprawnych pod nazwą „W poszukiwaniu mocy”. Pokonując ponad 1000 km. przekonuje on ludzi, że każdy – niezależnie od barier – może coś w życiu osiągnąć. Po drodze zabiera ze sobą do wielkiej szklanej butelki listy. W piątkowe południe trafią one do Bałtyku. Listy od płocczan też w niej będą.
– Może dopłyną do Danii, Holandii albo Szwecji. Chciałbym, żeby ta butelka z listami trafiła gdzieś za granicę i żeby ktoś nam odpowiedział – rozmarzył się płocczanin Andrzej Muszalski, który wraz z członkami płockiego Stowarzyszenia „Tradytor” napisał list w wersji angielskiej i polskiej. A pisze w nim m.in. o urokach Płocka i o swoim stowarzyszeniu, zrzeszającym miłośników historii oraz ludzi chętnych do niesienia pomocy.
Pan Andrzej zjawił się w poniedziałek rano nad Wisłą, by przekazać list osobiście Arturowi Michalskiemu. Nie był sam. „Tawerna” pękała w szwach. Byli uczniowie płockich szkół, m.in. „Szkoły Życia”, a także kajakarze, harcerze, przedstawiciele grup rekonstrukcyjnych „Sfora”, radni miejscy. Swój list do butelki wrzuciła również 9-letnia Marysia, która napisała m.in. czym się interesuje i że czeka na sygnał, że ktoś przeczytał jej list.
Ten tłum ściągnął nad Wisłę Michał Umiński. Zachwycony inicjatywą Artura Michalskiego założył stronę na Facebooku poświęconą płockiemu przystankowi tego wyjątkowego kajakarza. A dalej to już poszło samo. Morka zaoferowała nocleg, a Tawerna gościnę. Kajakarz był pod wrażeniem witającego go tłumu.
– Jeszcze nigdzie nie byłem tak ciepło przyjmowany jak w Płocku – podkreślał wielokrotnie. Zachwycony był również Wisłą w naszej okolicy. Ponoć na całym dotychczas przepłyniętym odcinku nie ma tak urokliwych widoków jak u nas. Opowiedział też o swojej wyprawie. Przygotowywał się do niej bardzo intensywnie. Dzięki specjalnemu urządzeniu wiosłowanie trenował nawet w domu przed telewizorem. To potrzebne ćwiczenie, bo dziennie do pokonania ma po 100 km. Dotychczas najtrudniejsze chwile przeżył 3 kwietnia w Krakowie przy starcie. – Śnieg padał całą noc. Było bardzo ślisko przy zejściu do wody wywróciłem się. Woda jest obecnie bardzo zimna i lepiej do niej za często nie wpadać. Na szczęście jestem dość dobrze przygotowany – relacjonuje mężczyzna. To dlatego nie zaskoczyła go też wyjątkowo kapryśna kwietniowa aura.
W zeszłym roku też o tej porze był na Wiśle. Wtedy pan Artur swoją wyprawą z Krakowa do Warszawy pomagał zbierać pieniądze na protezę nogi dla rocznego Jasia Szopy. Wspomina, że podczas pierwszego noclegu jego namiot przykrył śnieg. Podróżnik zdradza, że najgorsze w takich warunkach jest zmęczenie i spóźnienie. W niedzielę musiał przepłynąć 120 km z Warszawy. Nie miał zbyt wiele czasu na odpoczynek i regenerację. Po co to wszystko? – Moją ideą jest promocja kajakowej wyprawy „W poszukiwaniu mocy” dla osób niepełnosprawnych. Z akcją związane jest przesłanie, które przyświeca nie tylko osobom niepełnosprawnym. Mówi ono o tym, że niezależnie od ograniczeń można realizować swoje marzenia. To przesłanie wiozę w butelce nad morze i każdy po drodze może swój list dorzucić – tłumaczy mężczyzna.
Zanim dopłynął do Płocka, w butelce było jeszcze dużo miejsca. W naszym mieście kajakarz został jednak zasypany korespondencją. Być może trzeba będzie rozważyć wrzucenie do Bałtyku kilku butelek, bo jeszcze w Gdańsku dodrukowywane będą wszystkie listy wysłane na akcję „W poszukiwaniu mocy” przez internet.
Pan Artur obiecał, że jeszcze wróci do Płocka z relacją i slajdami. Czekamy z niecierpliwością na niego, podobnie jak i na pierwsze sygnały od odbiorców zamkniętych w butelce listów od płocczan.     BeeS
fot. Blanka Stanuszkiewicz-Cegłowska