Jubileusz SP nr 2 w Płocku

Było skromnie i trochę przeprowadzek
– Był to zwykły szkolny zespolik wokalny, który powstał w grudniu 1966 roku z inicjatywy kierownika szkoły, nauczyciela śpiewu Józefa Gawrońskiego. 11 dziewcząt w harcerskich mundurach przychodziło codziennie na dodatkowe lekcje śpiewu. Nie miałyśmy jeszcze wtedy żadnych planów co do przyszłości naszego zespołu. Był ciekawym urozmaiceniem szkolnych akademii, gdzie dotychczas poczesne miejsce zajmował szkolny chór. Jak to w szkole, niezbędny był konferansjer. Ta rola przypadła mnie. Zawsze czekały nas nowe wrażenia. Tak w szkolnej kronice sprzed 50 lat jedna z szarotek – Inka, czyli jedna z dziewczyn ze szkolnego zespołu „Szarotki”, wspomina czas w zespole działającym w Szkole Podstawowej nr 2 w Płocku. Szkole, która przetrwała mimo licznych zmian, przeprowadzek. I właśnie świętuje swój jubileusz stulecia istnienia.
Jak przypominała w okolicznościowym wystąpieniu dyrektor Szkoły Podstawowej nr 2 w Płocku Marzenna Machała-Pniewska, historia nie zawsze była łaskawa dla szkoły. – Różnie toczyły się jej losy, ale nie zmienia to faktu, że sto lat temu, 1 października 1917 roku Szkoła Powszechna nr 2 wpisała się w historię miasta. Dziś, po kilkunastoletniej przerwie znów zaczęła funkcjonować na oświatowej mapie w Płocku – mówiła dyrektor Machała-Pniewska.
Pracę w szkole przy ulicy Warszawskiej rozpoczęło 5 nauczycieli, uczyło się 202 chłopców. W ciągu 100 lat istnienia placówka obchodząca jubileusz wielokrotnie zmieniała swoje oblicze: od Szkoły Podstawowej nr 2 poprzez Gimnazjum nr 1 po Zespół Szkół nr 1, w którego skład weszły: Gimnazjum nr 1 im. Książąt Mazowieckich i IV Liceum Ogólnokształcące z Oddziałami Integracyjnymi im. Bolesława Krzywoustego. Od 1 września 2017 r. Szkoła Podstawowa nr 2 ponownie otworzyła swoje podwoje dla pierwszaków. Na historię szkoły złożyli się niezwykli dyrektorzy, nauczyciele, pracownicy, ludzie o wielkiej pasji. – W tej historii rok 2017 jest znaczący. Po szesnastu latach, podobnie jak przed laty wraca Szkoła Podstawowa nr 2. Czy można sobie wyobrazić piękniejszy jubileusz? To czas przywołania w pamięci osób, które tworzyły klimat tej placówki – mówiła dyrektor Machała-Pniewska. I dodała, że bez względu na nazwę szkoła jest świadkiem historii pisanej przez nauczycieli, uczniów oraz wszystkich pracowników.
Kolejnych lat i zdarzeń do zapisania w szkolnych kronikach życzył prezydent Płocka i absolwent „Dwójki” Andrzej Nowakowski. – Ta szkoła w różnej formie, w różnych miejscach, z różnymi patronami szkół trwała nieprzerwanie na mapie edukacyjnej Płocka. Bardzo dziękuję za wychowywanie i edukowanie młodych pokoleń płocczan. Bardzo się cieszę, że dziś tu spotykam moją polonistkę, panią, która zaszczepiła we mnie miłość do języka ojczystego – mówił obecny na jubileuszowym spotkaniu prezydent Płocka Andrzej Nowakowski. Stwierdził, że wchodząca właśnie w życie reforma dla takich szkół jak ta jest najtrudniejsza. – To jest budowanie szkoły od podstaw. Bo powstaje szkoła podstawowa, kolejne roczniki będą dopiero przychodzić, za chwilę nie będzie gimnazjum, liceum z powodu niżu demograficznego też przeżywa swoje problemy, ale my wciąż w tym miejscu będziemy prowadzić szkołę. Dzięki państwu będzie ona trwać. Szkoła podstawowa miała, ma i będzie dalej miała swoją historię – mówił prezydent Nowakowski, który z okazji jubileuszu nagrodził kilkoro pracowników nagrodą prezydenta.
Wśród absolwentów „dwójki” są prezydent Płocka Andrzej Nowakowski, prezes Izby Gospodarczej Regionu Płockiego Krzysztof Izmajłowicz, płocka radna Wioletta Kulpa, radny płocki i przewodniczący Rady Powiatu Płockiego Michał Twardy, były wiceprezydent Płocka Piotr Kubera, a także nauczyciele SP nr 2.

rad