Nowe art déco przy Kolegialnej 6

Ekspozycja „Sztuka okresu dwudziestolecia międzywojennego i stylu art déco” powstaje w zrewitalizowanej kamienicy przy Kolegialnej 6. Będzie to jedyna w Polsce stała wystawa, dedykowana sztuce „szalonych lat 20. i 30.”. Estetykę art déco zwiedzający poznają poprzez sztuki użytkowe (meblarstwo, szkło, ceramika, metaloplastyka, tkanina artystyczna, moda, biżuteria) oraz sztuki wizualne (malarstwo, rzeźba, grafika). Na dwóch piętrach gmachu, na powierzchni ponad 1000 metrów kwadratowych, zaaranżowane zostaną: miasto z okresu międzywojnia, wnętrza mieszkalne, galeria designu, w której prezentowane będą imponujące zbiory rzemiosła artystycznego polskich i zagranicznych wywórni, aneks meblowy, minikino. W budynku powstanie kilkanaście pomieszczeń wystawy stałej, sala konferencyjna na blisko 200 osób, sale wystaw czasowych i duże magazyny na wciąż rozrastającą się muzealną kolekcję.

Członkowie zespołu merytorycznego (Małgorzata Szadkowska, Mariola Adamska, Aleksandra Blonka-Drzażdżewska, Grażyna Tryka, Aleksandra Woźniak-Adamska oraz szef projektu dr Michał Burdziński) pokazują zwiedzającym szeroką panoramę międzywojnia. Zapoznają z architekturą i sztuką na tle społecznych i kulturowych przemian epoki. Dyrektor Muzeum Mazowieckiego Leonard Sobieraj nie ma wątpliwości, że po otwarciu nowej wystawy  art déco, Muzeum będzie kojarzyło się nie tylko z secesją. Skrzydło przy Kolegialnej 6 stanie się muzeum modernizmu, designu, zajmującym się dziejami przemian estetycznych od końca dziewiętnastego wieku do końca wieku następnego. Unikatowa oferta na skalę co najmniej środkowoeuropejską.
Projekt aranżacji ekspozycji „Sztuka dwudziestolecia międzywojennego i art déco” przygotowała krakowska pracownia KOZA NOSTRA STUDIO. Jego myślą przewodnią jest rozświetlone miasto, które zaprasza do spędzenia magicznego wieczoru pośród pięknych przedmiotów i wnętrz, albo w sali kina. Zgodnie z dewizą, że sztuka jest nieodłączną towarzyszką życia i wpływa na jakość naszej egzystencji. Na wystawie znajdzie się wiele stanowisk multimedialnych. Można będzie odpocząć na ławce i jednocześnie dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o art déco.

Wieczór w luksusowej
 metropolii

Spacer po zatopionym w mroku, ale iskrzącym się światłami wystaw i neonów mieście, rozpoczniemy od uważnego przyjrzenia się zawartości witryn sklepowych. To ponad 200 obiektów z bogatej muzealnej kolekcji mody i jej akcesoriów oraz biżuterii art déco. Wizyta w domu mody pełnym wyszukanych toalet, w które ubierały się gwiazdy i zamożne mieszkanki miast oraz odwiedziny sklepu jubilerskiego, którego ozdobę stanowią kolczyki w formie chwostów w oryginalnym etui Cartiera, mogą sprawić, że następnym przystankiem podczas wieczornego spaceru będą odwiedziny banku. W gabinecie prezesa zobaczymy autentyczne meble oraz zbiory medali, plakiet, papierów wartościowych. Klimat nocnego miasta podkreśli neon nad minikinem. Przed wejściem staną eleganckie czarno-złote ekspozytory prezentujące plakaty, które w czasach art déco wyniesiono do rangi dzieł sztuki.
Ostatnie cztery lata w Muzeum Mazowieckim obfitowały w zakupy. Najnowsze muzealia również zobaczymy w aneksie meblowym na parterze. Znajdą się tam bardzo rzadkie meble wykonane z masy celuloidowej na konstrukcji bukowej, które do sanatorium (stąd
ich biały kolor i lekka forma) zaprojektował słynny niemiecki projektant Hans Günther Reinstein. Takiego kompletu nie posiadają nawet niektóre wyspecjalizowane muzea zagraniczne. Funkcjonalizm i Bauhaus – kolejne nurty w sztuce okresu międzywojnia – symbolizują meble Marcela Breuera (m.in. fotele „cesca”) i czeskiego producenta Roberta Slezáka.

