Ostatnia taśma na jubileusz

Kończy się wakacyjna przerwa i zespół płockiego teatru wraca do pracy. We wrześniu zobaczymy kilka znanych spektakli i premierowe przedstawienie – monodram Samuela Becketta. Jacek Mąka będzie obchodzić jubileusz 30-lecia pracy zawodowej.
W ramach Festiwalu SkArPa poświęconego twórczości i osobie Stefana Themersona nie będzie tym razem premiery na dużej scenie. Jacek Mąka przygotowuje monodram Samuela Becketta Ostatnia taśma w reżyserii Piotra Bogusława Jędrzejczaka. Premiera odbędzie się 12 września, także z okazji jubileuszu 30-lecia pracy aktora na scenie. Bohaterem spektaklu jest 69-letni człowiek, który rozlicza się z przeszłością. W każde urodziny Krapp nagrywał na taśmę opinie na temat bieżących wydarzeń i dyskutował z wcześniej nagrywanymi taśmami. Teraz znowu odsłuchuje przypadkowo wylosowaną taśmę, opowiada o swoich ówczesnych poglądach, sprawdza, jak zmieniły się jego przekonania po 30 latach. Czasem śmieje się ze swojej naiwności, czasem kłóci ze sobą. Ciągle żyje przeszłością. Publiczność słyszy dwa monologi: Krappa dzisiejszego i Krappa opowiadającego o wydarzeniach z dawniejszych czasów, w którym toczyła się walka między naturą a intelektem. Spektakle odbędą się 12, 13, 15 i 16 września na scenie kameralnej.
21 i 22 września zostanie powtórzony spektakl Być jak Kazimierz Deyna Radosława Paczochy, w reżyserii Michała Kotańskiego. Główny bohater sztuki rodzi się w październiku 1977 roku, w momencie kiedy Kazimierz Deyna strzela Portugalczykom gola z rzutu rożnego. Dzięki temu golowi Polska jedzie do Argentyny na mundial, a w życiu naszego bohatera piłka zajmie bardzo ważne miejsce. Będzie towarzyszyła mu w czasach komunizmu, „Solidarności” i kapitalizmu, podczas życiowych porażek i wzlotów. Bohater się zakocha, ożeni, skończy studia, a córka urodzi mu się tego samego dnia, w którym Polska wygra z Portugalią po dwóch bramkach Smolarka, i pierwszy raz pojedzie na Euro. Dlaczego warto być jak Kazimierz Deyna? Odpowiedzi trzeba szukać w finale spektaklu.
Cieszące się dużą popularnością przedstawienie z piosenkami Agnieszki Osieckiej – Słodkie rodzynki, gorzkie migdały teatr pokaże 29 i 30 września. Z sopockiego Grand Hotelu, gdzie przed wojną grywał pianista Wiktor Osiecki wyruszymy w podróż, w której towarzyszyć nam będą mniej i bardziej znane teksty Agnieszki Osieckiej. Usłyszymy m.in.: Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma, Małgośkę, Sztuczny miód, Ucisz serce, Beskidzie, Beskidzie. W spektaklu muzykę na żywo gra zespół. Autorką scenariusza jest Renata Putzlacher – poetka i tłumaczka, przez kilka lat kierownik literacki Sceny Polskiej Těšínského Divadla w Czeskim Cieszynie. Słodkie rodzynki, gorzkie migdały wyreżyserował Bogdan Kokotek.
We wrześniu teatr zaprasza również najmłodszych widzów. Będzie można zobaczyć Królewnę Śnieżkę wg Braci Grimm w reżyserii Karola Suszki, ze scenografią Mariana Fiszera. Królewna Śnieżka musi uciekać z dworu swojego taty-króla przed prześladującą ją macochą. Trafia do domku krasnoludków, a potem odnajduje ją przystojny książę. W znanej baśni występuje dwudziestoosobowa grupa płockich aktorów. Rolę tytułową gra Katarzyna Wieczorek. W spektaklu wykorzystano piosenki ze znanej wersji animowanego filmu Walta Disneya, a piękną scenografię stworzył Marian Fiszer. Po wakacyjnej przerwie kontynuowane będą również cykle „W starym teatrze” i „Scena dramatu współczesnego”.
Lena Szatkowska
fot. m.a.