Z wizytą u sołtys Marianny Gawlik w Rzeszotarach-Chwałach, gm. Rościszewo. „Od zawsze lubiłam angażować się społecznie”

Rzeszotary-Chwały to wieś położona w gminie Rościszewo w powiecie sierpeckim. Według danych zebranych podczas Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z 2021 roku w miejscowości mieszka 139 osób. A na czele sołectwa Rzeszotary-Chwały od 11 lat stoi pani Marianna Gawlik, która od dawna angażuje się w życie lokalnej społeczności. 

Przez 11 lat pełnienia funkcji sołtysa pani Mariannie udało się doprowadzić do wykonania różnych prac związanych z budynkiem remizy strażackiej, w której swoją siedzibę ma tamtejsza jednostka OSP. To ważny punkt na mapie sołectwa Rzeszotary-Chwały. Najpierw została przeprowadzona rozbudowa budynku ze zmianą konstrukcji dachu, potem budynek i teren wokół niego doczekały się kolejnych remontów. – W trakcie mojej kadencji udało się np. wykonać fragment chodnika przed budynkiem OSP. Przed remizą zostały wyłożone płytki, doprowadzono również fragment kanalizacji. Z budżetu województwa mazowieckiego sołectwo pozyskało 10 tys. zł dofinansowania, pozostałą część dostaliśmy z gminy Rościszewo i z funduszu sołeckiego, dzięki czemu została odnowiona sala w budynku strażackim. Ze środków w ramach kolejnego funduszu zakupiłam lodówkę, dwie kuchnie, firany, karnisze. Cały czas jest coś do zrobienia, ale trzeba mieć na to pieniądze, a tych wciąż brakuje 
– tłumaczy sołtys Marianna Gawlik. I dodaje: – Z funduszu sołeckiego zakupiliśmy jeszcze 100 krzeseł. A wkrótce, z pomocą wójta i urzędu gminy, będę zakładać ogrzewanie na dolnym piętrze budynku. 

W sołectwie Rzeszotary-Chwały, podobnie jak w wielu innych małych miejscowościach, da się zauważyć trend związany z odpływem ludności. Młodzi ludzie opuszczają wieś i szukają swojego miejsca gdzie indziej. – Kiedy zaczynałam pracować jako sołtys, do głosowania było uprawnionych 118 osób. W tej chwili ta liczba jest mniejsza. Młodzi wyjeżdżają do miasta, a wieś się starzeje – mówi pani Marianna. 
Pani Marianna Gawlik przyznaje, że od zawsze lubiła angażować się w sprawy społeczne. – Dawniej organizowaliśmy zabawy, imprezy sylwestrowe, ja sama też trochę „kucharzyłam” wraz z innymi paniami. Ale z biegiem czasu było tego coraz mniej – opowiada sołtys Gawlik. I dodaje: – Ostatnio zorganizowałam w naszej świetlicy spotkanie integracyjne dla kobiet. W bardzo miłej atmosferze rozmawiałyśmy przy kawie. 

Czym zajmuje się pani Marianna poza byciem sołtysem i jakie ma plany na przyszłe lata? Pani Marianna odpowiada: – Od pięciu lat jestem emerytką. Oprócz bycia sołtysem pełnię jeszcze funkcję w gminnym ośrodku SP ZOZ w Rościszewie. Czasem już trochę sił brakuje, ale jakoś sobie radzę – mówi z uśmiechem. – Plany mam jeszcze duże, m.in. żeby doposażyć nasz budynek OSP, w końcu sama jestem druhną i chciałabym, aby można tam było zrobić inne potrzebne rzeczy. Jeżeli społeczność wybierze mnie na kolejną kadencję, będę to kontynuować. A jeżeli nie, to podziękuję wszystkim mieszkańcom swojej miejscowości za dotychczasową współpracę. Dodam jeszcze, że w 2021 roku podczas powiatowych dożynek w Mochowie otrzymałam wyróżnienie jako Sołtys Roku 2020. Ktoś mnie zgłosił do plebiscytu i zajęłam 1. miejsce w powiecie sierpeckim – dodaje pani Marianna Gawlik, podkreślając, że współpraca jej sołectwa z Urzędem Gminy Rościszewo układa się bardzo dobrze. 
Warto dodać, że zagroda ze wsi Rzeszotary-Chwały znalazła się w sierpeckim skansenie, w którym zamyka wieś rzędową. Jest to jeden z najbardziej malowniczych zakątków Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu. Nazywana jest domem szewca. Chałupa została wybudowana w latach 1900-1901 przez bezrolną rodzinę Pestów. Swoją pierwszą podróż odbyła już w roku 1933. Właśnie wtedy kupił ją i przeniósł do wsi Chwały Mieczysław Zdrojewski. Na podarowanej ziemi postawił kuźnię i zaczął świadczyć mieszkańcom usługi kowalskie. Po jego śmierci dom zamieszkiwały żona i córka. W 1959 roku gospodarstwo kupił Kazimierz Tomkalski. Nowy właściciel również trudnił się kowalstwem, zaś budynek wykorzystywał na magazyn. W roku 1983 został pozyskany i przeniesiony do Muzeum Etnograficznego w Sierpcu. W skansenie chałupa weszła w skład zagrody małorolnego chłopa z początku XX wieku.

(kw)

* Zadanie finansowane ze środków Samorządu Województwa Mazowieckiego