Kawa w filiżance
z Ćmielowa

Ekspozycję pierwszego piętra stanowić będzie aranżacja mieszkania prezentująca walory artystyczne wysokiej klasy mebli i polskiego rzemiosła artystycznego, przywodząca  atmosferę domów polskiej inteligencji z lat 20. i 30. XX w. Tam zobaczymy m.in. komplet sypialniany projektu Juliana Pietrzyka z Fabryki Mebli Artystycznych Szczepana Łojka. Dalej zwiedzimy galerię designu, w której prezentowane będą zbiory rzemiosła artystycznego (szkło polskich hut Niemen, Zawiercie, Hortensja, Krosno, zagranicznych wytwórni Lalique, Bacarrat, WMF, Bracia Daum, Moser, polska ceramika z Ćmielowa i  wytwórni śląskich, porcelana zagraniczna firm Rosenthal, Limoges) oraz malarstwo. Wśród eksponatów warto zwrócić uwagę na projekty cenionej polskiej artystki Julii Keilowej. Specjalne miejsce zyska perełka płockiej kolekcji malarstwa – „Martwa natura” Tamary Łempickiej, którą na przekrojowych wystawach organizowanych w Europie w ostatnich latach, mogli podziwiać mieszkańcy Madrytu, Turynu i Werony.

Skarby
kolekcji

Na kolekcję sztuki z lat 20-30. XX w. Muzeum Mazowieckiego składa się blisko tysiąc pięćset muzealiów reprezentujących różne dziedziny rzemiosła –  od kompletu  mebli sypialnianych począwszy, na drobnych ozdobach kobiecych skończywszy. Które z eksponatów powinny zwrócić uwagę zwiedzających? Co jest unikatem w skali światowej?
- Najchętniej odpowiedziałbym, że wszystkie, choćby dlatego, że przechodzą podwójną selekcję – pierwsza to zakup do zbiorów, druga to wyróżnienie w postaci obecności na wystawie stałej. Skarbów jest sporo: obrazy Tamary Łempickiej, Léona de Smeta, Jana Rudnickiego i Zofii Stryjeńskiej, rzeźby Magdaleny Gross, plakaty Tadeusza Gronowskiego i Stefana Norblina, przednie meble polskie, wykonane według projektów Juliana Pietrzyka i Edmunda Brzozowskiego, znakomite tkaniny ścienne projektu Bogdana Tretera i Ryszarda Orszulskiego, pierwszorzędne niemieckie, francuskie, czechosłowackie i rodzime wyroby szklane, ceramiczne, metalowe...  W ramach praktyki director’s choice, curator’s choice (wybór dyrektora, wybór kuratora) dla przykładu wymieniłbym nowatorskie meble uzdrowiskowe Hansa Günthera Reinsteina, nastrojowe kilimy Eugenii Łachowej i ascetyczne patery Julii Keilowej. Chcielibyśmy, by nowa płocka ekspozycja była powiewem radości, prezentem dla nas wszystkich i wizytówką dla licznych gości z odległych stron – mówi współautor scenariusza, Michał Burdziński.
„Sztuka okresu dwudziestolecia międzywojennego i stylu art déco” to arcyciekawa propozycja kulturalna, odmienna od ekspozycji secesyjnej oraz od wystaw stałych i czasowych, które zorganizowano m.in. w Krakowie, Warszawie, Poznaniu, Zabrzu, Gdańsku i Stalowej Woli. Wspaniałe osiągnięcia artystów polskich doby międzywojennej  na trwałe zapisały się w historii sztuki.