Metody leczenia ludowego oparte były w równym stopniu o wierzenia, doświadczenia praktyczne i przekonanie, że podobne leczy podobne. Intuicyjnie wierzono, że na chorobach owiec i bydła najlepiej znają się pasterze. To oni często leczyli złamania nóg u wypasanych zwierząt, a skoro tam odnosili sukcesy, nie było przeciwwskazań, aby i ludziom pomagali. Młynarze, którzy pracowali w magicznym miejscu, jakim był młyn, mogli swej mocy użyczyć też na pożytek człowiekowi. Dlatego młynarz z wiatraka leczył zawianie, zaś z młyna wodnego mógł przygotować wodę leczniczą lub do nasłania choroby. Części roślin, które przypominały narządy ludzkiego ciała, nadawały się do ich leczenia. To z tych powodów orzech włoski służył do leczenia przypadłości związanych z mózgiem (faktycznie jego bogaty skład sprzyja temu narządowi), zaś szparagi pomagały na męską niemoc. Właśnie jest na nie sezon, zatem może na coś pomogą.
Kieszonki z polędwicy wieprzowej nadziewane szparagami
Skład:
Wykonanie:
Odłamujemy zdrewniałe końce zielonych szparagów, starannie płuczemy i gotujemy 4 minuty w posolonym wrzątku. Ugotowane szparagi odcedzamy i pozostawiamy do ostudzenia. Sparzamy pomidory, pozbawiamy skórki, wyjmujemy galaretowatą ich część i kroimy miąższ w małą kostkę. Polędwice płuczemy, osuszamy i kroimy w plastry. Rozbijamy plastry i doprawiamy solą oraz pieprzem. Na każdym plastrze mięsa układamy kawałki szparagów i odrobinę pokrojonego pomidora. Składamy mięso w pół i spinamy brzegi igłą do mięsa. Na patelni rozgrzewamy masło klarowane i obsmażamy na nim kieszonki z polędwicy z obu stron na złoty kolor. Obsmażone kieszonki przekładamy do ciepłego piekarnika. Na maśle ze smażenia mięsa podsmażamy pokrojoną w kostkę cebulę oraz pozostałe pomidory. Następnie dodajemy śmietanę, doprawiamy sos solą i pieprzem. Gotujemy sos do momentu, aż się zagęści. Do sosu przekładamy kieszonki z polędwicy i pozostałe kawałki szparagów. Chwilę całość gotujemy.
Magiczna siła roślin leczniczych w przekonaniu ludowym wynikała nie tylko z rodzaju rośliny lub czasu jej zbioru (np. przed wschodem słońca), ale także odmówienia modlitwy bez końcowego słowa „amen”. Istotną rolę w medycynie ludowej pełniły też święcone zioła. Najważniejszymi terminami ich święcenia były: oktawa Bożego Ciała i dzień Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (15 sierpnia). Poświęcone zioła miały szerokie zastosowanie w życiu codziennym, m.in. chroniły ludzi i ich dobytek przed złymi mocami oraz przeciwdziałały czarom i urokom. Niekiedy miały i inne „ekstra” funkcje. Przykładowo, jeśli zagotowało się w garnku bluszcz sześć razy, wylało ten wywar i następnie w owym garnku ugotowało mięso, to człowiek po jego spożyciu umiał pojąć każdą mowę, w tym i zwierząt. Z pewnością jest to interesująca metoda nauki języka obcego, tylko czy skuteczna?
dr Izabela Chudzyńska
etnolog, antropolog jedzenia
Fot. Piotr Chudzyński
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze