Płockie kolędowanie - Na koniec i początek wieku

W płockiej Bazylice Katedralnej przez dwa dni trwał kolędniczy festiwal, a to za sprawą pomyślanego przez POKiS i Kurię Diecezjalną w Płocku corocznego „Płockiego kolędowania”.W sobotę, 13 stycznia 2001 roku, przed płocką publicznością zaśpiewał Chór Akademicki Uniwersytetu im. Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, zaś w niedzielę, 14 stycznia, licznie zgromadzeni słuchacze stali się świadkami epokowego koncertu płockich chórów, orkiestr i solistów. Kolędy są nieodłącznym elementem świąt Bożego Narodzenia, od XIII w. są uczczeniem Nowonarodzonego Chrystusa. W Polsce, nazwy kolęda na określenie pieśni bożonarodzeniowych zaczęto używać w pierwszej poł. XVI w. Najpierw były tłumaczeniami pieśni łacińskich, z czasem, ich naczelnym motywem staje pokłon Mędrców ze Wschodu. Wreszcie akcja wydarzeń biblijnych zostaje przeniesiona w polskie realia: pasterze mają polskie stroje i polskie imiona, na dworze jest śnieg i zawierucha. Dziś kolędy łączą w sobie wątki historyczne i religijne. Prowadzący koncert ks. Andrzej Leleń zastanawiał się: - Dlaczego tak kochamy polskie kolędy? Bo bez nich nie sposób sobie wyobrazić świąt Bożego Narodzenia, bo tak mocno tkwią w polskiej tradycji i kulturze. Są one bezcennym skarbem, który możemy wnieść do rodziny narodów Europy. Dziękujemy Panu Bogu za to, że mamy takie skarby, jak polskie kolędy. Bogaty repertuar kolędniczy (od „Jezusa Malusieńkiego, przez „Mędrców świata”, po mniej znane „Adeste Fideles” i „Nuż wy dziś chrześcijanie”) zapewniły, co dla lokalnej kultury jest niesłychanie ważne, chóry i zespoły płockie: Kameralny Chór Akademicki Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica, chór Akademicki Politechniki Warszawskiej, Chór Collegium Musicum Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej i Kolegium Nauczycielskiego (niedawno przywiózł z Festiwalu Pieśni Bożonarodzeniowej i Adwentowej w Pradze czeskiej III nagrodę w kategorii chórów małych), Chór Wyższego Seminarium Duchownego, Chór Pueri Cantores Plocenses, Chór Państwowej Szkoły Muzycznej I i II stopnia wraz z Chórem im. św. Cecylii z Parafii św. St. Kostki, Chór LO im. St. Małachowskiego „Minstrel”, Kwintet Dęty Blaszany Canzona, Płocka Orkiestra Symfoniczna (w której po raz pierwszy zagrali nowi muzycy – uczniowie Szkoły Muzycznej), Kwintet Smyczkowy PSM I i II stopnia, solistki Magdalena Majewska i Magdalena Osiecka. Wystąpiły także „Wesołe Nutki” z Drobina i Chór Pueri Cantores Gostinienses z Gostynina. Ich koncert poprzedził sobotni występ Chóru UKSW (wcześniej ATK), istniejący od 1968 r., pod dyrekcją ks. Kazimierza Szymonika. W ciągu 30 lat istnienia wielokrotnie koncertował w Polsce i za granicą, jest zdobywcą wielu nagród oraz ma za sobą liczne nagrania radiowe i telewizyjne, a także siedem płyt CD a capella z polską muzyką sakralną. W niedzielę, największymi brawami publiczność nagrodziła „Minstrela” za nowatorską aranżację i wykonanie „Jezusa Narodzonego wszyscy witajmy”. Finałowe „Triumfy Króla Nibieskiego” (z udziałem Orkiestry, chórów i solistów) nie obyły się bez bisu. Podsumowaniem koncertu mogą być słowa bpa płockiego Stanisława Wielgusa, który zaszczycił koncert swą obecnością: - Święty Tomasz z Akwinu powiedział, że do człowieka można przemawiać w dwojaki sposób – albo językiem intelektu albo językiem serca. Język serca trafia do wszystkich, bo jest uniwersalny. I tym językiem serca przemawia sztuka, sztuka, która trafia prosto w serce, ponieważ wyznacza to, co sercu ludzkiemu jest najbliższe. Ponieważ koncentruje się wokół piękna, dobra, życzliwości i miłości. Mieliśmy właśnie okazję usłyszeć język serca, który trafia prosto w serca. Kolędy są kwintesencją wrażliwości duszy polskiej, bo wyrażają bardziej niż inne rodzaje sztuki polską duszę i sprawiają, że łączymy się mimo różnic, które czasami nas dzielą. „Płockie kolędowanie” z pewnością stało się godnym podsumowaniem mijającego i powitaniem nadchodzącego, trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwa. (eg) Fot. D. Ossowski