Od chałupy do amfiteatru

Szesnaście i pół miliona złotych to szacunkowy koszt inwestycji, które będą prowadzone w sierpeckim Muzeum Wsi Mazowieckiej. Ich realizacja będzie możliwa dzięki środkom, które trafią z budżetu samorządu województwa oraz funduszy strukturalnych. Do końca 2007 roku w skansenie zmieniona i powiększona zostanie zabudowa obiektów, które stworzą swoiste centrum edukacyjno – rekreacyjne. Obok budynków pełniących funkcję dydaktyczną, muzealniczą powstanie także amfiteatr mieszczący blisko czterysta osób. Plany związane z modernizacją i rozbudową obiektów znajdujących się na terenie skansenu przygotowywane były od wielu lat. Obecnie gotowa jest już cała koncepcja rozbudowy skansenu, dokumentacja budowlana oraz kosztorys. Całość przygotowana jest również w formie prezentacji multimedialnej. Jak przyznaje Jan Rzeszotarski, to największa, najkosztowniejsza i pierwsza od wielu lat inwestycja, która będzie tu prowadzona. – Kompleksowa baza dydaktyczno – konferencyjna, zaplecze folwarczne, które planujemy przygotować, pozwolą nam na wzbogacenie działalności edukacyjnej i rozszerzenie oferty dla zwiedzających teren Muzeum. Mamy nadzieję, że będzie to procentowało większą liczbą osób chętnych do odwiedzania tego miejsca i zasięgania informacji dotyczących tradycji ludowych północno – zachodniego Mazowsza. Jeszcze bardziej wzmocni rangę i znaczenie skansenu jako ośrodka kulturotwórczego – mówił dyrektor Rzeszotarski.

Podkreśla, że znaczenie tej inwestycji i starań w kierunku rozpropagowywania prowadzonej tu działalności jest niezmiernie ważne. Sierpecki skansen jest bowiem (obok zlokalizowanego w Radomiu) jednym z dwóch na terenie Mazowsza.


Kamień, drewno i dachówka

Prace związane z modernizacją skansenu rozpoczną się na początku przyszłego roku. Mają być zakończone do końca 2007 roku. Inwestycja zakłada wybudowanie budynku wystawienniczo – oświatowego, biurowego, konserwatorsko – renowacyjnego, stajni, wiaty magazynowej. Powstanie także amfiteatr, nowa portiernia, parkingi dla stu siedmiu miejsc postojowych. Całość spowoduje powstanie centrum o charakterze komercyjnym. Zdaniem dyrekcji skansenu dzięki temu w znaczący sposób zwiększy się atrakcyjność całego założenia. W efekcie powstaną nowe możliwości pozwalające spopularyzować w skali kraju znajdujące się w Muzeum zbiory i wystawy. Koncepcja architektoniczna zakłada wytworzenie placu folwarcznego, wokół którego rozmieszczono poszczególne budynki. – Kształt i formę architektoniczną nowych obiektów wzorowano na polskiej zabudowie folwarcznej przełomu XIX i XX wieku. Nawiązania te widać w bryle, kształtach otworów okiennych, jak i użytym materiale – kamieniu naturalnym, drewnie, dachówce – powiedział Jan Rzeszotarski.

Dyrektor Rzeszotarski dodaje, że przez cały czas prowadzone będą prace związane z uzupełnianiem brakujących obiektów dużej architektury. Obecnie we wsi do zamknięcia zagród i rzędówki, brakuje około czterdziestu obiektów. W planie jest ulicówka nadrzeczna, przysiółek drobnoszlachecki. I tu sukcesywnie będą pozyskiwane kolejne obiekty. Obecnie Muzeum Wsi Mazowieckiej zajmuje teren sześćdziesięciu hektarów, na terenie dawnego majątku ziemskiego Bojanowo. Znajduje się na nim czterdzieści obiektów dużej architektury (chałupy, stodoła, kuźnia, karczma) oraz sześćdziesiąt małej architektury takich jak: kapliczki przydrożne, żurawie, krzyże, płoty.

Decyzję o utworzeniu Muzeum i Parku Etnograficznego w Sierpcu podjęto w marcu 1975 roku. Rok później zestawiono pierwszy obiekt – kuźnię z Żuromina. Pierwsza ekspozycja wnętrz, w chałupie ze wsi Jonne, pojawiła się w 1985 roku. W tym samym roku odbyło się oficjalne otwarcie parku etnograficznego. Dwa lata później obiektowi nadano statut Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu. Wkrótce pojawiła się, słynąca z przygotowywania staropolskich smakołyków, karczma „Pohulanka” oraz chałupa z Ligówka. Na terenie skansenu można oglądać obiekty z terenu całego Mazowsza, rejonu Puszczy Białej i Puszczy Zielonej.

Od kilku lat Muzeum Wsi Mazowieckiej proponuje odwiedzającym ciekawe formy poznawania i przypominania tradycji związanych z codziennymi zajęciami i obrzędami mazowieckiej wsi. W ramach tak zwanych niedziel w skansenie, od początku maja do końca września można poznawać i oglądać jak w poszczególnych porach roku wyglądała i żyła wieś. Początek, tradycyjnie już, odbywa się w pierwszą niedzielę maja tak zwanym gotowaniem na polanie. Głównym gościem jest Maciej Kuroń. W czerwcu moc atrakcji czeka na dzieci z okazji ich święta. Lipiec upływa w skansenie pod znakiem miodobrania, sierpień – żniw. Odwiedzający mogą oglądać i sami próbować swoich sił przy wyrobie masła, glinianych naczyń, wiklinowych koszyków. W tym czasie cały skansen ożywa, zjeżdżają się twórcy ludowi z całego Mazowsza. W ubiegłym roku skansen zwiedzało ponad pięćdziesiąt tysięcy osób.
rad