Ukończono prace konserwatorskie nagrobka dawnego biskupa płockiego. Jeden z największych i najciekawszych w katedrze

W katedrze ukończono prace nad konserwacją nagrobka bpa Hieronima Cieleckiego – biskupa płockiego w latach 1624-27. To jeden z największych i najciekawszych pomników nagrobnych w płockiej świątyni.

Zespół Rafała Solskiego – konserwatora kamienia, a także byłego misjonarza w Mongolii – przez kilka miesięcy przeprowadzał inwentaryzację zabytku, m.in. uzupełniono również brakujące elementy kamienne. Renowacja była możliwa dzięki zaangażowaniu finansowemu trzech podmiotów: Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, Urzędu Miasta Płocka i parafii katedralnej.

Dziś mało kto kojarzy postać Hieronima Cieleckiego. To biskup płocki sprzed blisko 400 lat. Słynął z niezwykłej pobożności, nauki i dobroci. Urodził się w 1563 r. Pochodził z ziemi kaliskiej. Był dworzaninem Zygmunta III Wazy. Z woli króla bywał z poselstwem we Włoszech oraz u książąt pomorskich. Był opiekunem i nauczycielem dzieci króla, a także kanclerzem królowej Konstancji. Piastował godność kanonika krakowskiego, a w wieku 61 lat został biskupem płockim w 1624 r. Jego płocka posługa biskupia trwała ledwie 3 lata. Po ciężkiej chorobie zmarł 8 kwietnia 1627 r. Został pochowany w katedrze płockiej.

Nagrobek przedstawia biskupa, który w centralnej części pomnika klęczy u stóp krzyża, z rękami na piersiach złożonymi do modlitwy, z infułą przy nogach dla podkreślenia jego godności biskupiej. To pomnik z czarnego marmuru, z pilastrami i innymi ozdobami z jasnego marmuru. Z kolei w skarbcu katedralnym znajduje się złoty kielich z pateną – pamiątka po biskupie Cieleckim.

Nagrobek związany jest ze znajdującym się naprzeciwko ołtarzem Matki Bożej Mazowieckiej. Stanął w 1647 r. Przy tym ołtarzu mansjonarze mieli codziennie śpiewać oficjum ku czci NMP i modlić się za duszę fundatora. Szeroko opisuje to monografia historyczna Płocka autorstwa abp. A.J. Nowowiejskiego.

BS

Fot. Gość Płocki