Powstaje dom samopomocy

Dokładna nazwa placówki, która od 1 listopada ma zacząć działać w Słupnie, w budynku po byłej szkole podstawowej to środowiskowy dom samopomocy. Powstaje z myślą o ludziach, którzy nie zawsze potrafią być samodzielni w życiu, są w podeszłym wieku, niepełnosprawni lub samotnie borykają się z trudnościami życia codziennego.O Słupnie mówi się, że to gmina kontrastów. Z jednej strony wysokie miejsca w ogólnopolskich rankingach, z drugiej duże bezrobocie, a co się z tym wiąże - brak środków do życia. Zresztą bieda jest teraz wszędzie, kwestia polega tylko na tym, w jaki sposób rozwiązuje się wynikające z tego faktu problemy.
Pomysł stworzenia środowiskowego domu samopomocy w gminie Słupno zrodził się z obserwacji, prowadzonych m.in. przez osoby świadczące specjalistyczne usługi opiekuńcze: – Staramy się być wrażliwi na społeczne potrzeby ludzi, którzy często są w bardzo trudnej sytuacji materialnej, potrzebują specjalistycznej pomocy, a przy tym chcieliby funkcjonować w grupie społecznej – mówi kierownik GOPS Joanna Jakubowska.
W wyremontowanym budynku (gmina przeznaczyła na ten cel 621 tys. zł, wojewoda przekazał 175 tys. zł, województwo będzie finansować działalność domu) swoją siedzibę znajdzie również GOPS i będą mogli spotykać się wszyscy, którzy potrzebują pomocy, porady czy terapii.
W prowadzonych przez instruktorów zajęciach domu pomocy środowiskowej (gdzie powstaną pracownie terapii zajęciowej i rehabilitacyjna) codziennie od poniedziałku do piątku przez 8 godzin dziennie uczestniczyć będzie 30 osób (dowożonych do Słupna). Wytypowani zostaną m.in. na podstawie wywiadu środowiskowego i zaświadczenia wydanego przez lekarza specjalistę. Uczestnicy znajdujący się w trudnej sytuacji materialnej korzystać będą z zajęć bezpłatnie, pozostali za niewielką odpłatnością: – Będziemy się starali współpracować z innymi tego typu placówkami, ponieważ nie chcemy, żeby to był dom na bezludnej wyspie – przekonuje kierownik Jakubowska
Jej zdaniem główną przyczyną trudnej sytuacji materialnej mieszkańców gminy jest ubóstwo spowodowane bezrobociem, które w gminie rośnie z roku na rok. W grudniu 2003 r. bez pracy było 501 osób, pod koniec lipca 2004 r. już 468 osób (na 4 tys. 763 mieszkańców gminy). Aby starać się mu zapobiegać gmina Słupno, jako jedyna w powiecie płockim, bierze udział w dwuletnim programie BORiS pt. „GOPS jako centrum aktywności lokalnej”. 3 lata temu powstał punkt konsulatycyjno-doradczy, w którym można uzyskać poradę prawnika, psychologa, psychologa dziecięcego, pedagoga, mediatora. Poza tym funkcjonuje kącik ofert pacy (zbieranych z PUP, WUP, internetu), a doradca zawodowy radzi, jak aktywnie szukać pracy: – Staramy się w ten sposób pomagać ludziom, aby wyzbywali się postaw roszczeniowych i sami podejmowali inicjatywy, dzięki którym uda im się zdobyć pracę. Na przykład wiosną dzięki naszemu pośrednictwu około 30 osobom udało się znaleźć dorywczą pracę m.in. w dużych gospodarstwach, część nich ma pracę nadal.
Organizując pracę pomaga się całej rodzinie, także dzieciom, bo to one często są pozostawione same sobie. W gminie Słupno złożono dość dużo wniosków o nadzór kuratorski. Dowiadujemy się, że nadzór kuratorski pomaga i że rodziny w obliczu ewentualnej utraty dziecka, które mogłoby trafić do domu dziecka, motywuje się w ten sposób do zajęcia się potomstwem. Od lipca w UG w Słupnie funkcjonuje zresztą świetlica terapeutyczna dla 15 dzieci w wieku 9-13 lat (J. Jakubowska zapowiada, że niebawem w ramach Koalicji „Młodzi Razem” będą się ubiegać o granty na działalność), których rodzice znajdują się w trudnej sytuacji życiowej czy materialnej. Następna świetlica ma niebawem powstać w Wykowie. Priorytetem pomocy społecznej w gminie jest dożywianie dzieci. Podczas ostatniej wigilii wręczono im 150 paczek ze słodyczami i 120 paczek żywnościowych dla rodzin w trudnej sytuacji materialnej. Powstaje wolontariat i grupa wsparcia dla osób doświadczających przemocy. Słyszymy, że wójt i radni czują potrzebę podejmowania takich inicjatyw, akceptują je, wierząc, że tylko wspólne działania pozwolą efektywnie zmagać się z trudnościami życia społecznego mieszkańców gminy.
(eg)