W niedzielę 12 stycznia na scenie u „Szaniawskiego” odbyła się uroczysta gala jubileuszowa z okazji 50-lecia Teatru Dramatycznego przy Nowym Rynku. Tutaj przed półwieczem teatr wznowił działalność w zbudowanym dla Petrochemii Płockim Ośrodku Kultury i Sztuki. Pierwszą premierą był spektakl „Romeo i Julia” Williama Shakespeare'a (3l grudnia 1974 r.) w reżyserii Grzegorza Mrówczyńskiego. Oficjalne otwarcie uświetniła premiera „Krakowiaków i Górali” Wojciecha Bogusławskiego w reżyserii pierwszego dyrektora Teatru Jana Skotnickiego (12 stycznia 1975 r.).
Rodzicami chrzestnymi płockiej sceny zostali aktorzy Ryszarda Hanin i Tadeusz Łomnicki. W 1980 roku Teatrowi nadano imię dramaturga i pisarza Jerzego Szaniawskiego. Od 1999 roku mecenasem placówki jest Samorząd Województwa Mazowieckiego.
Obchody 50-lecia objęte zostały Honorowym Patronatem Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika. W Komitecie Honorowym znaleźli się: wojewoda mazowiecki Mariusz Frankowski, starosta płocki Sylwester Ziemkiewicz, prezydent Płocka Andrzej Nowakowski, prezes ZASP Krzysztof Szuster, prezes Stowarzyszenia Dyrektorów Teatrów Paweł Szkotak, prezes Płockiego Towarzystwa Przyjaciół Teatru Jarosław Wanecki.
W niedzielny wieczór ze sceny popłynęły gratulacje i wspomnienia. Były kwiaty i życzenia. Obejrzeliśmy widowisko wspomnieniowe w reżyserii Marka Mokrowieckiego.
Rozpoczęcie jubileuszowego roku uświetniły pokaz kostiumów teatralnych projektu scenografa Krzysztofa Małachowskiego, w którym udział wzięli m.in. członkowie Zespołu Pieśni i Tańca „Wisła” oraz wystawa „100 plakatów” w aranżacji Małachowskiego. Muzykę przygotował Krzysztof Misiak. Instalacje video – Piotr Bała. Choreografię – Małgorzata Fijałkowska.
Wszyscy widzowie raczyli się ufundowanym przez Płockie Towarzystwo Przyjaciół Teatru jubileuszowym tortem. Otrzymali też najnowszą publikację „Teatr w Płocku 1975-2025” autorstwa Barbary Konarskiej-Pabiniak.
Teatr w Płocku swoimi korzeniami sięga 1812 roku, kiedy staraniem prefekta Rajmunda Rembielińskiego powołano scenę w zdesakralizowanym budynku kościoła św. Trójcy na Skarpie. Z okien widać było Wisłę. Wejście z charakterystycznym frontonem znajdowało się przy ulicy Piekarskiej. W 1940 roku przestał istnieć. Dopiero w 1975 roku nastąpiło ponowne otwarcie sceny. Jak podkreślał dyrektor Marek Mokrowiecki, do tej pory przy Nowym Rynku wystawiono 387 premier, a na widowni zasiadło przeszło trzy miliony widzów.
fot. Dariusz Ossowski
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze