Kreolski przysmak

Biali mieszkańcy Ameryki Łacińskiej i południowych stanów USA, potomkowie pierwszych imigrantów z Francji i Hiszpanii, określani są mianem Kreoli (choć dzisiaj termin ten używany jest w znacznie szerszym znaczeniu, m.in. tak nazywani są też mulaci, metysi i wszyscy ciemnoskórzy mieszkańcy Brazylii). Kreolska kultura najsilniej rozwinęła się w stanie Luizjana. Stan ten był pierwszą stałą kolonią francuską (stąd jego nazwa od króla Francji Ludwika XIV, czyli po francusku „Louisa”) i obejmował swoim zasięgiem wszystkie ziemie leżące przy rzece Missisipi. W 1762 roku część Luizjany wraz z największym jej miastem, Nowym Orleanem, przekazana została Hiszpanom. Miało to być następstwem pokojowych ustaleń po wojnie siedmioletniej. Nieoficjalnie twierdzono, że odstąpienie tych ziem było skutkiem przegranego zakładu między Ludwikiem XV a jego hiszpańskim kuzynem Karolem III. W 1801 roku Luizjana wróciła ponownie pod panowanie Francji. Jednak nie na długo, gdyż dwa lata później Napoleon Bonaparte sprzedaje ją Stanom Zjednoczonym za 80 milionów franków (ok. 15 milionów dolarów). Dzisiaj za tę kwotę można kupić dużą willę w Nowym Orleanie. Kuchnia kreolska ukształtowana została głównie przez bogatych mieszkańców Luizjany, potomków przybyszów z Francji i Hiszpanii. Jedną z najbardziej popularnych jej potraw jest jambalaya (w wersji nowoorleańskiej musi zawierać cebulę, seler naciowy i paprykę, zwane tam „Trójcą Świętą”).

Jambalaya
Skład: