W spółce cukrowej

Producenci buraka są zadowoleni raczej średnio, przedstawiciele cukrowni w Dobrzelinie nie mają wątpliwości, że od kiedy cukrownia znalazła się w Krajowej Spółce Cukrowej, jest lepiej. Po zmianach Dobrzelin i Mała Wieś mają jednego prezesa.Dyrektor ds. spraw surowcowych Stanisław Janik mówi, że sezon był dość pomyślny, jeśli chodzi o skup, ilość i produkcję. Z ponad 200 tys. ton buraków wyprodukowano 30 tys. ton cukru (przy dość wysokiej, bo 15% zawartości cukru). Wszystko zgodnie z limitem narzuconym przez Krajową Spółkę, a dokładniej Ministerstwo Rolnictwa, które decyduje o limitach: - Działamy w nowoczesnej strukturze. Po raz pierwszy w historii istnienia cukrowni skup buraków odbywał się w jednym miejscu, na placu zakładu. Poza tym zmianie uległa logistyka - skup został całkowicie skomputeryzowany.
Za tonę buraka zakontraktowanego w kwocie A rolnicy dostaną ponad 120 zł. Nowością jest też kwota C1 (60 zł za tonę) - kontraktowa nadwyżka, która musiała zostać założona, aby zapobiec ewentualnemu niedoborowi buraka i żeby zachować bezpieczeństwo limitu skupu.
Znacznie mniej optymistyczni są producenci. Zgodnie z umową pierwszą ratę pieniędzy za sprzedany burak powinni byli dostać miesiąc po ostatnim odstawieniu surowca: - Gdy usiłowaliśmy się dowiedzieć, kiedy dostaniemy pieniądze, nikt nie potrafił nam na to pytanie odpowiedzieć. A w banku na raty spłaty kredytu nikt nie chce poczekać... - mówią plantatorzy.
Dyrektor Janik przyznaje, że były problemy z płatnościami, ale sporządzono aneksy do umów. W ich wyniku ustalono, że producenci otrzymają pieniądze w trzech ratach: do 20 grudnia, do 15 stycznia i do 29 lutego. Nadpłata za nadwyżkę kontraktową ma zostać wypłacona do 15 maja 2004 r.: - Jeszcze w ubiegłym roku wypłata była podzielona na dwie raty, a pieniądze za nadwyżkę dostaliśmy w marcu. Poza tym w ubiegłym roku więcej, bo 60 zł, płacono za tonę buraka dostarczonego poza planem - wyliczają plantatorzy.
W tym sezonie w książeczce kontraktacji rolnicy dopatrzyli się jeszcze jednej nowości - że płacą za wysłodki buraczane, które do tej pory były za darmo. Tymczasem, jak wyjaśnia S. Janik, to zwykłe nieporozumienie, ponieważ o wartość wysłodków wzrosła cena buraków.
(eg)