20 czerwca o godz. 17.00 w sali wystaw czasowych w oddziale MMP przy ul. Kolegialnej 6 odbędzie się wernisaż wystawy ceramiki „Kruchość rzeczy. Ceramika z kolekcji Grażyny i Wiesława Stachurskich”. Zobaczymy prawie 200 eksponatów reprezentujących polską ceramikę z jej najlepszego okresu.
Kolekcja Grażyny (1951) i Wiesława Stachurskich (1926-2009) powstawała przez kilkadziesiąt lat. Jej początki sięgają czasów II wojny światowej, gdy rodzina, mieszkająca we Włostowie niedaleko Ostrowca Świętokrzyskiego, zaczęła zbierać porcelanę produkowaną w pobliskim Ćmielowie. Wcześniej, bo już w międzywojniu, zamawiano z wytwórni zastawę stołową do domu. Gdy po wybuchu wojny nastoletni Wiesław Stachurski z ojcem Edwardem odwiedzili ćmielowską fabrykę, rodzinne zbiory powiększyły się o słynne złocone serwisy – Belweder i Kula. Produkując niewielkie ilości serwisów, wytwórnia pozbywała się złota płatkowego, by nie trafiło do rąk niemieckiego okupanta.
Po wojnie Wiesław Stachurski studiował na Politechnice Warszawskiej. Później został pracownikiem naukowym uczelni na Wydziale Inżynierii Lądowej, a w 1986 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Był dziekanem i prodziekanem Wydziału Inżynierii Lądowej, kierował Zakładem Konstrukcji Betonowych w Instytucie Konstrukcji Budowlanych. Cały czas powiększał też zbiory ceramiki.
- Poszukiwaniu obiektów towarzyszyła nie tylko wielka fascynacja polską ceramiką, ale też poczucie realizowania szczególnej misji – zachowania jej dla przyszłych pokoleń, ocalenia tego, co kruche. Zdobywane przez Wiesława Stachurskiego na targach, w antykwariatach i desach unikalne obiekty reprezentujące rodzimą ceramikę gromadzone były skrupulatnie w niewielkim mieszkaniu w Warszawie. Jednocześnie kolekcjoner zgłębiał wiedzę na jej temat, analizując sygnatury i motywy dekoracyjne – informują organizatorzy wystawy.
Pasję męża dzieli Grażyna Stachurska, która jako inżynier budowlany pracowała w biurach projektowych dużych warszawskich przedsiębiorstw i zakładów przemysłowych. W 2023 roku ofiarowała Muzeum Mazowieckiemu figurki w stylu new look, dwie międzywojenne bombonierki i figurkę „Taniec góralski” projektu Franciszka Kalfasa z ćmielowskiej wytwórni. Dwieście obiektów przekazała w wieloletni depozyt.
Kolekcja obejmuje wyroby od XIX wieku aż do lat 60. XX wieku, reprezentujące ceramikę artystyczną i ludową (m.in. huculską, wyroby Walentego Konopczyńskiego z Bolimowa oraz Franciszka i Leona Neclów z Chmielna na Kaszubach). Obiekty pochodzą z Fabryki Wyrobów Fajansowych Jakuba Teichfelda w Pruszkowie, Fabryki Fajansu w Pacykowie, Galicyjskiej Fabryki Wyrobów Szamotowych i Fajansowych w Skawinie, Pracowni Majoliki Artystycznej Andrzeja Wojnackiego i Kazimierza Czechowskiego w Warszawie, Fabryki Fajansu Stanisława Mańczaka w Chodzieży, Wileńskiej Wytwórni Garncarsko-Fajansowej A. Azarewicz i Synowie oraz wielu innych. Kuratorką wystawy jest Aleksandra Woźniak-Adamska.
Chcesz być na bieżąco z wieściami z naszego portalu? Obserwuj nas na Google News!
Twoje zdanie jest ważne jednak nie może ranić innych osób lub grup.
Komentarze