Spotkanie stulecia

Dlaczego są sławni w Płocku? Bo w stuletniej historii najpierw Gimnazjum Polskiego
Polskiej Macierzy Szkolnej i kontynuującego jego tradycję Liceum Ogólnokształcącego
im. Wł. Jagiełły, powstała I drużyna harcerska (1911-1912), do której należał uczeń Władysław Broniewski i pierwsze koło turystyczno-krajoznawcze. Na szkolnym boisku w 1912 rozegrano pierwszy mecz piłki nożnej. W latach sześćdziesiątych wybudowano basen z gabinetami odnowy biologicznej. To Jagiellończycy rozpoczęli międzynarodową wymianę z Bertolt Brecht Schule w Darmstadt. Od 2001 roku absolwenci nie czekając do kolejnych jubileuszy, rozpoczęli wakacyjne, nieformalne spotkania. Na wyjątkowe, setne urodziny Jagiellonki przybyło prawie dwa tysiące jej wychowanków. Absolwent senior Stanisław Portalski uzyskał świadectwo dojrzałości w 1939 roku. Najmłodsi absolwenci kończą teraz studia. Najliczniej stawiła się IVD (matura 1973), wychowawca Henryk Konopka. Nieco w mniejszym gronie – IVE z tego samego rocznika (wychowawca Zdzisław Kowalczyk). Romana Kuffel (prymuska IVE) podpisywała przygotowaną na stulecie wyjątkową publikację „Jagiellończyków biografie niepospolite”.
Ze wspomnień
Ela Jabłczyńska przyjechała z Finlandii. Jest lekarzem internistą. Mieszka w Helsinkach z mężem i synem (185cm). Za swój sukces uważa, że syn świetnie mówi po polsku.
Bożena Zaręba (matura 1972) uczy wf-u w Liceum Czartoryskich w Puławach. Do dziś pamięta, jak przygotowała się na spotkanie z Edwardem Stachurą. Przeczytała wszystko, co napisał. Jedyna z całej klasy, chociaż z polskiego najwyższa jej ocena to było zawsze cztery z dwoma.
Andrzejowi Gierzyńskiemu świadectwo maturalne miał wręczać sam Broniewski, ale w porę nie dotarł do szkoły.
Pan Jastrzębski najlepsze wspomnienia zawdzięcza polonistce Zofii Sękowskiej, która potrafiła w tych trudnych czasach przekazać miłość do raju, szacunek dla szkoły i ludzi. Z kolegami ze szkolnych lat wciąż spotyka się w każdą pierwszą środę miesiąca na Nowomiejskiej 5 w Warszawie, w Towarzystwie Przyjaciół Płocka. Mirosław Łakomski (matura 1965) – w szkole nazywany Sławusiem – grał w zespole Szaraki. Pozostał wierny swojej pasji, uczy muzyki i ma sklep branżowy w Pruszkowie. Najwięcej anegdot ze szkolnych lat opowiadał Stefan Radomski (przewodniczący komitetu obchodów). Po pikniku nad Wisłą był z wszystkimi na ty.
Andrzej Niewczas projektuje mosty i gmachy za oceanem. Sam nie przyjechał, ale zaprosił swoją klasę na kolację. Maria Mikulska (matura 68) mile wspomina trójkę swoich nauczycieli: Karolinę Miaśkiewicz (historia), Zofię Sękowską (język polski) i matematyczkę Mirosławę Stępień.
Pochód pokoleń
Uroczyste obchody rozpoczęły się w czwartek, 21 września. Od rana Jagiellończycy rejestrowali się w szkole i odbierali pakiety zjazdowe, w których znalazła się monografia wydana przez Stowarzyszenie Jagiellończyków i posrebrzana tarcza. W południe uroczyście otwarto zjazd. Zabrzmiało Gaudeamus, a potem strofy wierszy poetów – absolwentów: Władysława Broniewskiego, Konstantego Bolesty-Modlińskiego, Danuty Rychlewskiej, Wandy Gołębiewskiej, Marka Grali, Lecha Franczaka, Anny Dwojnych. Ponieważ Jagiellonka dała początek płockiemu harcerstwu, na scenie zaśpiewał i zatańczył dla gości Harcerski Zespół Pieśni i Tańca Dzieci Płocka.
Tak jak w międzywojniu uczniowie, absolwenci i nauczyciele Jagiellonki przeszli z bazyliki katedralnej, gdzie odprawiono mszę dziękczynną za pokolenia, które tworzyły tę szkołę. Mszy przewodniczył bp płocki Stanisław Wielgus, członek komitetu honorowego obchodów. Rolę szkoły, która zawsze uczyła patriotyzmu i szacunku dla tradycji, podkreślił w homilii proboszcz z parafii św. Stanisława Kostki, ks. Walerian Święcicki. W latach osiemdziesiątych był katechetą w Jagiellonce. Wspominał, że szkoła była najbardziej zaangażowana patriotycznie i politycznie, a katechizowanie młodzieży było wielką przyjemnością. W powojennej trudnej historii szkoły, profesorowie i uczniowie zdali egzamin.
Pochód zakończył się pod szkołą. Tu odsłonięto dwa głazy. Jeden poświęcony działaczom Polskiej Macierzy Szkolnej – założycielom szkoły w 1906 roku. Drugi obelisk – pamięci dyrektora Jana Przyszlaka.
Kolejny dzień jubileuszu to uroczystość główna w auli Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica (kanclerz SWPW Zbigniew Kruszewski jest absolwentem Jagiellonki). Były prezenty, między innymi rada rodziców podarowała nowy portret króla Jagiełły pędzla artysty-plastyka Eugeniusza Szelągowskiego. Nauczyciele i pracownicy szkoły otrzymali nagrody prezydenta Płocka. Specjalnie wyróżniono Edwarda Widutę. Tę nagrodę zebrani przyjęli owacją na stojąco. Akwarelę własnego autorstwa podarował jubilatce prezydent Płocka Mirosław Milewski.
Podobały się „Wątki i dzwonki” w reżyserii Tadeusza Bystrama, przygotowane z inicjatywy Książnicy Płockiej. Aktorzy – Magdalena i Bogumił Karbowscy czytali fragmenty uczniowskich listów i wpisów do szkolnych kronik. Całą uroczystość uświetnił chór Małachowianki, najstarszej płockiej i polskiej szkoły. Zbyszek Kozłowski dziś aktor, też absolwent, prowadził galę.
W sobotę przez cały dzień szkoła czekała na absolwentów. Wszystkie klasy były otwarte. Widzieliśmy wzruszające zapisy na tablicy z tematami lekcji sprzed lat. Klasa IV E poprosiła do fotografii córkę swojego nieżyjącego wychowawcy – Teresę Kowalczyk-Korbę. Sala gimnastyczna zamieniła się w kawiarnię. Przy kawie i ciasteczkach można było powspominać i poplotkować. A wieczorem odbył się bal. Tu dopiero wyszło na jaw, kto się w kim przed laty kochał...
Czterodniowe uroczystości zakończyły się w niedzielę (gości pożegnał dyrektor Mirosław Piątek), również w samo południe, a mniej oficjalne zakończenie miało miejsce nad pięknym jeziorem Białym w Sendeniu, gdzie Jagiellończycy byli gośćmi państwa Leszka i Marii Koziorowskich. Tu spotkał się jagielloński klub turystyczny „Szop”, który założyła nauczycielka historii Małgorzata Kwiatkowska, prezes Stowarzyszenia Jagiellończyków, aktualnie wicedyrektor LO im. Władysława Jagiełły.  
Lena Szatkowska