Wiolonczela jest jej przyjaciółką

Alicja Szydłowska, młoda wiolonczelistka z Płocka to kolejna młoda osoba pokazująca, jak dziecięce jeszcze zainteresowania mogą się przerodzić w pasję na całe życie. Opowiedziała nam, dlaczego wybrała właśnie wiolonczelę i jak stała się ona jej… przyjaciółką.

– Wszystko zaczęło się, gdy mając 7 lat moja mama, nauczycielka śpiewu solowego w PSM w Płocku, wybrała dla mnie właśnie szkołę muzyczną. Chciałam grać na gitarze, ale pewnie dlatego, że wtedy nie znałam innych instrumentów – opowiada Alicja. Zamiast gitary mama wraz z dyrektorem wybrali dla niej jednak wiolonczelę i jak sama przyznaje, prawdopodobnie będzie im wdzięczna za tę decyzję do końca życia.

Najpiękniejszy instrument

Tak więc cała muzyczna przygoda Alicji zaczęła się już od małego w płockiej szkole muzycznej. I tak gra na wiolonczeli już 13 lat. Nie zamieniłaby jej na nic innego, ponieważ według niej jest to najpiękniejszy instrument. Dlaczego? – Przepraszam z góry wszystkich instrumentalistów – śmieje się. – Ale takiej gamy barw nie wydobędzie nic innego, jak tylko wiolonczela. Pełen głębi, sentymentalny, ciepły, uwodzący – dodaje. Każdy, kto kiedykolwiek miał okazję słuchać tego instrumentu na żywo, na pewno się z tym zgodzi.
Obecnie studiuje na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Gra jest nie tylko jej pasją, ale też nieodłącznym elementem życia. – Wiolonczela jest pięknym hobby, ale stała się również ogromną częścią mojego życia. Tak dużą, że teraz nie wiem, jak mogłabym bez niej żyć – przyznaje Alicja. Jak łatwo się domyśleć, życie muzyka to częste, wielogodzinne ćwiczenia i to już od tych najmłodszych lat. Tak jak w każdej innej dziedzinie – bez ciężkiej pracy nie ma po prostu sukcesów.
Nic więc dziwnego, że u Alicji wszystko obraca się wokół muzyki. Zabiera swoją „przyjaciółkę” – bo tak mówi o wiolonczeli – prawie w każdą podróż. A nie jest to łatwe, biorąc pod uwagę wielkość instrumentu i podróżowanie samolotem. Ale cóż, muzyka to dla niej wszystko – pasja, hobby, kierunek studiów, zawód, miłość.

Połączenie dwóch miłości

Alicja żartuje, że jej największym muzycznym osiągnięciem jest to, że nadal gra. I przez te lata nie zniechęciła się, lecz przeciwnie – cały czas ćwiczy i stawia poprzeczkę jeszcze wyżej. Ma na swoim koncie oczywiście osiągnięcia ogólnopolskie, a także międzynarodowe (m.in. w Pradze, Dolnym Kubinie, Bydgoszczy, Ełku).
Brała również udział w projektach orkiestrowych w kraju i na świecie, współpracowała na przykład z filharmonikami z Londynu i Berlina. Koncertowała w Niemczech, Szwajcarii i Hiszpanii.
– Stale się rozwijam. Dlatego też jeżdżę na tzw. Kursy Mistrzowskie ze znanymi profesorami, żeby doskonalić swoje umiejętności i aplikuję do międzynarodowych projektów – tłumaczy wiolonczelistka. Ze względu na to bardzo dużo podróżuje. Ale bardzo ją to cieszy, bo dzięki temu łączy swoje dwie pasje. – Dzięki wiolonczeli w zeszłe wakacje byłam cztery razy w Hiszpanii – mówi.

Ogrom dźwięku

Jakie są więc jej plany na przyszłość? – Oczywiście praca w zawodzie muzyka. Czymś, w czym się bardzo spełniam jest gra w orkiestrze. Dlatego udzielam się w wielu projektach – chcę doskonalić się w tej profesji – wyjaśnia Alicja. Lubi grę w orkiestrze, bo jest to dla niej zaufanie, współpraca, wspólna radość, energia, a z tego wszystkiego powstaje ogrom dźwięku. – Dla mnie czymś niesamowitym jest świadomość, że razem z innymi mogę stworzyć coś tak wielkiego. Zatem moim marzeniem jest grać w naprawdę dobrej orkiestrze – wyznaje. Alicja nie wie jeszcze, czy będzie to orkiestra w Polsce, czy za granicą – to pokaże czas. Oczywiście spełnia się też w grze kameralnej, ale jak mówi jest to coś podobnego jak gra w orkiestrze, ale na „mniejszą skalę”.
Zapytana o zalety bycia muzykiem wiolonczelistka odpowiada, że nie ma ich końca. Jest to artystyczna dziedzina, której nie widać i nie czuć, a słychać.
– Dzięki temu zmysłowi może ona poruszać serca, komunikować ludzi, nawet bez używania słów – przekonuje Alicja. Tak jak było wspomniane, profesjonalna gra na instrumencie wymaga cierpliwości i mnóstwa pracy. Dlatego czy warto spróbować, trzeba sprawdzić samemu.

Joanna Biała
fot. Bemolla Wedding Group