Jazda ciężarówką to nie tylko praca. To już nałóg… Paula Bielska za kierownicą tira

Ogromny, głośny tir, a za jego kierownicą… drobna blondynka. Tak, kobiety już od dawna nie boją się podejmować zawodów uznawanych za męskie, a jednak nadal taki widok, jak ten, może nas dziwić. Dlatego też o pracy jako kierowca opowiedziała nam nieco Paula Bielska.

Pochodzi z podpłockiej miejscowości, tutaj się wychowywała i uczyła. A czy od zawsze chciała zostać kierowcą jakiegoś dużego pojazdu? – Zdecydowanie nie! Zawsze chciałam być fryzjerką, niesamowicie mnie do tego ciągnęło – przyznaje Paula. Zanim została zawodowym kierowcą, pracowała też w Anglii jako opiekun medyczny. Zajmowała się osobami starszymi i chorymi, ale odbijało się to mocno na jej psychice, więc postanowiła poszukać czegoś innego. Wtedy ktoś polecił jej pracę kuriera – i tak się zaczęło. – Od tamtej pory zechciałam jeździć coraz dłużej i dalej, najpierw było to lokalnie, potem po całej wyspie, a po powrocie do Polski wyruszyłam zwiedzać Europę – opowiada Paula.
Na początku przewoziła drobne przesyłki, typu Amazon czy DPD, a później inne towary wszelkiego rodzaju – od kopert z dokumentami po wielkie rolki zwiniętego drutu czy nawet części samolotów do baz RAF. – Po wyruszeniu w Europę woziłam głównie palety, części samochodowe, opakowania do czekoladek czy nawet leżaki, które dostarczyłam na statek w Wenecji – tłumaczy Paula.
Jeśli natomiast chodzi o pojazdy, z jakimi miała do czynienia, to zaczynała od standardowego busika. Jak mówi, jeżdżąc nim każdy dzień był inny. Codziennie dostawała trasę w inne miejsce, z Polski do Hiszpanii, z Francji do Estoni… Była to praca, gdzie „dyżur’ tak naprawdę trwał cały czas, w każdej chwili mogło się pojawić zlecenie na kolejną trasę.

Więcej przeczytacie w kolejnym wydaniu Tygodnika Płockiego.

(jb)