Płocka prasa po II wojnie światowej. Publikacja Towarzystwa Naukowego Płockiego

Drugi tom monografii „Dwa wieki prasy płockiej” Wiesława Adama Końskiego obejmuje lata 1945-2010. Towarzystwo Naukowe Płockie opublikowało go po śmierci autora. Niezbędnych uzupełnień dokonali: dr hab. Andrzej Kansy, dr Grzegorz Gołębiewski i Ewa Końska. 

Publikację otwiera rozdział pióra Grzegorza Gołębiewskiego przypominający biografię zmarłego w 2018 roku Wiesława Końskiego. Dziennikarz, redaktor naczelny kwartalnika „Notatki Płockie”, przez blisko 40 lat związany był z TNP. Do Płocka przyjechał z Jasła. W 1966 roku rozpoczął pracę w Mazowieckich Zakładach Rafineryjnych i Petrochemicznych. W 1971 roku został przewodniczącym Zarządu Zakładowego Związku Młodzieży Socjalistycznej w Petrochemii. Po ukończeniu studiów dziennikarskich na Uniwersytecie Warszawskim pełnił funkcje: kierownika zakładowego radiowęzła, rzecznika prasowego i w końcu redaktora naczelnego tygodnika „Petro-Echo” (do 1985 roku). 
Od 1980 roku redagował „Notatki Płockie”. Po śmierci redaktora naczelnego Franciszka Dorobka, objął jego stanowisko. W 1990 roku na Wydziale Dziennikarstwa i Nauk Politycznych obronił doktorat „Prasa płocka w latach 1945-1981”. 
Koński był wykładowcą kilku uczelni, m.in. Szkoły Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku, Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Bydgoszczy, Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej we Włocławku. Opublikował ponad 1500 artykułów. Redagował monografię Liceum Ogólnokształcącego im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w Płocku, wspomnienia Zygmunta Kozaneckiego (wspólnie z J. Stefańskim i A. Papierowskim), wspomnienia płocczan („Płock we wspomnieniach”), publikację „Media lokalne i sublokalne na Kujawach wschodnich i ziemi dobrzyńskiej”. Był także redaktorem przygotowywanego do druku trzeciego tomu „Dziejów Płocka” (po 1945 roku). 

Pierwsze tytuły
Monografia „Dwa wieki prasy płockiej” składa się z sześciu rozdziałów. Pierwszy opisuje sytuację rynku wydawniczego w Płocku tuż po zakończeniu II wojny światowej. Pozyskanie dziennikarzy do pracy w projektowanej prasie lokalnej nastręczało trudności. W mieście było ich tylko dwóch. Franciszek Wybult przed wojną redagował „Kurier Mazowiecki”. Konstanty Bolesta Modliński – „Kurier Płocki” i „Życie Mazowsza”. – Pozostali ocaleni z pożogi wojennej redaktorzy płockich czasopism, głównie związanych z Kościołem Katolickim, nie przejawiali aktywności i zainteresowania wznowieniem działalności dziennikarskiej. Tak więc w Płocku organizatorzy prasy po wyzwoleniu musieli liczyć jedynie na własne siły i szukać redaktorów wśród nieprofesjonalistów – konkluduje autor. 
Pierwszy numer pisma PZPR „Jedność” ukazał się 18 marca 1945 roku. Razem wyszło ich 91. Redakcja gazety mieściła się w budynku drukarni Braci Detrychów przy ulicy Dominikańskiej 1. Od 15 czerwca 1945 do 24 lutego 1946 roku ukazywało się pismo PPS – „Robotnik Mazowiecki”. Rozprowadzano je przede wszystkim w Płocku, Sierpcu, Raciążu, Mławie, Lipnie, Bodzanowie, Wyszogrodzie i Drobinie. 
II rozdział publikacji zajmuje się już wymienionymi tytułami bardziej szczegółowo, dodając do listy ukazujących się gazet czasopisma katolickie. 
Warto przypomnieć, że Płock w 1945 roku liczył około 25 tys. mieszkańców. Był miastem dość zniszczonym, w którym tylko jedna drukarnia (czynna do końca wojny drukarnia Braci Detrychów) nadawała się do pracy. Jej wyposażenie pozostało nienaruszone, natomiast właściciela próbowano się pozbyć. - Po wielu nieskutecznych działaniach zmierzających do odzyskania drukarni Bolesław Detrych opuścił Płock i przeniósł się do Skierniewic, gdzie do roku 1950 prowadził niewielką księgarnię. Jego firma w Płocku funkcjonowała jako Drukarnia Państwowa. 
We wrześniu 1946 roku, po siedmioletniej przerwie, wyszedł numer „Miesięcznika Pasterskiego Płockiego”, którego pierwszym redaktorem był ks. Wacław Jezusek. W początkowych latach istnienia pisma zamieszczał wiele artykułów o niedawnej przeszłości. Dotyczyły one na przykład płockich księży, którzy zginęli w obozach, zniszczeń mienia Kościoła w diecezji i publicznej egzekucji 13 Polaków na Placu noszącym dziś nazwę Placu 13 straconych. Drugim wznowionym periodykiem była gazeta alumnów Seminarium Duchownego „Sursum Corda”. 

Mutacje i nowe czasopisma
III rozdział książki pt. „Regres w prasie płockiej (1949-1953)” rozpoczyna się od opisania tytułów, które były mutacjami terenowymi gazet o większym zasięgu. (...)

Ciąg dalszy tego konkretnego artykułu
jest dostępny:

• w papierowym wydaniu TP
• w E-wydaniu (kup e-wydanie Tygodnika Płockiego)

(lesz)