Dęby lepsze od betonu

W Płocku dużo się ostatnio dyskutuje na temat właściwego podkreślenia dwóch bardzo istotnych wydarzeń związanych z Janem Pawłem II: planowanej beatyfikacji oraz 20 rocznicy wizyty papieża w Płocku. Padają różne pomysły, łącznie z wybudowaniem kolejnego pomnika. Redakcja „Tygodnika Płockiego” chciałaby jednak namówić płockich decydentów do trochę innego spojrzenia na tę kwestię. Po co kolejny kamień, granit, beton, skoro wielkiego Polaka można uczcić w zupełnie inny sposób, powracając do nieco zapomnianej już (a przynajmniej odsuniętej w czasie) koncepcji usytuowania na Podolszycach Parku 27 dębów.
O tej konkretnej inwestycji mówiło się już w roku 2005. Park, według koncepcji płockiego architekta Leszka Narkowicza, miał być wkomponowany w dużo większe przedsięwzięcie – Pasaż Paderewskiego, łączący obie części Podolszyc. Dla Parku znaleziono miejsce przed kościołem św. Wojciecha. Płocczanie, szczególnie mieszkańcy Podolszyc, znają to miejsce – to łąka pomiędzy budynkiem kościoła a aleją Jana Pawła II. 27 dębów miało upamiętniać 27-letni pontyfikat papieża Polaka.
Pomysł powstania całego pasażu zrodził się dużo wcześniej, tuż po pamiętnej powodzi w roku 1982. Kiedy Podolszyce zostały włączone w granice miasta, zaplanowano, że powstanie deptak łączący wszystkie części tej dzielnicy: Zielony Jar, Podolszyce Północ i Podolszyce Południe. Inwestycję rozpoczęto w roku 2006. Nie mówiło się w zasadzie o konkretnej dacie jej zakończenia z uwagi na różne problemy z wykonywaniem poszczególnych jej etapów. Jakie to były problemy? Chociażby sposób połączenia poszczególnych części Podolszyc. Ówczesna dyrektor Wydziału Urbanistyki, Architektury, Geodezji i Katastru Urzędu Miasta Iwona Wierzbicka optowała za szeroką napowietrzną kładką nad ulicą Wyszogrodzką, która spełniałaby z jednej strony rolę handlową, z drugiej – byłaby swoistą bramą wjazdową do miasta.
Potencjalne problemy mogłyby się także pojawić podczas planowanej w tamtym czasie inwestycji mieszkaniowej spółdzielni Chemik. Dziś ta inwestycja stała się faktem, o czym pisaliśmy już na naszych łamach. Teren budowy został ogrodzony – spółdzielnia jest w trakcie budowy nowych bloków. Wydawać by się mogło, że nie ma już żadnych przeszkód zarówno do posadowienia „Parku 27 dębów”, jak też zamknięcia całej inwestycji, czyli dokończenia budowy Pasażu Paderewskiego. Tyle że w międzyczasie ważniejsze się w mieście stały różne inne inwestycje, a o tej kwestii jakby trochę zapomniano. Zaczęto o niej ponownie dyskutować po ogłoszeniu planów beatyfikacji naszego wielkiego rodaka.
– To była bardzo ciekawa, oddolna inicjatywa społeczna, do której warto wrócić – wspomina ksiądz Jerzy Ławicki, proboszcz parafii pw. św. Wojciecha. – Tym bardziej że jest ku temu niebywała okazja – beatyfikacja Jana Pawła II. Proszę poza tym pamiętać, że Park 27 dębów to nie tylko swojego rodzaju pomnik. To także bardzo ważny element krajobrazu, służący mieszkającym tu płocczanom.
Nie sposób się z tymi słowami nie zgodzić. Podolszyce Południe to osiedle młode, ale jak wiele innych borykające się z problemem niedostatecznej ilości zieleni. Dlatego każda tego typu inicjatywa spotka się z przychylnością mieszkańców tego osiedla. Co ważne, utworzenie parku może przebiegać niezależnie od terminu zakończenia prac przy osiedlu mieszkaniowym spółdzielni Chemik. Co zatem stoi na przeszkodzie, żebyśmy już w tym półroczu doczekali się tego żywego pomnika pontyfikatu Jana Pawła II? Być może paradoksalnie właśnie swoista konkurencja pomysłów na upamiętnienie pontyfikatu. W międzyczasie bowiem pojawiła się idea postawienia pomnika na placu Celebry, w miejscu, gdzie w roku 1991 stał ołtarz, przy którym papież odprawił mszę. Pomnik miał mieć kształt olbrzymiej płyty przypominającej książkę – Wielką Księgę Pielgrzyma. Płyta miała być wykonana z żelbetu i pokryta trzycentymetrową warstwą białego granitu Całkowity koszt tego pomnika miał się zamknąć kwotą między 1,5 a 2 milionami złotych. Jego oddanie zaplanowano na czerwiec, rocznicowy miesiąc wizyty papieża w Płocku.
Pozostaje pytanie, czy stojący już obok katedry pomnik nie jest wystarczającym niezniszczalnym dowodem pamiętnej wizyty Ojca Świętego. Czy stawiając kolejny monument nie popadamy w przesadę? Czy nie lepiej zaplanowane na tę inwestycję pieniądze przeznaczyć na coś, co nie tylko będzie ładnie wyglądało, ale utrwalając pamięć o wielkim Polaku, posłuży wielu setkom mieszkańców? Wiosna to dobry czas na inwestycje, w tym sadzenie drzew. Może zatem władze miasta w zaproponowany przez nas sposób upamiętniłyby pontyfikat i uczciły beatyfikację? Czasu pozostało niewiele, warto by było podjąć konkretne decyzje.
– Bez wątpienia warto pielęgnować pamięć o postaciach i wydarzeniach, które pozostawiły trwały ślad w historii naszego miasta – odpowiada na naszą propozycję Andrzej Nowakowski, prezydent Płocka. – Taką właśnie wyjątkową postacią jest papież Jan Paweł II, a wydarzeniami, które odmieniły losy Polski oraz życie wielu Polaków, były pielgrzymki Ojca Świętego do Ojczyzny – w tym ta sprzed dwudziestu lat – do Płocka. Sposobów, w jaki możemy upamiętnić te szczególne chwile, jest wiele – możemy stawiać kolejne betonowe pomniki lub fundować stypendia dla zdolnej młodzieży. Możemy również – co według mnie jest doskonałym pomysłem – takim pomnikiem uczynić park, który stanie się wspaniałym miejscem rodzinnych spacerów. Dlatego właśnie warto wrócić do koncepcji szybkiej realizacji Parku 27 dębów, by jeszcze w tym roku znaleźć środki na realizację tego zadania. Jestem jednak przekonany, że przede wszystkim należy nie tylko upamiętniać te szczególne chwile obecności papieża – Polaka wśród nas, ale jak najczęściej wracać do nauczania Jana Pawła II, wprowadzając w życie Jego naukę...
Czy zatem, wsłuchując się w wypowiedź prezydenta Nowakowskiego, możemy mieć nadzieję, że uda się tę inwestycję sfinalizować jeszcze w tym półroczu? Wiele wskazuje, że tak. O konkretnych decyzjach Urzędu Miasta (który jest właścicielem terenu pod planowany park) będziemy za pomocą łamów „Tygodnika Płockiego” na bieżąco informować.    Tomasz Szatkowski