Nowa ścieżka dla ludzkości

Może to przypadek, ale w niecałe trzy tygodnie po śmierci papieża Benedykta Kościół katolicki decyzjami niemieckiej diecezji Lumberg, potwierdził prawomyślność nowej ścieżki rozwoju ludzkości, zgodnej z programem odbywającego się właśnie synodu w Davos, ogłaszając akceptację „wszystkich form życia seksualnego, w tym związków homoseksualnych” i deklarując, że „diecezja z radością przyjmuje pragnienie błogosławienia par jednopłciowych”, a także podkreślając, że „dotychczasowa moralność Kościoła była opresyjna i szkodliwa”. Dziwnie brzmi w tym miejscu ta szatańska „radość” oraz słowo „wszystkich”, które być może oznacza „różnorodności”, o jakich nam się nawet jeszcze nie śniło. Tak więc diabelska agenda etyczna w synodalnym Kościele katolickim ruszyła z kopyta, kiedy tylko zabrakło tego, kogo można było się jeszcze wstydzić i z kim trzeba było się jeszcze liczyć. Czekamy na reakcję ze strony papieża Franciszka, miejmy nadzieję, że wciąż strażnika wiary Chrystusowej, a nie Bidenowej czy Sorosowej, oraz na jasne stanowisko Konferencji Episkopatu Polski, ponieważ nauka Kościoła tak totalna o istnieniu tak niezmierzonego bogactwa „tożsamości i orientacji” jest dla nas oczywistym szokiem, bo akurat nam maluczkim wydaje się niezgodna z nauczaniem Pana Jezusa, który nic nie mówił o tych dziwnych orientacjach, choćby językiem właściwym dla swoich czasów.
Zatem czekamy pilnie na jasną naukę naszych pasterzy w tych kluczowych sprawach.  Papież i KEP muszą się zdecydować, czy będą bronić Ewangelii Bożej, czy też „ewangelii diabła”, którą tak zachwyca się cały zachodni świat. Poczekamy cierpliwie, bo rozumiemy, że pasterze zajęci są teraz organizacją tych przeróżnych imprez pod zadziwiającymi tytułami, jak „Dzień Judaizmu w Kościele Katolickim”, „Tydzień Modlitw o Jedność Chrześcijan” czy „Dzień Islamu”. A ponieważ wszystkie te nazwy brzmią bardzo efektownie, nowocześnie i bratersko, stąd pewnie pociąg do nich odwróci nieco uwagę pasterzy od tych doniosłych i szokujących „objawień”, jakich doznaje w tych dniach Kościół w Niemczech. Będziemy jednak czekać cierpliwie na stosowną naukę, licząc na to, że niezbyt długo, by na tym czekaniu nie ucierpiała zbytnio formacja duchowa i moralna dzieci, młodzieży i dorosłych, bo też i przewraca nam się już w głowach od tych „różnorodności”, jak i od tego całego ekumenizmu z tymi, którzy wciąż deklarują odrzucenie odwiecznej nauki Pana Jezusa o Przenajświętszej Transfiguracji Jego Ciała i Krwi w czasie Mszy Świętej, potwierdzonej tak licznymi cudami eucharystycznymi, na wieść o których naszym braciom odłączonym, a także naszym braciom spod sztandaru Proroka  nawet nie drgnie powieka.
Od takiego ekumenizmu nam maluczkim robi się w głowach prawdziwy mętlik, a naszej młodzieży Kościół staje się coraz bardziej obcy i niezrozumiały. No więc albo nasi pasterze otrzeźwieją i pójdą za Panem Jezusem i nas do tego samego pociągną, za co we współczesnym świecie pewnie będzie czekać nas męczeństwo, albo pójdą za bezbożnikami i razem z nimi zbudują nowy wspaniały świat z doskonałym klimatem i perfekcyjnym braterstwem, w ramach którego uszanowane będą wszelkie „różnorodności” i „tożsamości”, łącznie z troską o „zdrowie reprodukcyjne kobiet”, oznaczające ni mniej, ni więcej, tylko powszechny dostęp do prozdrowotnej aborcji. Te wszystkie naukowe odkrycia prowadzą do jednego – do wyeliminowania ze świata pojęcia grzechu, a gdy grzech zostanie wyeliminowany, to nie będzie nam potrzebne żadne „zbawienie”, no bo kto i od czego miałby nas jeszcze wybawiać. A gdy nie będzie nam potrzebne zbawienie, to nie będzie także potrzebny Kościół. To takie ostrzeżenie pod rozwagę pasterzom powołanym do strzeżenia nauczania naszego Pana i Mistrza.

Wiesław Kopeć

* Informujemy, że redakcja nie musi się utożsamiać z poglądami zawartymi w felietonach. W tym gatunku dziennikarskim ich autorzy wyrażają własne zdanie.