Na płockim spacerniaku teatralnym

Latem większość teatrów odpoczywa. Urlopową przerwę ma też nasz teatr. Tę lukę ładnie wykorzystali aktorzy ze Stowarzyszenia Teatr Per Se i zaprosili płocką publiczność na wyjątkowe spacery na różne plenerowe sceny. Magda Tomaszewska, Mariusz Pogonowski, Marek Walczak przygotowali z młodymi ludźmi etiudy i mini-
spektakle.
Okazało się, że również w Płocku są miejsca, które świetnie spełniają rolę scen. Do Starego Rynku nie trzeba nikogo przekonywać, ale przestrzeń wokół pomnika Krzywickiego również „zagrała” znakomicie. Także molo przyjęło młodych aktorów. W Hotelu Tumskim natomiast jest sala przygotowana i do małych spektakli, i do koncertów.
Płocki Spacerniak Teatralny został zrealizowany w ramach projektu Huta Płock 2011. Były to letnie spektakle, które widz ogląda jednego wieczoru, w trzech różnych lokalizacjach, spacerując od jednej „sceny” do kolejnej. W piątkowy wieczór 5 sierpnia uczestnicy projektu zaproponowali widzom etiudy teatralne na małej scenie na rynku i pod pomnikiem Ludwika Krzywickiego oraz minispektakl w sali Hotelu Tumskiego. Na Starym Rynku wystąpiły dwie młode dziewczyny. Jedna w roli anioła, ale anioła nietypowego: nie stróża ani opiekuna, ale takiego, co wytknie wszystkie błędy. „Ludzie potrafią tylko płakać i załamywać ręce” – mówi do człowieka, znajdującego się na dnie. Czy go słyszy? Nie wiadomo. Czy uda się go uratować? Kto wie… Etiudę Widzisz i nie grzmisz przygotowały: Magdalena Skierska i Monika Jarosińska pod kierunkiem Magdaleny Tomaszewskiej.
Z rynku można było udać się na Wzgórze Tumskie. W altance Krzywickiego trójka młodych wykonawców przeniosła widzów do szkoły rodzenia. Żeby było dowcipniej, okazało się, że w ciąży jest również mężczyzna i on także poszukuje ojca dla swojego dziecka. Czuwający nad etiudą Marek Walczak włączył się do zabawy i wystąpił w roli prowadzącego zajęcia dla przyszłych rodziców. – Najpierw myśleliśmy, żeby zasłonić pomnik, ale potem uznaliśmy, że taki element scenografii i widz w jednym nam się przyda – mówił Marek Walczak. – Młodzież sama napisała tekst. Zabawa w teatr im się podoba, a mnie też sprawia satysfakcję praca z nimi, aczkolwiek z powodu Spacerniaka mam wakacje w częściach – żartował aktor. W etiudzie Wózek wystąpili: Dawid Turbaczewski, Milena Krankiewicz i Dominika Wiśniewska.
Po dwóch krótkich zdarzeniach teatralnych nieco dłuższy, bo ponad czterdziestominutowy spektakl, zaproponowali starsi uczestnicy warsztatów, pracujący z Mariuszem Pogonowskim. – Tekst powstał w ten sposób, że poprosiłem dziewczyny, żeby napisały swoje monologi o miłości. Inspiracją była Ostatnia taśma Kruppa. Jej bohater żałuje najbardziej tego, że nie miał czasu dla miłości. Monologi pociąłem, trochę pozmienialiśmy i powstał z tego spektakl – mówi Mariusz Pogonowski. W Fankach występuje grupa dorosłych. Muzyka, który poświęca kolejne miłości dla kariery, gra Adam Bonalski (w Stowarzyszeniu Per Se od początku). Jedną z fanek jest Kinga Klażyńska (była w pierwszej grupie Pogonowskiego „Struna”, po ukończeniu studiów wróciła do Płocka). Kolejne role kreują: Anna Stańczak i Magda Lewandowska.
Spektakl nie należy do optymistycznych. Nie ma w nim ludzi szczęśliwych i spełnionych. Satysfakcji nie daje ani kariera w świecie show-biznesu, ani praca. Wszyscy marzą o miłości, o kimś, na kim można polegać, z kim można założyć rodzinę, stworzyć wartościowy związek. Krótkie romanse i przygody dają chwilowe zapomnienie, ale tak naprawdę są ucieczką od prawdziwych uczuć i pragnień. Wszyscy aktorzy dali sobie bardzo dobrze radę na scenie. Publiczność też była zadowolona. Jeden z widzów podszedł do reżysera z prośbą, aby obsadził go w kolejnym projekcie. I to jest właśnie magia teatru. Płocki Spacerniak Teatralny wsparli m.in.: PKN Orlen, PSS Zgoda i Urząd Miasta.
Lena Szatkowska