Wystawa w Płockiej Galerii Sztuki. Plakaty Eryka Lipińskiego

Do 22 marca w przestrzeni wystawienniczej galerii można oglądać prace graficzne Eryka Lipińskiego, jednego z najważniejszych twórców tak zwanej polskiej szkoły plakatu, autora nie tylko rysunków satyrycznych czy karykatur.

Urodzony w Krakowie, studiował w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Debiutował w międzywojniu w tygodniku „Pobudka”. Projektował okładki dla wydawnictw i reklamy. W 1935 roku wraz ze Zbigniewem Mitznerem założył tygodnik satyryczny „Szpilki”.

Artystyczną przygodę z plakatem filmowym zaczął tuż po wojnie od współpracy z Przedsiębiorstwem Państwowym Film Polski wspólnie z Henrykiem Tomaszewskim. Jak pisze w pamiętnikach, początki były trudne:

Płocka wystawa, którą Piotr Kułak i Zuzanna Lipińska (kuratorzy) zatytułowali „Eryk Lipiński – plakaty z humorem”, gromadzi przede wszystkim kilkadziesiąt plakatów filmowych począwszy od kultowej „Casablanki”, w której zagrali Humphrey Bogart i Ingrid Bergman, po „Noce Cabirii” Felliniego z Giuliettą Masiną. Historię polskiej kinematografii przypominają: „Ulica Graniczna” Forda, „Skarb”, „Przygoda na Mariensztacie”, „Deszczowy lipiec” Buczkowskiego, „Zamach” Passendorfera, „Zazdrość i medycyna” Majewskiego czy „Chłopi” Rybkowskiego.

Wśród kilkunastu plakatów teatralnych warto zwrócić uwagę na te dla kabaretu Dudek Edwarda Dziewońskiego. Lipiński był związany z Dudkiem jako scenograf i autor tekstów. Współpracował też z Syreną i Teatrem Dramatycznym. Ekspozycję uzupełniają nieliczne prace okolicznościowe i propagandowe.

W towarzyszącym wystawie katalogu kuratorzy podkreślają charakterystyczne cechy plakatów Lipińskiego, gdzie podstawą ekspozycji jest rysunek wypełniony plamą koloru:

W 1978 roku Eryk Lipiński założył w Warszawie Muzeum Karykatury, został jego kustoszem, a następnie dyrektorem. Dziś muzeum nosi imię Eryka Lipińskiego.